Ανακοίνωση Ταξικού Μετώπου Πέμπτη 25/4/2013

Posted: Απρίλιος 25, 2013 in Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου

Οι μέρες περνούν και πολύτιμος χρόνος κατασπαταλάται. Τα ερωτήματα και η αγωνία κυριαρχούν στις συζητήσεις μεταξύ των συναδέλφων. Ενώ λοιπόν βρισκόμαστε όλοι σε κατάσταση αμηχανίας και άμυνας περιμένοντας τα χειρότερα, τα ΔΣ των σωματείων ΣΕΛΜΑ και ΣΗΕΚ προφανώς εκτός τόπου και χρόνου έχουν αφιερώσει όλες τους τις δυνάμεις στην μεταξύ τους παρασκηνιακή κόντρα, αποδυναμώνοντας ακόμα περισσότερο τα σωματεία, ενισχύοντας την ηττοπάθεια μεταξύ των συναδέλφων και ουσιαστικά παίζοντας το παιχνίδι της διοίκησης, στην προσπάθειά της να μας απομονώσει και να μας διασπάσει.

Οι καταγγελίες για προδότες και ανίκανους όχι μόνο δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά χαρακτηρίζει τη φρασεολογία των Δ.Σ τα τελευταία χρόνια. Ο κατήφορος συνεχίζεται λοιπόν και δεν πρόκειται να σταματήσει όσο επικρατούν ο ατομικισμός, ο φόβος, η απάθεια κλπ, αντιλήψεις και συμπεριφορές που εκφράζονται από τα ίδια τα μέλη των Δ.Σ. Η “νέα” μόδα που έχει κάνει τελευταία την εμφάνισή της είναι η πρόθεση να δημιουργηθεί ενιαίο σωματείο. Καταργώντας οποιαδήποτε έννοια νομιμότητας, καταστατικού και συλλογικής διαδικασίας αποφασίστηκε(;) να στηθούν κάλπες για να “αποφασίσουν” οι εργαζόμενοι (sic) την δημιουργία ή μη ενιαίου Σωματείου. Βεβαίως καμία ενημέρωση δεν έγινε για τα αποτελέσματα αυτού του “άτυπου γκάλοπ” όπως ονομάστηκε τελικά. Όλως παραδόξως κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μας ενημερώσει με ποιά διαδικασία αποφασίστηκε,ποιος εξέλεξε την εφορευτική επιτροπή που θα διενεργούσε το “γκάλοπ” κτλ. Το ζουμί της υπόθεσης είναι ότι στην ουσία προχωρούν με τάχιστο ρυθμό και χωρίς να ρωτήσουν κανέναν στην διάλυση του ΣΕΛΜΑ. Απόδειξη αποτελεί η πραξικοπηματικού τύπου διοργάνωση “δημοψηφίσματος” αλλά και οι κινήσεις που γίνονται ανά διαστήματα προκειμένου να παγιωθεί μεταξύ μας, όχι μόνο η απαξιώση του σωματείου αλλά και η πεποίθηση πως μόνο ένα Ενιαίο Σωματείο θα μας σώσει. Φαίνεται πως οι διοργανωτές του “γκάλοπ” δεν γνωρίζουν το καταστατικό του σωματείο το οποίο υποτίθεται πως υπερασπίζονται. Αν το διαβάσουν θα διαπιστώσουν πως με βάση το καταστατικό του σωματείου θα μπορούσαν να γίνουν μέλη όλοι οι συνάδελφοι που εργάζονται στη ΣΤΑΣΥ. Το δυστήχημα είναι πως όχι μόνο δεν γίνονται κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση αλλά αντιθέτως σε περιπτώσεις που ορισμένοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γραφτούν στο ΣΕΛΜΑ αντιμετωπίστηκαν αδιάφορα έως αποτρεπτικά. Αυτό που τελικά προκρίνουν είναι να διαλυθούν τα υπάρχοντα σωματεία, προκειμένου να δημιουργηθεί το Ενιαίο Σωματείο. Όλο αυτό μάλιστα έρχεται σε μια περίοδο που η διοίκηση και το υπουργείο προχωράει με γοργούς ρυθμούς στην περαιτέρω διάλυση των ζωών μας μέσω της άτεγκτης εφαρμογής του ενιαίου μισθολογίου και την μελλοντική ιδιωτικοποίηση του μέσου. Η προσπάθεια οικειοποίησης όσων ψήφισαν στο υποτιθέμενο γκάλοπ από ορισμένα μέλη του ΔΣ, προκειμένου να έχουν ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί στα παζάρια που θα γίνουν μεταξύ των εργατοπατέρων, προφανώς και προκαλεί αντιδράσεις όσων θεωρούν πως χάνουν έδαφος στη μάχη της καρέκλας. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αντιπαράθεση μεταξύ των παρατάξεων Ενιαίου Μη Κομματικού και ΟΠΕ. Οι πρόσκαιροι διαξιφισμοί είμαστε σίγουροι πως όχι μόνο έχουν ήδη ξεπεραστεί, αλλά εξ αρχής ήταν για το θεαθήναι. Σε αυτή τη διαπίστωση καταλήγουμε καθώς δεν ξεχνάμε τη δήλωση του ίδιου του προέδρου στο μάζεμα της 5ης Δεκεμβρίου στο Τροχαίο Υλικό που είπε επί λέξη: “Με την ΟΠΕ μπορεί να τσακωνόμασταν για τους ψήφους προεκλογικά αλλά τα παιδιά είναι δίπλα μας στον αγώνα και στηρίζουν το σωματείο...” Ξαφνικά έγιναν οι άφαντοι που κάνουν και “αντιπολίτευση” στο σωματείο… Καλά τα παιχνιδάκια σας κύριοι και κυρίες του ΔΣ αλλά και μνήμη έχουμε και σκέψη κάτι που απ’ότι φαίνεται νομίζετε ότι έχουν απωλεστεί από τους εργαζόμενους και μπορείτε να κάνετε όσες κωλοτούμπες θέλετε…

