Την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου η διοίκηση της ΣΤΑ.ΣΥ. για άλλη μία φορά επέλεξε την αυταρχικότητα ως τρόπο επίλυσης των προβλημάτων που υπάρχουν στη λειτουργία των σταθερών συγκοινωνιών. Προβλήματα όμως που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και οι επιβάτες, όχι οι διευθυντές και οι υπουργοί. Αντιθέτως αυτοί είναι που τα δημιουργούν και τα κάνουν ακόμα πιο δυσβάσταχτα για όλο και περισσότερους συναδέλφους και συναδέλφισσες.

Είκοσι συναδέλφισσες και συνάδελφοι αναγκαζόμαστε να μετακινηθούμε από διάφορες θέσεις τόσο διοικητικές όσο και λειτουργίας στα εκδοτήρια για να καλύψουμε τρύπες και ανάγκες που δημιουργήθηκαν από τις διοικήσεις. Καταπατώντας ακόμα και τους κανονισμούς που οι ίδιοι θέσπισαν, εν μία νυκτί αναγκάζουν είκοσι άτομα να αλλάξουν ριζικά και προς το χειρότερο την καθημερινότητά τους.

Γιατί όμως τα εκδοτήρια είναι ο εργασιακός πάτος της ΣΤΑ.ΣΥ.; Γιατί οι διευθύνοντες αντιλαμβάνονται τους εκδότες ως τον τελευταίο τροχό της αμάξης, αυτόν που θα υπομένει τα πάντα μέχρι τελικά να δοθούν τα εκδοτήρια σε κάποιον εργολάβο που θα επιβάλει ακόμα χειρότερες εργασιακές συνθήκες, όπως άλλωστε μπορούμε να δούμε στην περίπτωση των εκδοτών εισιτηρίων στα εκδοτήρια της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Συνάδελφοι, η εργασιακή καθημερινότητα στα εκδοτήρια δεν θα βελτιωθεί όταν οι ελλείψεις καλύπτονται δια της βίας. Δεν θα βελτιωθεί γιατί πολύ απλά η αιτία των προβλημάτων των εκδοτών έχει τη ρίζα της στην αυταρχικότητα της διοίκησης προς τους εκδότες, έχει τη ρίζα της στην απαξίωση των εκδοτών από τους διευθύνοντες.

Όπως το 2013 έτσι και τώρα ως Ταξικό Μέτωπο στεκόμαστε δίπλα στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που μετακινούνται γιατί δεν θα ψάξουμε αν δικαιολογείται ή όχι η μετακίνησή τους αλλά βλέπουμε την επιβολή δια της βίας των σχεδιασμών και συμφερόντων της διοίκησης και της κυβέρνησης. Στεκόμαστε δίπλα τους γιατί στο πρόσωπό τους βλέπουμε τον εαυτό μας, τον κάθε εργαζόμενο που βρίσκεται αντιμέτωπος με την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία.

Ακούγονται πολλά και χυδαία ψεύδη, τόσο για τις παροχές όσο και για την στελέχωση, λέγονται όλα μαζί με μόνο στόχο την συκοφάντηση όλων των εργαζομένων στις συγκοινωνίες. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί που πέφτουν θύματα αυτής της ρητορικής και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Καταρχήν το ερώτημα είναι γιατί είναι κλειστά τα εκδοτήρια και γιατί υπάρχει έλλειψη προσωπικού στην λειτουργία. Στόχος του συστήματος του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, που τόσο η προηγούμενη κυβέρνηση όσο και η τωρινή υποστηρίζουν με θέρμη, ήταν η μείωση του προσωπικού στα εκδοτήρια και στον έλεγχο. Ήταν λοιπόν στρατηγικός τους στόχος το κλείσιμο των εκδοτηρίων και τώρα φταίνε οι εργαζόμενοι για αυτό; Όσοι άραγε φεύγουν από την λειτουργία, φεύγουν από μόνοι τους; Επίσης δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε την υποκρισία και την χυδαιότητα όλων των κυβερνήσεων που συστηματικά χρησιμοποιούσαν τις ΔΕΚΟ για να βολέψουν στα πολιτικά τους γραφεία πρόθυμα κομματόσκυλα και τώρα μιλάνε για εξορθολογισμό και κάλυψη των κενών. Τα κενά που εκείνοι δημιούργησαν. Πόσοι άραγε έχουν μεταταχθεί σε πολιτικά γραφεία στελεχών της “άριστης” κυβέρνησης; Εν ολίγοις δεν χρειάζεται να λέμε τα αυτονόητα, οι ελλείψεις στο προσωπικό, η έλλειψη στρατηγικού πλάνου και η αναξιοκρατία οφείλονται πλήρως σε αυτούς, στους πολιτικούς προϊστάμενους, στα κόμματα τους και στα κομματόσκυλα. Πόσες καριέρες δεν χτίστηκαν έτσι..

