Εδώ και αρκετούς μήνες προσπαθούμε να αναδείξουμε τη σημασία που έχει η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και των μπαρών για την επιδείνωση τόσο των όρων εργασίας μας όσο και της κάλυψης μιας βασικής κοινωνικής ανάγκης όπως είναι η μετακίνηση με τα ΜΜΜ. Με ανακοινώσεις, καλέσματα σε συζήτηση και συμμετοχή σε παρεμβάσεις. Για άλλη μια φορά οι εξελίξεις κάνουν αναγκαίο να επιχειρήσουμε να αναδείξουμε ορισμένες από τις πτυχές του ζητήματος. Όσο προχωράμε προς την πλήρη εφαρμογή των σχεδιασμών υπουργείου – διοικήσεων – αναδόχων, εργολάβων κλπ( LG, TERNA, HST κλπ), διαπιστώνουμε πως σε κάθε βήμα εκδηλώνεται όλο και πιο έντονα η αυταρχικότητα και ο αμοραλισμός τους.

Στα τελευταία επεισόδια τους βλέπουμε να απειλούν ως κοινοί τραμπούκοι με απόλυση τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες. Αυτούς τους εργαζόμενους που καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα σύστημα με δεκάδες προβλήματα. Χωρίς ξεκάθαρη ενημέρωση από τους ανωτέρους για το τι ισχύει. Χωρίς διαδικασίες αντιμετώπισης των δυσλειτουργιών που εμφανίζονται καθημερινά. Δυσλειτουργίες που ξεπερνούν σε καθημερινό επίπεδο τα υποτιθέμενα συνολικά νούμερα που δίνουν οι υπεύθυνοι. Οι οποίοι ακολουθούν την τακτική «πες πες κάτι θα μείνει». Αυτοί λοιπόν οι υπεύθυνοι – ανεύθυνοι είναι τόσο ανήθικοι που δεν διστάζουν να αφήνουν υπονοούμενα για τα κίνητρα των εργαζομένων που αντιδρούν στην εργασιακή ζούγκλα που θέλουν να επιβάλλουν. Ας μας απαντήσουν πρώτα αυτοί για ποιο λόγο υποβαθμίζουν τα προβλήματα και βγάζουν λάδι τους αναδόχους; Για ποιο λόγο τρομοκρατούν και στοχοποιούν τους εργαζόμενους; Για ποιο λόγο βιάζονται τόσο πολύ να εφαρμοστεί το ηλεκτρονικό εισιτήριο και να κλείσουν οι μπάρες, ακόμα κι αν με τις επιλογές τους προκαλείται πανικός στους επιβάτες και δυσχεραίνονται ακόμα περισσότερο οι συνθήκες εργασίας μας, δημιουργώντας ασφυξία έξω από τα εκδοτήρια;

Οι συνέπειες που επιφέρει το ηλεκτρονικό εισιτήριο και οι μπάρες ήταν προβλέψιμες εδώ και καιρό. Συγκεκριμένα ερωτήματα μάλιστα έχουν τεθεί υπόψη των προεδρείων των Δ.Σ. Ερωτήματα που μπορούσε να τα φανταστεί ο καθένας. Επομένως δεν δικαιολογείται αυτή η εξαιρετικά καθυστερημένη αντίδραση των σωματείων. Τα προεδρεία των Δ.Σ. γνώριζαν πολύ καλά τι σχέδια υπάρχουν όχι μόνο για τα εκδοτήρια αλλά και για τις συγκοινωνίες συνολικά. Η σιωπή που κρατούσαν όλο αυτό το διάστημα είναι συνειδητή επιλογή. Έχουν αποφασίσει να ταχθούν στο πλευρό των διοικήσεων προκειμένου να εφαρμοστεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και με τις μικρότερες αντιδράσεις το ηλεκτρονικό εισιτήριο και οι μπάρες. Διακατέχονται από ηττοπάθεια και συντεχνιασμό. Αρνούνται να συγκρουστούν με τις διοικήσεις και τα υπουργεία και επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της συνδιαλλαγής.

