Κάλεσμα συσπείρωσης και αγώνα ενάντια στην επιδείνωση των συνθηκών εργασίας, ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο, στον κοινωνικό κανιβαλισμό και την επιβολή ελέγχου και αποκλεισμών.

Posted: Ιανουαρίου 19, 2018 in Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου, Uncategorized

Στις 16/12 πραγματοποιήθηκε συζήτηση – ενημέρωση στα γραφεία του ΣΕΛΜΑ στην Αθηνάς 67, μια εκδήλωση που καλέστηκε από το Ταξικό Μέτωπο, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού, την πρωτοβουλία εργαζομένων και ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση, την πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής και την συνέλευση αντίστασης και αλληλεγγύης Κυψέλης – Πατησίων. Η συγκεκριμένη συζήτηση αποτέλεσε συνέχεια προηγούμενων κινήσεων, όπως η παρέμβαση στο σταθμού Πανεπιστήμιο στις 14/11 αλλά και των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν το καλοκαίρι στο αμαξοστάσιο της ΟΣΥ στο Ρέντη και στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ως απάντηση στην καταστολή που δέχθηκαν οι συνελεύσεις γειτονιών στις 7/4 έξω από το αμαξοστάσιο στο Ρέντη και η εν συνεχεία στοχοποίηση τόσο των μελών του ταξικού μετώπου όσο και συναγωνιστή μέλους συνέλευσης γειτονιάς και ταξικού σωματείου βάσης. Δράσεις που καλέστηκαν αλλά και στηρίχθηκαν από μια σειρά κοινωνικών, ταξικών και πολιτικών σχημάτων.

Στην προαναφερθείσα συζήτηση εκτός από την μεταφορά της εμπειρίας μας σχετικά με την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και την ανταλλαγή σκεπτικών για το πως βιώνεται από την πλευρά του κόσμου που χρησιμοποιεί ως επιβάτες τις συγκοινωνίες, κομβικό σημείο αποτέλεσε η συζήτηση σχετικά με το πλαίσιο που είχε τεθεί από το δημόσιο κάλεσμα για την εκδήλωση. Οι τίτλοι αυτού του πλαισίου ήταν οι εξής : ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΜΠΑΡΩΝ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ – ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΤΩΝ – ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ – ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ.

Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί μια προσπάθεια να επεξηγηθούν αυτοί οι άξονες και ένα κάλεσμα προς τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να κινητοποιηθούν και να συσπειρωθούν μαζί μας σε ένα μέτωπο αγώνα μαζί με σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιών φοιτητές και μαθητές, ενάντια στο μέλλον που έχουν σχεδιάσει για όλους μας.

Με μια σειρά δράσεων (ανακοινώσεις, συζητήσεις, συγκεντρώσεις) έχουμε προσπαθήσει να καταδείξουμε τι σημαίνει η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών. Κατά τη γνώμη μας ο αγώνας ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο είναι απαραίτητο να αποτελεί κομμάτι του ευρύτερου αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών, για συγκοινωνίες που καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων, των ανέργων, των φτωχών, των μεταναστών. Όλων αυτών δηλαδή που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, στην πλευρά των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων.

Η επικείμενη ιδιωτικοποίηση, υποτίθεται πως αποτελεί «αιτία πολέμου» για τα σωματεία του κλάδου. Δυστυχώς από την ένταξη των εταιριών στο «υπερταμείο» ιδιωτικοποιήσεων είχε γίνει φανερό πως για πολλούς από τους συνδικαλιστές αυτή η προοπτική αποτελεί τετελεσμένο και επιχειρούν από τη μία να απογοητεύσουν τους συναδέλφους από οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης και από την άλλη να παρουσιάσουν τους ιδιώτες ως τα «καλά» αφεντικά που θα σεβαστούν συμβάσεις, θα επαναφέρουν 13ο και 14ο μισθό, θα δώσουν αυξήσεις κ.α. Αυτό που δεν λέγεται είναι πως η ιδιωτικοποίηση συμβαίνει ήδη, τη βλέπουμε στην καθημερινότητά μας με τους δεκάδες εργαζόμενους σε υπεργολαβίες, με τελευταία παραδείγματα τους εργαζόμενους της LG αλλά και όσους έχουν έρθει με καθεστώς μαθητείας. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να περιμένουμε πότε θα πουληθούν οι εταιρείες ή υπηρεσίες σε ιδιώτες, ούτε απογοητευμένοι να τα παρατήσουμε όλα. Αντιθέτως τώρα είναι η ώρα του αγώνα, χτίζοντας κοινότητες και μέτωπα αγώνα μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, γιατί το ζήτημα των συγκοινωνιών αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Προμετωπίδα όλου αυτού του σχεδιασμού, αποτελεί η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών. Για αυτό δεν μπορεί κάποιος να μιλάει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και να σωπαίνει για το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Ήδη και πριν καλά καλά κλείσουν οι μπάρες έχουμε βιώσει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ιδιωτικοποίηση. Αύξηση φόρτου εργασίας, ευέλικτες μορφές εργασίας, εργοδοτική αυθαιρεσία και απειλές, διάχυση του κανιβαλισμού.