Από την άλλη το ΣΗΕΚ βγάζει ανακοινώσεις όπου έχει το θράσος να τοποθετείται δημόσια πως η διεκδίκησή του να μην εφαρμοστεί το ενιαίο μισθολόγιο θα αφορά μόνο τα μέλη του, αποδεικνύοντας στην πράξη την “ποιότητα” των μεθόδων του, αλλά και το πως αντιλαμβάνονται οι συγκεκριμένοι κύριοι το συνδικαλισμό. Ενώ επίσης προσπαθεί να καπελώσει και την κίνηση των σταθμαρχών, η οποία έχει χαρακτήρα συλλογικό, δημοκρατικό και διάφανο. Ότι ακριβώς σιχαίνονται τα ΔΣ των ειδικών, του παρασκηνίου και της λαμογιάς. Μόνο αηδία προκαλεί η προσπάθεια του ΣΗΕΚ να βγάλει ανακοίνωση όπου προσπαθεί να οικειοποιηθεί αυτήν την προσπάθεια και να δείξει ότι δήθεν εκφράζει τα προβλήματα των σταθμαρχών.

Ας περάσουμε τώρα σε ζητήματα που μας αφορούν πιο άμεσα. Ένα από αυτά είναι το Οργανόγραμμα. Ενώ λοιπόν δεν προλαβαίνουμε να διαβάζουμε ανακοινώσεις που ο ένας κατηγορεί τον άλλλο, αδυνατούμε να βρούμε μια σαφή αναφορά για το τι συμβαίνει με το οργανόγραμμα. Οι λαλίστατοι κατά τα άλλα “εκπρόσωποι” μας δεν τοποθετούνται ξεκάθαρα για το εάν ισχύει το οργανόγραμμα χωρίς πρόβλεψη θέσεων. Υποχρεούνται τελικά οι εργαζόμενοι να μετακινηθούν ή όχι; Με ποια κριτήρια αποφασίζεται εάν θα μετακινηθεί ο τάδε ή ο δείνα συνάδελφος; Με ποια κριτήρια και βάση ποιας απόφασης καθορίζεται ο αριθμός εργαζομένων σε κάθε υπηρεσία; Όλα αυτά πρέπει να απαντηθούν επιτέλους, γιατί η διοίκηση εκμεταλλεύεται την ανυπαρξία των ΔΣ και αντιμετωπίζει κάθε συνάδελφο ατομικά. Χρησιμοποιεί το φόβο και την άγνοια των συναδέλφων, προκειμένου, μέσω των “εθελοντικών” μετακινήσεων, να επιβάλει ένα οργανόγραμμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της. Επίσης σημαντικό κρίνουμε το γεγονός ότι ακούμε τόσο καιρό για τις δεσμεύσεις τη διοίκησης σχετικά με την έναρξη διαπραγματεύσεων για νέα ΣΣΕ αλλά το σωματείο δεν έχει δημοσιοποιήσει τις προτάσεις του. Τι θα “διαπραγματευτούμε” χωρίς να ξέρουμε; Ή μήπως ότι μας δώσει η διοίκηση θα παρουσιαστεί σαν κατάκτηση του σωματείου; Υπάρχουν εξαιρετικά σημαντικά θεσμικά ζητήματα που μπορούμε να διεκδικήσουμε όπως επίσης και η δυνατότητα να αμφισβητηθεί το ενιαίο μισθολόγιο. Επειδή όμως δεν έχουμε ξεχάσει τη δήλωση του προέδρου της εταιρείας στα δήθεν εγκαίνια του κυλικείου, ο οποίος είχε πεί: “Ελάτε να συζητήσουμε ό,τι θέλετε εκτός από τα οικονομικά…”, αντιλαμβανόμαστε πως η διοίκηση επιδιώκει να μας βάλει να υπογράψουμε μια Συλλογική Σύμβαση κενού περιεχομένου και επί της ουσίας να τελειώσει με τα συνδικάτα. Ας το επαναλάβουμε, Συλλογική Σύμβαση που δεν θα καλύπτει μισθολογικά και άλλα οικονομικά ζητήματα είναι κενό γράμμα. Είναι η ταφόπλακα οποιασδήποτε διεκδίκησης μας και στην ουσία μετατρέπει ένα εργατικό Σωματείο σε εξωραϊστικό σύλλογο. Βάζοντας την τζίφρα τους σε μια τέτοια ΣΣΕ στην ουσία αναγνωρίζουν το ενιαίο μισθολόγιο, ξεπουλάνε τους εργαζόμενους και αποδέχονται τη μετατροπή τους όργανο συμβουλευτικού χαρακτήρα.