Επίσης ένα άλλο ζήτημα είναι τα κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα άτομα ώστε να κατέβουν στην λειτουργία. Είναι όλοι όσοι βρίσκονται στην λίστα εκδότες που είχαν αλλάξει θέση; Φυσικά και όχι. Πέρα από τους εκδότες είναι και άτομα που για χρόνια κάλυπταν πάγιες ανάγκες και που δεν είχαν τοποθετηθεί σε οργανική θέση σκόπιμα ώστε να είναι ευάλωτοι στην διευθυντική αυθαιρεσία. Ένα άλλο ερώτημα είναι τελικά εάν περισσεύουν συνάδελφοι στα γραφεία. Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε καθώς είτε από ανικανότητα, είτε σκόπιμα δεν υπάρχει με ακρίβεια ο αριθμός των εργαζόμενων που είναι αναγκαίος για την στελέχωση κάθε υπηρεσίας. Ακόμα όμως και αν όντως “περισσεύουν” συνάδελφοι στα γραφεία είναι η λύση να ανακοινώνεται μια λίστα με ονόματα χωρίς καμία, έστω και για το τυπικό, πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος; Μια ανακοίνωση με κριτήρια και τυπικά προσόντα; Επίσης υπάρχουν κενά και στα σταθμαρχεία που αναγκάζουν τους συναδέλφους χρόνια τώρα να μην μπορούν να πάρουν τις άδειες τους και να δουλεύουν τα ρεπό τους. Γιατί δεν έγινε μια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και για εκεί, παρά μόνο ανακοινώθηκε αυτή η αυταρχική απόφαση; Όταν γίνεται αυτονόητος ο αυταρχισμός τότε βαδίζουμε σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια, σήμερα είναι μια αλλαγή θέσης, αύριο είναι μια αλλαγή σταθμού και πάει λέγοντας. Δεν θα καταντήσουμε έρμαια..

Τα ψέματα που εκτοξεύονται από τον υπουργό και τον πρωθυπουργό δεν λέγονται τυχαία. Η λάσπη είναι το βασικό εργαλείο κάποιου που θέλει να αποπροσανατολίσει από τους πραγματικούς σχεδιασμούς του. Σχεδιασμοί που έχουν καταδειχθεί και αφορούν την διαρκή επιδείνωση της εργασιακής μας καθημερινότητας, την διαρκή επιδείνωση της καθημερινότητας των επιβατών, την απαξίωση των εργαζομένων και την προωθούμενη ιδιωτικοποίηση. Σχεδιασμοί που ακολουθήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και συνεχίζονται από την τωρινή.