Ενδεικτικό παράδειγμα της σιωπής πάνω στο θέμα αποτελεί η αποφυγή από το προεδρείο του ΣΕΛΜΑ να πραγματοποιήσει τακτικό Δ.Σ, στο οποίο θα ήταν υποχρεωμένο να τοποθετηθούν πάνω στο ζήτημα. Θα ήταν υποχρεωμένο γιατί σύμφωνα με το καταστατικό του 15 συνάδελφοι υπογράψαμε κείμενο με αίτημα τη συζήτηση και ενημέρωση πάνω σε συγκεκριμένα ερωτήματα όσον αφορά το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Εδώ και δύο μήνες, όλως τυχαίως και παρ’ όλες τις ερωτήσεις δεν έχουμε λάβει απάντηση πότε επιτέλους θα κάνουν ΤΑΚΤΙΚΟ Δ.Σ. Εδώ και δύο μήνες ονομάζουν τα Δ.Σ έκτακτα προκειμένου να αποφύγουν την υποχρέωση να απαντήσουν δημόσια και επί του συγκεκριμένου. Ανάλογη στάση, ίσως και ακόμα χειρότερη έχουν και άλλα σωματεία τόσο στη ΣΤΑΣΥ όσο και στην ΟΣΥ. Το Σωματείο εργαζομένων ΣΤΑΣΥ (πρώην Ένωση Εργαζομένων ΗΣΑΠ), μπορεί να «τόλμησε» να βγάλει ανακοίνωση που καλούσε τους συναδέλφους να μην πουλάνε το ηλεκτρονικό εισιτήριο, αλλά η πραγματικότητα είναι πως αυτό που προσπαθεί είναι να το παίξει ο ρεαλιστικός συνομιλητής της διοίκησης, να βάλει τους εργαζόμενους να συνεργαστούν με τη διοίκηση για να βρούμε από κοινού μια λύση. Ακόμα και τώρα που τα μέλη του απειλούνται ξεδιάντροπα με απόλυση αυτό που τους απασχολεί είναι να ξεκαθαρίσουν πως δεν εναντιώνονται στο ηλεκτρονικό εισιτήριο. Το ΣΗΕΚ όπως και το Σωματείο τεχνικών και εργαζόμενων Ο.Α.Σ.Α – Ο.Σ.Υ υπεραμύνονται με νύχια και με δόντια το ηλεκτρονικό εισιτήριο και υποστηρίζουν την εφαρμογή του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των αντικοινωνικών – αντιεργατικών αντιλήψεων που έχουν αποτελεί η πρόσκληση του Πορτοσάλτε από το σωματείο τεχνικών στο αμαξοστάσιο του Πειραιά μαζί με το Συνδικάτο εργαζομένων ΟΑΣΑ . Αυτά τα δύο σωματεία αποφάσισαν να καλέσουν στο χώρο εργασίας μας αυτόν που υπερασπίζεται με σθένος κάθε αντεργατικό μέτρο που ψηφίζεται, αυτόν που υποστηρίζει τη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και την απελευθέρωση των απολύσεων. Το Συνδικάτο εργαζομένων ΟΑΣΑ μάλιστα όπως και το ΣΕΛΜΑ επέλεξαν, παρόλες τις ενημερώσεις που έγιναν, να μην βγάλουν ούτε μια ανακοίνωση στήριξης των τριών εργαζομένων, μελών του ταξικού μετώπου που προσαχθήκαμε μαζί με άλλα 20 άτομα, μέλη συνελεύσεων γειτονιών, στην προσπάθειά μας να μοιράσουμε ανακοινώσεις έξω από το αμαξοστάσιο στου Ρέντη. Ακολουθώντας πιστά την τακτική της πλήρους σιωπής σχετικά με το ηλεκτρονικό εισιτήριο και τις επιπτώσεις του.

Από την πλευρά μας η προσπάθεια σύνδεσης της επίθεσης εναντίον μας με τη συνολικότερη επίθεση προς τους εργαζόμενους και τους ανέργους, τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους, αποτελεί ξεκάθαρη και σταθερή επιλογή. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η σχέση που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με σωματεία και συλλογικότητες από άλλους εργασιακούς χώρους και με τις συνελεύσεις γειτονιών. Το ζήτημα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών αφορά άμεσα και το σύνολο των επιβατών. Ιδιαίτερα όσους και όσες αδυνατούν να ανταποκριθούν στην αγορά εισιτηρίου. Ο αποκλεισμός και ο έλεγχος των επιβατικών ροών που επιχειρείται να επιβληθεί συνδέεται άμεσα με την επιβολή δυσμενέστερων εργασιακών συνθηκών στο χώρο των συγκοινωνιών, παρόμοιες συνθήκες άλλωστε επιβάλλονται στους περισσότερους εργασιακούς χώρους.