Η κριτική μας απέναντι στα ΔΣ δεν οφείλεται σε κάποιου είδους εναντίωση στο συνδικαλισμό, αλλά γιατί κρίνουμε πως αυτός ο συνδικαλισμός όχι μόνο προωθεί την ανάθεση από την πλευρά των εργαζομένων και την εκτόνωση των όποιων συγκρουσιακών διαθέσεων, αλλά πλέον στην απέλπιδα προσπάθειά τους να διατηρήσουν το ρόλο του διαμεσολαβητή οδηγούν τους εργαζόμενους από ήττα σε ήττα καθώς το ίδιο το σύστημα τους πετάει σαν στημένη λεμονόκουπα. Όση κριτική κι αν ασκούμε δεν ξεχνάμε πως ο κύριος εχθρός μας δεν είναι άλλος από την εκάστοτε διοίκηση, αυτούς δηλαδή που εφαρμόζουν πάνω μας τους σχεδιασμούς των υπουργείων, των κυβερνήσεων, του καπιταλιστικού συστήματος στο σύνολό του. Σε αυτό το σημείο θεωρούμε πως θα πρέπει να σταθούμε στην αισχρή συμπεριφορά των διοικούντων, μια συμπεριφορά που έχει γίνει πολύ πιο επιθετική από το τέλος της 9ήμερης απεργίας μας (γεγονός που αποδεικνύει για άλλη μία φορά την εκδικητικότητά τους και την έχθρα τους προς τους εργαζόμενους). Χαρακτηριστικό περιστατικό αυτής της συμπεριφοράς είναι η επίθεση που δέχθηκαν συνάδελφοί μας από τον κο Τερεζάκη, μια λεκτική επίθεση μέσω τηλεφώνου που αποσκοπούσε στην τρομοκράτηση των συναδέλφων και στην εμπέδωση ενός κλίματος πλήρους υποταγής. Οι απειλές που διατύπωσε περί απολύσεων και οι αναφορές στην επίταξη μπορεί να αναιρέθηκαν από τον ίδιο, δεν παύουν όμως να αντανακλούν μια συνολικότερη αντίληψη των διοικούντων για τις εργασιακές συνθήκες που θέλουν να επιβάλλουν. Ένα ακόμα περιστατικό που αποδεικνύει την αναλγησία της διοίκησης αλλά και το πόσο αναλώσιμοι θεωρούμαστε, μια ακόμα απόδειξη ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η πλήρης και ολοκληρωτική υποταγή των εργαζομένων, είναι η άμεση εκτέλεση της απόφασης των δικαστηρίων περί απομάκρυνσης τριών συναδέλφων μας. Τρεις συναδέλφους που δεν είχαν καταφέρει να τους διώξουν το 2010, μπόρεσαν επιτέλους να τους ξεφορτωθούν, υπενθυμίζοντάς μας ταυτόχρονα, σε περίπτωση που το ξεχάσαμε, πως όλοι μας μπορεί και να απολυθούμε. Αυτό που μας προβληματίζει ακόμα περισσότερο είναι πως από κανένα σωματείο δεν δημοσιεύθηκε κάποια ανακοίνωση για το γεγονός, δεν υπήρξε καμία διάθεση εναντίωσης ή έστω αντίδρασης. Από την άλλη, όπως φάνηκε στη συνάντηση με τους σταθμάρχες, η διοίκηση φόρεσε ένα φιλεργατικό προσωπείο, για να εφαρμόσει όμως τις πλέον αντεργατικές πολιτικές. Μια συμπεριφορά που εφαρμόζεται σε διάφορες χρονικές περιόδους και με διάφορους τρόπους. Ο φιλικός και χαμογελαστός διορισμένος πρόεδρος, με το άλλοθι της ύπαρξης άνωθεν εντολών από την υπέρτατη αρχή της Τρόικα, έχει ξαπλώσει στο κρεββάτι του Προκρούστη ότι απέμεινε από τα εργατικά κεκτημένα και τα ακρωτηριάζει χωρίς τύψεις. Όπως τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττουν οι στρατιώτες και τα χρεώνουν στην ιεραρχία; Κάπως έτσι..