Σε μια εποχή γενικευμένης και κατά μέτωπο επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις μας, απαξίωσης των αναγκών μας και λεηλασίας της ζωής μας, η απάντηση πρέπει να δοθεί συλλογικά. Η συνολικοποίηση των προταγμάτων μας και η διασύνδεση των αγώνων μας αποτελούν ζωτικής σημασίας επίδικα. Ειδικότερα για το ζήτημα των συγκοινωνιών, οι κοινοί αγώνες εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο, βασικό πυλώνα της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης, ενάντια στη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού, ενάντια στην επιβολή καθημερινού και διαρκούς ελέγχου των μετακινήσεών μας και αποκλεισμού είναι βασικό στοιχείο για να αποκτήσουν οι αγώνες μας προοπτική νίκης.

Για να μπορέσουμε να αγωνιστούμε για καλύτερες συνθήκες εργασίας πρέπει οι διεκδικήσεις μας να βρίσκονται απέναντι από τις ανάγκες της εταιρίας, ενάντια στους σχεδιασμούς και τα συμφέροντά της. Η λογική της συνδιαλλαγής και της συνδιαχείρισης με τις εταιρίες, μας οδηγούν από ήττα σε ήττα. Μόνο μέσα από ακηδεμόνευτα, μαχητικά και ταξικά σωματεία μπορούμε να οργανώσουμε τους αγώνες του σήμερα, για να κερδίσουμε τις μάχες του αύριο.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις των σωματείων ενάντια στην αυταρχική μετακίνηση των συναδέλφων, Καλούμε τους συναδέλφους και τον κόσμο του αγώνα να στηρίξει τις κινητοποιήσεις και να σπάσει στην πράξη τη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού.


ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ, ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Πριν δύο εβδομάδες η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει “τελεσίγραφο” προς τους καταληψίες, να εκκενώσουν τις καταλήψεις μέσα σε 15 μέρες. Η δημόσια δήλωση υπεράσπισης των χώρων αγώνα και άρνησης υποταγής κατέδειξε τα δύο στρατόπεδα που συγκροτούνται αυτή την περίοδο. Από τη μία ο κόσμος της εξουσίας, του κράτους και των αφεντικών και από την άλλη ο κόσμος του αγώνα, που αντιστέκεται στην εξαθλίωση και οραματίζεται έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Είναι προφανές για όποιον και όποια δεν θέλει να κρυφτεί στον μικρόκοσμό του ότι οι απειλές προς αγωνιστές, οι εκκενώσεις καταλήψεων, η ποινικοποίηση του αναρχικού χώρου, το κυνήγι μεταναστών και προσφύγων μας αφορούν όλους και όλες. Ως εργαζόμενοι δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την ποινικοποίηση των απεργιών, τη στοχοποίηση όσων προωθούν έναν μαχητικό και ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό, την ψήφιση νόμων που ανοίγουν το δρόμο για ωμή παρέμβαση και έλεγχο των συνδικάτων από το κράτος. Δεν μπορούμε παρά να θυμίσουμε σε όσους ξεχνάνε τα τελεσίγραφα που μας έδινε η τότε κυβέρνηση Σαμαρά τον Ιανουάριο του 2013, την εισβολή των ΕΚΑΜ στο αμαξοστάσιο των Σεπολίων, την εκδίωξη εκλεγμένων και μη συνδικαλιστών από το κτήριο στην Αθηνάς 67 από δυνάμεις των ΜΑΤ τον Ιούνιο του 2013 κ.α.

Ο νέος “αναπτυξιακός νόμος”, η δημιουργία “μητρώου” φακελώματος των εργαζομένων και στοχοποίησης συνδικαλιστών είναι οι πιο πρόσφατες εξελίξεις όσον αφορά το νομικό οπλοστάσιο του κράτους απέναντι στις εργατικές διεκδικήσεις. Ενώ ο νέος νόμος για τα πανεπιστήμια με την προώθηση του εμπορευματικού χαρακτήρα των πανεπιστημίων έρχεται να συνδεθεί με την κατάργηση του ασύλου ώστε να μπορεί να χτυπιέται από την καταστολή η όποια προσπάθεια φοιτητών και κοινωνικών αγωνιστών να αντισταθούν στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου.