Για να επιτευχθούν οι σχεδιασμοί κράτους και διοικήσεων είναι απαραίτητο να προωθηθεί ο κανιβαλισμός. Ο κανιβαλισμός τόσο μεταξύ των εργαζομένων όσο και ανάμεσα σε εργαζόμενους και επιβάτες. Η λογική «εγώ θέλω να κάνω τη δουλειά μου» αδιαφορώντας για τις συνθήκες που αντιμετωπίζει ο εκδότης που πουλάει το εισιτήριο ή ο επιβάτης που δεν έχει αγοράσει εισιτήριο υποσκάπτει τις προοπτικές κοινών αγώνων. Ειδικότερα το κυνήγι των επιβατών προκειμένου να κόβονται όσο περισσότερα πρόστιμα αποτελεί το άκρον άωτον αυτού του κανιβαλισμού με μοιραία αποτελέσματα όπως αποδεικνύει ο θάνατος του Θανάση Καναούτη τον Αύγουστο του 2013. Ένας θάνατος που προήλθε ύστερα από την τρομοκρατία που υπέστη από κεφαλοκυνηγούς εθελοντές ελεγκτές και είναι η απόδειξη για το που οδηγεί η τυφλή ικανοποίηση των ατομικών μας συμφερόντων, υπερασπιζόμενοι ταυτόχρονα τα συμφέροντα των αφεντικών μας.

Όπως επιχείρησαν να μας τρομοκρατήσουν ύστερα από την προσαγωγή μας και τη στοχοποίησή μας με δημοσιεύματα για τη στήριξη και συμμετοχή μας στο μοίρασμα των συνελεύσεων γειτονιών έξω από το αμαξοστάσιο στου Ρέντη στις 7/4, έτσι επιχειρούν να τρομοκρατήσουν το σύνολο των εκδοτών εισιτηρίων. Με παρόμοιο τρόπο επιχειρούν να τρομοκρατήσουν όποιον τολμά να μιλά ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο και είναι προφανές πως η στοχοποίηση δεν περιορίζεται στους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες, κάτι που καταδεικνύεται από την περίπτωση συναγωνιστή μέλους συνέλευσης γειτονιάς και ταξικού σωματείου βάσης, ο οποίος συμμετείχε στο προαναφερθέν μοίρασμα. Είναι απολύτως σίγουρο πως ανάλογη αντιμετώπιση θα έχει όποιος αποφασίσει να αγωνιστεί, όποιος διεκδικήσει την πραγματική κάλυψη των αναγκών του.

Δεν έχουμε καμία υποχρέωση να δεχθούμε, αδιαμαρτύρητα μάλιστα, την καταπάτηση των κατακτήσεών μας. Δεν έχουμε καμία υποχρέωση να υποστούμε τον διαρκή έλεγχο των μετακινήσεών μας και τον κατά βούληση αποκλεισμό ολόκληρων κοινωνικών ομάδων. Για να μπορέσουμε να αντισταθούμε είναι απαραίτητο να βρεθούμε στο δρόμο του αγώνα. Να βγάλουμε μπροστά την κάλυψη των αναγκών μας. Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες να αντισταθούμε από κοινού στις συνέπειες της εφαρμογής του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών.

Για να μπορέσουμε όμως να αντισταθούμε αποτελεσματικά είναι απαραίτητο να αγωνιστούμε από κοινού και να προτάξουμε το μοναδικό αίτημα όσον αφορά τις συγκοινωνίες που λειτουργεί συσπειρωτικά και προωθητικά, το μόνο πραγματικά ρεαλιστικό αίτημα της εποχής μας. Το αίτημα για ελεύθερη μετακίνηση. Αυτό που θέλουμε είναι οι συγκοινωνίες να μην λειτουργούν με λογικές κέρδους και ζημιών. Να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων και των ανέργων που τις χρησιμοποιούν. Να είναι προσβάσιμες για όλους και όλες.