Η διοίκηση με ασαφείς και γενικόλογες απαντήσεις στα προβλήματα των εργαζόμενων και με πάγια τακτική να μεταθέτει τις ευθύνες σε υπουργείο, κυβέρνηση, τρόικα εφαρμόζει στην πράξη το θατσερικό δόγμα, «δεν υπάρχει εναλλακτική» σε μικρότερη κλίμακα εντός της ΣΤΑΣΥ. Αρχή της διοικητικής πρακτικής αποτελεί η μείωση του κόστους λειτουργίας με ότι αυτό συνεπάγεται, γιατί πολύ απλά για αυτούς δεν μπορεί να γίνει αλλιώς..

                Εν κατακλείδι τα σωματεία μοιάζουν παραδομένα (ίσως και βολεμένα) σε μια κατάσταση ληθαργική όπου τα ζητήματα “διαπραγματεύονται” από επαίοντες πίσω από κλειστές πόρτες μακριά από εμάς, οι συνδικαλιστές μοιάζουν περισσότερο στελέχη της διοίκησης παρά εργαζόμενοι, ενώ όπλα όπως η απεργία αλλά και αξίες όπως οι συλλογικές διαδικασίες και η αλληλεγγύη είναι ξεχασμένα σε μιαν άλλη εποχή. Για αυτούς η διαπλοκή και το παρασκήνιο γίνεται μορφή πάλης και αγώνα, τώρα ειδικά με την επίταξη να αποτελεί μια πολύ βολική και πειστική δικαιολογία. Η στάση που έχουν κρατήσει οι ναυτεργάτες και οι απεργίες που έχουν προκηρύξει αποδεικνύουν πως η απειλή της επίταξης δεν είναι παρά ένα φάντασμα για να παραμένουμε φοβισμένοι και αδρανείς. Για αυτό την πρωτομαγιά ας μην περιοριστούμε στη στάση εργασίας που έχει κηρύξει το ΣΕΛΜΑ. Μπορούμε και οφείλουμε να κατέβουμε στο δρόμο. Να δώσουμε το παρόν και να αποκτήσουμε την αυτοπεποίθηση και τη δυναμική να αγωνιστούμε στις δυσκολίες που έρχονται. Γιατί έτσι όπως το πάνε, το μόνο που απομένει είναι να ενταχθεί και το σωματείο στο οργανόγραμμα ώστε να έχουν και διοικητικό ρόλο, γιατί στην πράξη μπορεί να έχουμε εφτά σωματεία στην ΣΤΑΣΥ αλλά συνδικαλισμός δεν υπάρχει. Για εμάς δεν έχει τόση σημασία ο αριθμός των σωματείων αλλά η δομή και η λειτουργία τους. Μόνον σωματεία βάσης που λειτουργούν με όρους άμεσης δημοκρατίας και συλλογικής συμμετοχής μπορούν να εκφράσουν τις ανάγκες μας. Γιατί αυτό θα το έχουμε αναλάβει εμείς και όχι οι “εκπρόσωποί” μας. Σημασία έχει η δράση και όχι το αξίωμα.              

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11.00 πμ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΣΙΤΣΑ

                                                                                                                         ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στους ΧΩΡΟΥΣ του ΜΕΤΡΟ 

 «ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ»

https://taxikometopo.wordpress.com

taxikometopo@gmail.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s