Το τελεσίγραφο από την κυβέρνηση προς τους καταληψίες πρέπει να απαντηθεί από όλες τις συλλογικοποιήσεις, σε κάθε χώρο δραστηριοποίησης. Από την πλευρά μας στεκόμαστε στο πλευρό των καταληψιών, δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας και παίρνουμε ενεργή θέση στην υπεράσπισή τους συμμετέχοντας στη διαδήλωση που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 5 Δεκέμβρη αλλά και στην περιφρούρηση της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37, από τις δυνάμεις καταστολής.

Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετέχουν στη διαδήλωση και να στηρίξουν με την παρουσία τους κάθε χώρο αγώνα ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους, την αστυνομοκρατία, τις απειλές και τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ , ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 5/12 6:00 μ.μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες


Πριν μερικές εβδομάδες οι εργαζόμενοι στη ΔΕΠΑ πραγματοποίησαν 48ωρη απεργία. Όπως τον Μάιο έτσι και τώρα βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις καταγγέλλοντας την επέλαση των εργολαβικών σχέσεων εργασίας και διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες, τήρηση των όρων υγιεινής και ασφάλειας και εφαρμογή της ΣΣΕ σε όλο τον όμιλο.

Η διοίκηση της ΟΣΥ αδιαφορώντας, όπως και κάθε αφεντικό, για τους αγώνες των εργαζομένων μας έστειλε “εντολή”, στο αμαξοστάσιο των Άνω Λιοσίων, την τελευταία μέρα πριν ξεκινήσει η απεργία στη ΔΕΠΑ, να φουλάρουμε υποχρεωτικά τα λεωφορεία με φυσικό αέριο ακόμα και μετά το πέρας της βάρδιας.  Η πίεση αυτή της εργοδοσίας, από κάθε λογής προϊσταμένους, αποσκοπούσε να μας κάνει κι εμάς κομμάτι ενός απεργοσπαστικού μηχανισμού.

Την ίδια στιγμή που έχουμε βαρεθεί να ακούμε ότι η εταιρεία δεν έχει λεφτά για την καταβολή τροφείων, γάλατος και άλλων όρων της ΣΣΕ, στη συγκεκριμένη περίπτωση τα λεφτά υπήρχαν προκειμένου να βγουν τα λεωφορεία την επόμενη μέρα, καθώς φρόντισαν να ενημερώσουν πως θα πληρωθούν οι προβλεπόμενες υπερωρίες.

Επιπλέον μετέφεραν τα λεωφορεία φυσικού αερίου στο αμαξοστάσιο του Πειραιά, προκειμένου να εφοδιάζονται φυσικό αέριο από άλλη εταιρεία που βρίσκεται στην περιοχή. Βλέπουμε δηλαδή έναν ολόκληρο απεργοσπαστικό μηχανισμό να έχει τεθεί σε λειτουργία.

Ένας κλάδος, όπως αυτός των οδηγών λεωφορείων, όπου η απεργία του ‘92 ακόμα μνημονεύεται και αποτελεί πηγή έμπνευσης, με το σύνολο των εργαζομένων να στέκεται στο πλευρό μας, είναι ντροπή να αδιαφορούμε μπροστά στα προβλήματα, στις ανάγκες και στον αγώνα των εργαζομένων στη ΔΕΠΑ.

Η εκκωφαντική σιωπή του Δ.Σ. του σωματείου αποτελεί στήριξη των εργοδοτικών σχεδιασμών και ευθύνη για αυτό έχει και η κάθε παράταξη που σιωπά.Συνάδελφοι, θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο στον καθένα και στην κάθε μία από εμάς ότι με αυτό τον τρόπο γινόμαστε κομμάτι του απεργοσπαστικού μηχανισμού που από κοινού στήνουν οι διοικήσεις των ΔΕΠΑ και ΟΣΥ. Θα πρέπει έστω και τώρα να πάρουμε θέση αγώνα μαζί με τους εργαζόμενους στη ΔΕΠΑ, να τους στηρίξουμε και να δείξουμε την αλληλεγγύη μας.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ ΔΕΠΑ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες


Όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλες ανακοινώσεις μας, η επιβαλλόμενη αναδιάρθρωση των τελευταίων χρόνων σηματοδοτεί μια συνολική μεταμόρφωση του χαρακτήρα των συγκοινωνιών με το κέρδος, τον έλεγχο και τον αποκλεισμό να τίθενται στο προσκήνιο ενώ η ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων αλλά και οι αξιοπρεπείς συνθήκες μετακίνησης και εργασίας βρίσκονται όλο και χαμηλότερα στην λίστα. Για ακόμα μια φορά γίνεται εμφανές ότι εργαζόμενοι και επιβάτες γίνονται θύματα σε ό,τι ονομάζεται “εξορθολογισμός” και έμφαση στην κερδοφορία, στην διοικητική γλώσσα.

Συνάδελφοι, όλοι και όλες μας, βλέπουμε καθημερινά να χειροτερεύουν οι συνθήκες εργασίας μας, οι διοικήσεις με διάφορες προφάσεις να καθυστερούν χρωστούμενα μηνών και η εφαρμογή της ΣΣΕ να έχει περάσει από χίλια κύματα. Τα Δ.Σ. των σωματείων έχοντας επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένων αποστασιοποίηση από τα προβλήματα μας αδιαφορούν να ενημερώσουν για τα αποτελέσματα των συναντήσεων με τις διοικήσεις, για τις εξελίξεις που αφορούν την εργασιακή μας καθημερινότητα, το μέλλον μας.

Η επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών στον κλάδο των συγκοινωνιών πάει χέρι χέρι με την επιδίωξη ασφυκτικών ελέγχων και αποκλεισμού όσων δεν αγοράζουν εισιτήριο δεν είναι τυχαίο. Η υποταγή των εργαζομένων στις ορέξεις της εργοδοσίας είναι το άλλο μισό της υποταγής των επιβατών. Πρέπει να θέσουμε με ευκρίνεια το πρόταγμα της ελεύθερης μετακίνησης, ως την πλέον ρεαλιστική λύση για τις ανάγκες των από τα κάτω, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να κάνουμε καμία θυσία για τις ανάγκες κράτους και κεφαλαίου.

Σε μια εποχή γενικευμένης και κατά μέτωπο επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις μας, απαξίωσης των αναγκών μας και λεηλασίας της ζωής μας, η απάντηση πρέπει να δοθεί από κοινού, με τη συνολικοποίηση των προταγμάτων μας και τη διασύνδεση των αγώνων μας να αποτελούν ζωτικής σημασίας επίδικα. Ειδικότερα για το ζήτημα των συγκοινωνιών, οι κοινοί αγώνες εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο, βασικό πυλώνα της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης, ενάντια στη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού, ενάντια στην επιβολή καθημερινού και διαρκούς ελέγχου των μετακινήσεών μας και αποκλεισμού είναι απαραίτητοι περισσότερο από ποτέ.

Συνάδελφοι, γνωρίζουμε όλοι και όλες πολύ καλά ότι οι καιροί γίνονται όλο και πιο δύσκολοι. Για να κερδίσουμε όμως μια συλλογική σύμβαση σύμφωνη με τις ανάγκες και τα συμφέροντά μας θα πρέπει οι διεκδικήσεις μας να βρίσκονται απέναντι από τις ανάγκες της εταιρίας, ενάντια στους σχεδιασμούς και τα συμφέροντά της.

Για να μπορέσουμε να αγωνιστούμε για καλύτερες συνθήκες εργασίας πρέπει πρώτα από όλα να φτιάξουμε τα σωματεία έτσι όπως τα ονειρευόμαστε. Η λογική της συνδιαλλαγής και της συνδιαχείρισης με τις εταιρίες, μας οδηγούν από ήττα σε ήττα. Μόνο μέσα από ακηδεμόνευτα, μαχητικά και ταξικά σωματεία μπορούμε να οργανώσουμε τους αγώνες του σήμερα, για να κερδίσουμε τις μάχες του αύριο.