Θα κλείσουμε με ένα απόσπασμα από παλαιότερη ανακοίνωσή μας : «…Εδώ και αρκετά χρόνια το αίτημα για ελεύθερη μετακίνηση αποτελεί το σημείο συνάντησης των αγωνιζόμενων τμημάτων της κοινωνίας. Ένα αίτημα που βρίσκει αποδοχή και δημιουργεί ενόχληση στους από τα πάνω, γιατί έρχεται να εκφράσει την πραγματική και επιτακτική ανάγκη ενός πολύ μεγάλου κομματιού των εκμεταλλευόμενων. Σε αυτό το αίτημα δεν μπορούμε παρά να είμαστε όχι απλά αλληλέγγυοι αλλά ουσιαστικοί υποστηρικτές. Μόνο έτσι τα σωματεία μπορούν να συνδεθούν με άλλους εργασιακούς χώρους, με τον μεμονωμένο εργαζόμενο και άνεργο, με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, με όλους όσους βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.»

 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

taxikometopo@espiv.net

Advertisements

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες

Αποτελεί κοινή διαπίστωση στις συζητήσεις που γίνονται καθημερινά ανάμεσά μας ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην εργασιακή μας καθημερινότητα διογκώνονται διαρκώς .Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως είναι πλέον αναγκαίο να συναντηθούμε με όσους μοιραζόμαστε τις ίδιες ανησυχίες ώστε να προσπαθήσουμε μέσα από  συζήτηση να αναδείξουμε τα κοινά μας προβλήματα και να αναζητήσουμε τη δυνατότητα κοινών απαντήσεων.

Οι  κυβερνητικοί σχεδιασμοί που αφορούν  τις συγκοινωνίες οδηγούν στην εντατικοποίηση, τις ελλείψεις σε προσωπικό και  στην αδυναμία να αντιμετωπιστούν τα τεχνικά προβλήματα σε τρένα και λεωφορεία. Ιδιαίτερα η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και των μπαρών προωθεί την διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα των αστικών συγκοινωνιών και την επερχόμενη ιδιωτικοποίηση, όπως η πώληση εταιρειών ( ΤΡΕΝΟΣΕ), η  παραχώρηση υπηρεσιών σε ιδιώτες που συμβαίνει αυτή τη στιγμή με το κόμιστρο και αναμένεται να συμβεί στο άμεσο μέλλον με το τροχαίο υλικό.

Σε τέτοιες συνθήκες  εντεινόμενης αβεβαιότητας και ανασφάλειας η σιωπή των Δ.Σ. των σωματείων υποσκάπτει την όποια θέληση των εργαζομένων για αντίσταση στους σχεδιασμούς και υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Στεκόμαστε πιο συγκεκριμένα στο ηλεκτρονικό εισιτήριο και τις επιπτώσεις που έχει στην εργασιακή μας καθημερινότητα γιατί τον τελευταίο χρόνο διαπιστώσαμε σε μια σειρά περιπτώσεων τον τρόπο με τον οποίο συμπυκνώνονται όλες οι πτυχές ενός δυστοπικού μέλλοντος.

Την αύξηση του εργασιακού μας φόρτου, την απογείωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, την παντελή έλλειψη διαδικασιών που θα διασφαλίζουν τους εργαζόμενους από τις αντιφατικές και αυθαίρετες εντολές που δέχονται από διευθυντές, την επιχειρούμενη επιβολή ταύτισης των συμφερόντων μας με αυτά της εργοδοσίας, την καταστολή ακόμα και απλών εργατικών παρεμβάσων σε αμαξοστάσια, τη στοχοποίηση εργαζομένων και αγωνιστών, την προώθηση κλίματος τρομοκρατίας και σιωπής.

Μέσα στο ίδιο πλαίσιο, αυτό της διάλυσης του δημόσιου χαρακτήρα των συγκοινωνιών, εντάσεται και η εικόνα διάλυσης που παρουσιάζεται στα λεωφορεία, με τις βλάβες να αποτελούν τον κανόνα στην καθημερινότητα του οδηγού, ο οποίος καλείται να «βάλει» για άλλη μια φορά πλάτη, πηγαίνοντας από το ένα αμαξοστάσιο στο άλλο καθώς  και  να υφίσταται την οργή των επιβατών για τα αραιά έως ανύπαρκτα δρομολόγια.

