ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗΣ (για το θάνατο του συναδέλφου μας στον ΑΝΤ1)

Posted: Απρίλιος 13, 2011 in Αναδημοσίευση
Ο ξαφνικός και άδικος χαμός του συναδέλφου μας τεχνικού του ANT1, Δωρόθεου Κρεμμύδα, προ(κατα)βλήθηκε ως εργατικό ατύχημα από τα δελτία ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού που εργαζόταν και κατ’ επέκταση στα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης. Επειδή για το συγκεκριμένο περιστατικό δεν υπάρχει περίπτωση να προκύψει δημοσιογραφική ή δικαστική έρευνα που «θα διερευνήσει τις πραγματικές συνθήκες θανάτου», όπως και για όλα τα ανάλογα περιστατικά που έχουν συμβεί, ανεξαρτήτως του κλάδου εργασίας, για το μόνο που είμαστε βέβαιοι είναι ότι τα «εργατικά ατυχήματα» είναι δολοφονίες που διαδραματίστηκαν στο χώρο της εργασίας και ότι υπεύθυνοι γι’ αυτές – και συνεπώς δολοφόνοι – είναι αποκλειστικά και μόνο τα αφεντικά.
Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από τους «Διακόπτες», την ομάδα εργαζόμενων στο χώρο του θεάματος που συγκροτείται από τεχνικούς κινηματογράφου – τηλεόρασης:
Λίγο πριν από το δελτίο των οκτώ, την Δευτέρα 4 Απρίλη 2011, σκοτώνεται από ηλεκτροπληξία εργαζόμενος στον τηλεοπτικό σταθμό Αντέννα.
Το ότι το “ατύχημα”, συνέβη πριν το βραδινό δελτίο ειδήσεων δεν είναι τυχαίο. Όσοι εργάζονται σε αυτό το χώρο γνωρίζουν πολύ καλά την πίεση που υφίστανται στο όνομα της ενημέρωσης. Ειδικά την ώρα πριν το κεντρικό δελτίο, ώρα που θεωρείται υψηλής τηλεθέασης, άρα και υψηλής κοστολόγησης, κάθε είδηση-πληροφορία που μεταδίδεται, μεταφράζεται σε κέρδος, αφού στρώνει το χαλί για ακριβοπληρωμένα διαφημιστικά.

Έτσι καθώς πτώματα στη Λιβύη μπερδεύονται με γιαούρτια για τη δυσκοιλιότητα, καθώς η ευτυχία μετατρέπεται σε πολυτελές οικογενειακό αυτοκίνητο και μια πολιτική διαμαρτυρία βαφτίζεται σε “επίθεση με φέιγ βολάν”, κέρδη εισρέουν στα ταμεία των τηλεοπτικών σταθμών. Το αυτονόητο ερώτημα που εγείρεται είναι, σε πόσο διαφημιστικό χρόνο μπορεί να μετρηθεί μια ανθρώπινη ζωή ;

Περίλυπη η “οικογένεια του Αντέννα” θρηνεί για το τραγικό ατύχημα, που οδήγησε στο θάνατο του Δωρόθεου Κρεμμυδά, υπονοώντας ότι ο ίδιος είναι υπεύθυνος για το θάνατο του και ότι πρόκειται για ανθρώπινο λάθος. Φυσικά τα εξοντωτικά ωράρια, το καθημερινό περιβάλλον εκφοβισμού με απολύσεις, μειώσεις μισθών και γενικότερα η εργοδοτική τρομοκρατία δεν έχουν καμία σχέση με τη δολοφονία ενός ακόμα εργαζόμενου.

Δολοφονία και όχι ατύχημα γιατί υπάρχει πρόθεση και πρόθεση είναι η συσσώρευση κέρδους που πίσω από το οποίο στοιβάζονται εργατικά ατυχήματα και απώλειες ανθρώπινων ζωών.

Δολοφονία και όχι ατύχημα γιατί υπάρχει εγκληματική αδιαφορία, αδιαφορία για τις ασφαλείς συνθήκες εργασίας και τις αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης μας.

Δολοφονία και όχι ατύχημα γιατί υπάρχει ένοχος και ένοχος δεν είναι ο εργαζόμενος αλλά η εργοδοσία που μετατρέπει την απώλεια μιας ζωής, σε ένα μικρό δακρύβρεχτο διάλειμμα στη καθημερινή, βραδινή μας αποβλάκωση.

Όσο ταυτίζεται η θέση των θυτών-αφεντικών, που βαφτίζουν τις δολοφονίες ανθρώπινα λάθη, με αυτή των θυμάτων-εργαζόμενων, όσο οι εργαζόμενοι ανέχονται το εργοδοτικό εκβιασμό, τόσο οι νεκροί θα πολλαπλασιάζονται στο βωμό του κέρδους. Αν δε προτάξουμε τις δικές μας λύσεις, αν δε δώσουμε τις δικές μας απαντήσεις, αν δεν αντισταθούμε, τότε τα επόμενα θύματα είμαστε εμείς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  – ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

πηγή : http://katalipsiesiea.blogspot.com/2011/04/1.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s