Παρασκευή 29/11 στις 18:00 στο σταθμό της Ομόνοιας .

Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να στηρίξουν τη συγκέντρωση, ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, τον έλεγχο και τους αποκλεισμούς, για να διεκδικήσουμε ελεύθερη μετακίνηση για όλους, που οργανώνεται από τον Συντονισμό Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση.

Σάββατο 30/11 στις 12:00 στην Πλ. Κοραή.

Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετέχουν στην εργατική διαδήλωση οργής, αξιοπρέπειας και διεκδίκησης που οργανώνεται από εργατικά σωματεία.

Ενάντια στην κρατική και εργοδοτική τρομοκρατία

Κοινοί αγώνες εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας

Για ένα συνδικαλισμό Βάσης – Μαχητικό – Ταξικό – Ακηδεμόνευτο

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες
taxikometopo@espiv.net
taxikometopo.wordpress.com


ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Η αλλαγή της πολιτικής διαχείρισης σηματοδότησε την όξυνση της ήδη άγριας ταξικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Με ιδιαίτερη ένταση κράτος και κεφάλαιο επιτίθενται στους από κάτω επιδιώκοντας να πάρουν πίσω τις κατακτήσεις που κερδήθηκαν μέσα από τους αγώνες μας. Όσοι αντιστέκονται βρίσκονται στο στόχαστρο, προκειμένου να κατασταλούν εκείνα τα κοινωνικά κομμάτια που βάζουν αναχώματα στην κρατική και καπιταλιστική επέλαση. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η κατάσταση που επικρατεί στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς δεν θα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετική. Όπως είχαμε επισημάνει, η επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία διαρκώς εντείνεται ο έλεγχος και ο αποκλεισμός όσων δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ακυρώνουν εισιτήριο.

Οι συνθήκες εργασίας στα ΜΜΜ χειροτερεύουν διαρκώς, με τις ελλείψεις σε προσωπικό και υλικά να αναγκάζουν τους συναδέλφους να εργάζονται κάτω από αντίξοες καταστάσεις. Οι καθυστερήσεις στα δρομολόγια, τα κλειστά εκδοτήρια, τα χαλασμένα ασανσέρ και κυλιόμενες σκάλες δημιουργούν ένα περιβάλλον διαρκούς έντασης και ταλαιπωρίας για εργαζόμενους και επιβάτες. Αντιθέτως, οι διοικήσεις πιέζουν με κάθε μέσο, προκειμένου να ενταθούν οι έλεγχοι και η επιβολή προστίμων. Όσο κι αν προσπαθούν να παρουσιάσουν ως αποτελεσματικό το μέτρο του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, η πραγματικότητα τους διαψεύδει διαρκώς. Τόσο λόγω της επιδείνωσης της εργασιακής καθημερινότητας των συναδέλφων, όσο και λόγω της επιμονής ενός σημαντικού κομματιού των επιβατών να μετακινείται δίχως να χρησιμοποιεί το ηλεκτρονικό εισιτήριο.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Μεταφορών, έσπευσε από τις πρώτες μέρες ανάληψης των καθηκόντων του να στοχοποιήσει όσους μετακινούνται χωρίς εισιτήριο αλλά και να δώσει “σήμα” σε κάθε λογής καλοθελητές και κανίβαλους να μπουν μπροστά στην “καταπολέμηση” της εισιτηριοδιαφυγής. Γνωρίζει και ο ίδιος πολύ καλά ότι όσους ελεγκτές κι αν βάλουν, όσες μπάρες κι αν βάλουν ο κόσμος θα συνεχίσει να είναι ανυπάκουος, θα συνεχίσει να μετακινείται χωρίς εισιτήριο γιατί πολύ απλά η μετακίνηση είναι βασική κοινωνική ανάγκη.