Όλα τα παραπάνω συνάδελφοι και συναδέλφισσες το ξέρουμε ότι σας είναι γνωστά. Τα βιώνουμε και εμείς από πρώτο χέρι. Πιστεύουμε όμως πως ήρθε η ώρα να τα συζητήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Εργαζόμενοι στα τρένα και στα λεωφορεία. Οδηγοί, εκδότες, διοικητικοί, υπεύθυνοι σταθμού, τεχνίτες.

Να τα συζητήσουμε για να σπάσουμε στην πράξη την επιβαλόμενη σιωπή, για να αντιληφθούμε ακόμα καλύτερα την κοινή μας θέση, τα κοινά μας προβλήματα, για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να αντισταθούμε στο μέλλον που μας προετοιμάζουν.

Την Κυριακή 24/9 στις 11:00 το πρωί στα γραφεία του ΣΕΛΜΑ στην ΑΘηνάς 67


Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωση είναι η απόφαση της εταιρείας να εφαρμόσει το νόμο για τις 32 εργάσιμες Κυριακές σε τουριστικές ζώνες, μέσα από το άνοιγμα του καταστήματος της πλησίον του αεροδρομίου Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» για όλες τις Κυριακές ως τον Οκτώβρη! Η αφορμή αυτή σε συνδυασμό με όλα όσα βιώνουμε μέσα στους χώρους δουλειάς […]

via ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: ΚΥΡΙΑΚΗ-ΑΡΓΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ LEROYMERLIN ΕΛΛΑΔΟΣ — Greek Unions


Χαιρετίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κέρκυρα και έφεραν ως αποτέλεσμα την αναβολή της «Λευκής Νύχτας» που είχε προγραμματιστεί για την Πέμπτη 22/7 ως προωθητική ενέργεια που εντασσόταν στο «Corfu Cultural and Shopping Week Festival». Ο Εμπορικός Σύλλογος Κέρκυρας, μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν από τον Συνδέσμο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κέρκυρας και τον συντονισμό με […]

via «Λευκή Νύχτα» στην Κέρκυρα; Οι οργανωμένες ταξικές δυνάμεις απάντησαν “όχι” και την ακύρωσαν! —


Θα δουλεύουμε κάθε Κυριακή; Ούτε που να το σκέφτεστε… Η διεύθυνση της εταιρείας Public αξιοποιώντας τη δυνατότητα που της δίνει ο νέος νόμος για τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων 32 Κυριακές όλο το χρόνο, αποφάσισε να ανοίξει 6 υποκαταστήματα όλες τις Κυριακές, αρχής γενομένης από τις 23/7. Λόγω των αντιδράσεων και της μηδαμινής ανταπόκρισης, για […]

via Θα δουλεύουμε κάθε Κυριακή; Ούτε που να το σκέφτεστε… — Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής


Πρόσφατα και με πρωτοβουλία ατόμων που συμμετέχουν στο ταξικό μέτωπο γράφτηκε ένα κείμενο που επιχειρεί να θέσει ορισμένα ερωτήματα στο Δ.Σ του ΣΕΛΜΑ σχετικά με τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και τις αρνητικές προοπτικές που δημιουργούνται.

Η συγκεκριμένη κίνηση έγινε με βάση το άρθρο 12 του καταστατικού του σωματείου, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στα μέλη του να δραστηριοποιούνται και να αναδεικνύουν ζητήματα επώνυμα και υπεύθυνα, μακριά από άτυπες συζητήσεις και προφορικές δεσμεύσεις.

Καλύπτοντας το όριο των 12 υπογραφών που τίθεται από το καταστατικό, το κείμενο, που ζητά από το Δ.Σ να τοποθετηθεί με σαφήνεια πάνω σε συγκεκριμένα ερωτήματα, κατατέθηκε και πήρε αριθμό πρωτοκόλλου την παρασκευή 25/7.

Εν αναμονή του επόμενου τακτικού Δ.Σ, στο οποίο και θα συζητηθούν τα εν λόγω ερωτήματα θα θέλαμε να διευκρινίσουμε, για να αποφεύγονται και οι παρεξηγήσεις, πως μπορεί η πρωτοβουλία για αυτή την κίνηση να πάρθηκε από τα άτομα που συμμετέχουν στο ταξικό μέτωπο και προφανώς το κείμενο να μας εκφράζει στο σύνολό του, παρόλα αυτά οι συνυπογράφοντες δεν δεσμεύονται ούτε κατ’ ανάγκη συμφωνούν με μια σειρά από θέσεις μας. Η κοινή αγανάκτηση για τις επιπτώσεις στην εργασιακή μας καθημερινότητα αλλά και η παντελής έλλειψη επίσημης και υπεύθυνης ενημέρωσης σχετικά με το ηλεκτρονικό εισιτήριο ήταν τα σημεία που έδωσαν ώθηση στους συναδέλφους να βγουν μπροστά και να πιέσουν το Δ.Σ να πάρει θέση για τα τεκταινόμενα.

Θεωρούμε υποχρέωσή μας να δημοσιεύσουμε αυτό το κείμενο, για να μπορέσουν ακόμα περισσότεροι συνάδελφοι και συναδέλφισσες να ενημερωθούν σχετικά με την κίνηση αυτή αλλά και να καλλιεργηθεί στην εργασιακή μας κουλτούρα η αδιαμεσολάβητη και από τα κάτω δράση. Η μόνη δράση που μπορεί να εκφράσει και να υπερασπιστεί τα συμφέροντά μας.

Ακολουθεί το κείμενο που συνυπογράφτηκε και κατατέθηκε στο Δ.Σ :

Προς το Δ.Σ. του Σ.Ε.Λ.Μ.Α.

Συνάδελφοι,

Το άρθρο 12 του καταστατικού του σωματείου μας ορίζει οτι «…επιτροπές εργασίας ή εκπροσωπήσεως απέναντι στο Σωματείο δύνανται να σχηματίζουν ιδία πρωτοβουλία τα μέλη, με ανώτατο αριθμό 1 εκπροσώπου ανά συμπληρωμένη 12άδα εργαζομένων. Το Δ.Σ. οφείλει κατ’ αρχήν να αντιμετωπίζει θετικά τις εισηγήσεις τέτοιων επιτροπών μελών, συζητώντας αυτές στην επομένη συνεδρίαση από την ημέρα υποβολής των. Τυχόν αρνητική αντιμετώπιση, πρέπει να τεκμηριούται επαρκώς.»

Οι υπογράφοντες τό παρόν, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο, συγκροτήσαμε επιτροπή πρωτοβουλίαs προκειμένου να αναδείξουμε το ρόλο του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλειστού συστήματος ως μεταβατικό στάδιο στην επικείμενη ιδιωτικοποίηση των ΜΜΜ, αλλά και το πως θα κάνει ακόμα δυσχερέστερους τους όρους εργασίας. Eπίσης το γεγονός ότι θέτει υπό αμφισβήτηση το δημόσιο και ανοιχτό χαρακτήρα των ΜΜΜ και αλλοιώνει σε βαθμό επικίνδυνο για την ασφάλεια τις ροές επιβατών και τη διαχείριση πλήθους. Ακόμα περισσότερο θεωρούμε απαράδεκτες τις μεθοδεύσεις που πραγματοποιήθηκαν προκειμένου να παρουσιάζεται η εφαρμογή του ηλ. Εισιτηρίου ως τετελεσμένο γεγονός χωρίς να έχουμε ενημερωθεί ως εργαζόμενοι σχετικά με τις συνέπειες που αυτό θα επιφέρει.

Ως εκ τούτου ζητάμε:

1. Να λάβουμε γνώση γραπτά για όλες τις τεχνικές και εμπορικές λεπτομέρειες του «εγχειρήματος», τις συμφωνίες, το τεχνικό τεκμηριωτικό υλικό κλπ.

Πιο συγκεκριμένα,

  • Τι ρόλο παίζει η LG στην έκδοση – διακίνηση του εισιτηρίου, τι μερίδιο εταιρικών δραστηριοτήτων περνάει σε ιδιωτικοποιημένο – υπεργολαβικό καθεστώς, τι άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις επιφέρει αυτό στην εργασιακή καθημερινότητα του οικείου προσωπικού?