Επιδιώκουν να επιβάλουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Να στρέψουν τους επιβάτες εναντίον των εργαζομένων και το ανάποδο. Να στρέψουν επιβάτες εναντίον επιβατών και εργαζόμενους στις συγκοινωνίες εναντίον εργαζομένων, γιατί μόνο έτσι μπορούν να εφαρμόσουν τους σχεδιασμούς τους. Η υποταγή των εργαζομένων στις ορέξεις της εργοδοσίας είναι το άλλο μισό της υποταγής των επιβατών. Παράλληλα ενισχύουν τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις εκδηλώσεις ανυπακοής. Η εξαγγελία για επίβλεψη των σταθμών από τους περίφημους “Μαύρους Πάνθηρες” δεν είναι τίποτε άλλο από την επίσημη εκδήλωση ακόμα περισσότερης καταστολής, ιδιαίτερα σε όσους συνεχίσουν να αγωνίζονται και να προτάσσουν αιτήματα που δεν μπορούν να αφομοιωθούν, όπως είναι αυτό της ελεύθερης μετακίνησης. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών στον κλάδο των συγκοινωνιών πάει χέρι – χέρι με την επιδίωξη ασφυκτικών ελέγχων και αποκλεισμού όσων δεν αγοράζουν εισιτήριο.

Απέναντι σε όλα αυτά, το πνεύμα της αντίστασης και της ανυπακοής παραμένει ζωντανό. Χιλιάδες επιβάτες μετακινούνται ελεύθερα, με τον χαρακτηριστικό ήχο όταν περνάς από τις πύλες να έχει πάψει προ πολλού να λειτουργεί αποτρεπτικά και πλέον να επιβεβαιώνει ότι κανείς, εκτός από κανίβαλους και τσιράκια, δεν πρόκειται να υπερασπιστεί τους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών.

Όλοι μαζί παλεύουμε για συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις ανάγκες μας, τις ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών. Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου, χτίζουμε μέτωπα αγώνα για τη σύνδεση και την ενίσχυση των αντιστάσεων από τα κάτω σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, σε χώρους εργασίας, γειτονιές, σχολεία και σχολές. Ενάντια στον έλεγχο, στους αποκλεισμούς, στους διαχωρισμούς και στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ενάντια στην αναδιάρθρωση και στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ, αντιστεκόμαστε συλλογικά και αλληλέγγυα στον οποιοδήποτε περιορισμό της ελεύθερης μετακίνησής μας!

Συγκέντρωση – παρέμβαση: Παρασκευή 29 Νοέμβρη, 6 μ.μ., σταθμός Ομόνοια
Συνέλευση του Συντονισμού: Παρασκευή 29 Νοέμβρη, 8:30 μ.μ. (αμέσως μετά το τέλος
της παρέμβασης), στα γραφεία των σωματείων – Λόντου 6 (Εξάρχεια)
Συμμετέχουμε στην εργατική διαδήλωση οργής, αξιοπρέπειας και διεκδίκησης
Σάββατο 30 Νοέμβρη – Συγκέντρωση στις 12 μ. στην πλατεία Κοραή – Αθήνα
Στηρίζουμε το μπλοκ της Πρωτοβουλίας εργαζομένων στις Συγκοινωνίες – Ταξικό Μέτωπο

Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση
seseem@espiv.net | seseem.espivblogs.net


Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων & Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση στηρίζει την εργατική διαδήλωση που οργανώνουν εργατικά σωματεία το Σάββατο 30 του Νοέμβρη στις 12.00 μ.μ. στην πλατεία Κοραή. Η κοινή ανακοίνωση των σωματείων.

via Σάββατο 30 Νοέμβρη: Εργατική διαδήλωση — Πρωτοβουλία Εργαζομένων & Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση

Γνωμικό  —  Posted: 26 Νοεμβρίου, 2019 in Uncategorized