  • Ισχύει ότι υπάρχει όρος στο συμβόλαιο με τον εργολάβο πως για την σωστή λειτουργία του συστήματος θα πρέπει σε κάθε σταθμό να υπάρχουν ελεγκτές και αστυνομία;

  • Πέραν του τεχνικού προσωπικού του εργολάβου που θα έχει απομακρυσμένο έλεγχο του συστήματος και του τεχνικού προσωπικού που θα αποκαθιστά τυχόν βλάβες στους σταθμούς, θα υπάρχει και επιπλέον προσωπικό του εργολάβου στους σταθμούς και σε τι ειδικότητες;

  • Σκοπεύει η ΣΤΑΣΥ να μετακινήσει προσωπικό από άλλες θέσεις ώστε να βρίσκονται στους σταθμούς για τις απαιτήσεις λειτουργίας του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και των μπαρών;

  • Ο μεγάλος αριθμός εργαζομένων από διαφορετικές εταιρείες στον ίδιο χώρο δημιουργεί συνθήκες με εργαζόμενους πολλαπλών ταχυτήτων. Πως διασφαλίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας των συγκοινωνιών όταν υπάρχει αυξητική τάση αυτής της κατάστασης, ιδιαίτερα και με τη συμμετοχή της LG στην έκδοση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου;

  • Ποιες θα είναι οι αλλαγές στις διαδικασίες λειτουργίας & συντήρησης; Βάση ποιων διαδικασιών θα διασφαλίζεται το προσωπικό σταθμών ότι θα μπορεί να παίρνει πρωτοβουλίες διαχείρισης των προβλημάτων που θα παρουσιάζονται χωρίς να αντιμετωπίζει διαρκώς την απειλή της επίπληξης και του πειθαρχικού;

  • Οι εργαζόμενοι στον απομακρυσμένο έλεγχο τι είδους σχέση θα έχουν με το προσωπικό της ΣΤΑΣΥ; Μπορούν να δώσουν εντολές; Αν ναι ποιος θα είναι υπεύθυνος για ζητήματα ασφάλειας;

  • Σε περίπτωση δυσλειτουργίας του συστήματος και επιπλέον χρέωσης ενός επιβάτη ποια διαδικασία θα τηρείται; Αν “παγιδευτεί” επιβάτης εντός συστήματος και δεν έχει χρήματα να πληρώσει άλλο εισιτήριο θα μπορούν οι μπάρες να ανοίγουν χωρίς επιπλέον κόστος ή αν καταγραφεί άνοιγμα της πύλης θα πρέπει να απολογούνται οι συνάδελφοι;

  • Πρόκειται να αλλάξουν οι περιγραφές των καθηκόντων των εργαζομένων στην λειτουργία και τη συντήρηση με την εισαγωγή του κλειστού συστήματος;

  • Τι εγγυήσεις έχει δώσει η ΣΤΑΣΥ αλλά και η LG ότι δεν θα υπάρχει “φακέλωμα” των χρηστών με τη χρήση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου;

2. Θεωρούμε απαραίτητο το ΔΣ να συζητήσει και να λάβει θέση επί του συνολικού ζητήματος. Τι κινήσεις θα κάνει το σωματείο ώστε να μην επιτραπεί η εφαρμογή της πολυειδικότητας και η γενικευμένη συνθήκη της αλλότριας εργασίας;

3. Να τεθεί ευρύτερα το θέμα στο σύνολο των άμεσα και έμμεσα εμπλεκομένων συνδικαλιστικών φορέων, και στη συνέχεια στο σύνολο των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας.

Επειδή η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλειστού συστήματος εκτός από την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας μας (αλλότρια εργασία, ένταση με το επιβατικό κοινό, διαχείριση ακόμα περισσότερων και πολυσύνθετων προβλημάτων, έντονη παρουσία εργολαβικών εταιρειών και προοπτική ιδιωτικοποίησης) δυσχεραίνει τη χρήση των μέσων από τους εργαζόμενους και τους άνεργους, επιβάλλοντας ένα καθεστώς διαρκούς ελέγχου και ασφυκτικές συνθήκες μετακίνησης, θεωρούμε απαραίτητη την επικοινωνία με ευρύτερα τμήματα της εργατικής τάξης, με τα φτωχότερα τμήματα της κοινωνίας προκειμένου να δημιουργήσουμε όρους αντίστασης και προοπτικές νίκης.

Η εναντίωση στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλειστού συστήματος, είναι το πρώτο βήμα στον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών.

Με εκτίμηση