Εδώ και ένα χρόνο η καθημερινότητά μας συμπεριλαμβάνει τις απειλές και τις κατηγορίες από τον υπουργό μεταφορών. Μας απειλεί ότι όποιος τολμήσει να αντιδράσει στις αποφάσεις του για την εφαρμογή του ηλεκτρονικό εισιτήριο θα απολυθεί και μας κατηγορεί ότι έχουμε στήσει κύκλωμα πλαστών εισιτηρίων. Οι διευθυντάδες μας προειδοποιούν ότι όποιος αρνείται να δουλέψει υπερωρίες θα σημειώνεται, μας κατηγορούν ότι δεν δουλεύουμε αρκετά, μας πιέζουν να προσπερνάμε διαδικασίες (όπου αυτές υπάρχουν). Η ίδια η εργασία μας χαμογελά απειλητικά όταν πάμε να πιάσουμε βάρδια και δεν γνωρίζουμε τι θα αντιμετωπίσουμε, στα εκδοτήρια, στα τρένα και στα λεωφορεία, στους σταθμούς και στα αμαξοστάσια. Επομένως συνάδελφοι δεν γίνεται να κατηγορούμε τους επιβάτες για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, Όπως δεν φταίμε εμείς για τις δυσλειτουργίες του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, για την ταλαιπωρία που αντιμετωπίζουν στις ουρές, για την επιβολή διαρκούς ελέγχου στις μετακινήσεις τους και τους αποκλεισμούς, έτσι δεν φταίνε οι επιβάτες γιατί εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας όταν από σταθμάρχες – υπεύθυνοι σταθμών μετατρεπόμαστε σε εξυπηρέτηση κοινού και βοηθοί έκδοσης ηλεκτρονικού εισιτηρίου, γιατί αναγκαζόμαστε να δουλέψουμε 8 και παραπάνω ώρες χωρίς διάλειμμα στα εκδοτήρια, γιατί κανείς δεν μας έχει ενημερώσει για το τι ισχύει, γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε άδειες, γιατί δεν υπάρχουν ανταλλακτικά να επιδιορθώσουμε συρμούς, λεωφορεία και ράγες.

Η διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού είναι έντονη και εμφανής προς όλες τις κατευθύνσεις. Βλέπουμε συναδέλφους να κατηγορούν συναδέλφους, επιβάτες να κατηγορούν εργαζόμενους και εργαζόμενους να κατηγορούν επιβάτες. Αυτό δεν είναι τυχαίο, αποτελεί συγκεκριμένο στόχο των από πάνω προκειμένου να μας διασπούν. Γιατί ένα συμπαγές μέτωπο εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών μπορεί να αποτελέσει το όχημα που όχι μόνο θα βάλει φρένο στην περαιτέρω υποτίμηση της ζωής μας αλλά θα δώσει προοπτική νίκης στον αγώνα. Οι κοινοί αγώνες αποτελούν μονόδρομο. Τόσο γιατί πραγματικά έχουμε τις ίδιες ανάγκες και συμφέροντα όσο και γιατί παραμένοντας διασπασμένοι μπορούν κράτος και αφεντικά να παίζουν το χαρτί του κοινωνικού αυτοματισμού όποτε και όπως θέλουν στρέφοντας την μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Ειδικά στην περίπτωση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, γνωρίζουν πως εάν δεν καταφέρουν να μας βάλουν να αλληλοφαγωθούμε δεν θα μπορέσουν να προχωρήσουν στις επόμενες κινήσεις τους. Νομίζει κανείς πως είναι τυχαία η σύνδεση που επιχειρούν να κάνουν μεταξύ μισθού και εσόδων από τα εισιτήρια; Είναι τυχαία η μαζική και διαρκής προπαγάνδα ότι για τα ελλείμματα φταίνε όσοι δεν πληρώνουν εισιτήριο; Είναι τυχαία τα δημοσιεύματα για τα πλαστά εισιτήρια και τα δήθεν συμφέροντα που έχουμε εμείς; Είναι τυχαία τα δημοσιεύματα που στοχοποιούν εργαζόμενους και σωματεία καλώντας τις διοικήσεις να κάνουν απολύσεις και την κυβέρνηση να επαναφέρει το νόμο περί επιστράτευσης;

Όχι συνάδελφοι δεν είναι τυχαία όλα αυτά και δείχνουν πως από τη μία την έκταση της επίθεσης που δεχόμαστε και από την άλλη το φόβο τους μήπως και τελικά δημιουργηθεί αυτό το κοινό μέτωπο. Για αυτό και η πρώτη συγκροτημένη προσπάθεια για σύνδεση των αγώνων που έγινε από τις συνελεύσεις γειτονιάς αντιμετωπίστηκε με πρωτοφανή κινητοποίηση των κατασταλτικών δυνάμεων – για ένα μοίρασμα ανακοινώσεων – και με μια σειρά δημοσιευμάτων που στοχοποιούσαν τα 3 μέλη του ταξικού μετώπου που συμμετείχαν στην κινητοποίηση. Γιατί θέλουν να καταστήσουν τους εργασιακούς μας χώρους «αποστειρωμένες ζώνες» χωρίς καμία επαφή με τα αγωνιζόμενα κομμάτια. Να μας τρομοκρατήσουν πως όποια και όποιος ασχολείται με αυτό το θέμα «βάζει το κεφάλι του στον ντορβά». Να δημιουργήσουν την τόσο απαραίτητη για αυτούς εχθρότητα και δυσπιστία μεταξύ εργαζομένων και επιβατών. Να καταστήσουν εμάς υπερασπιστές των συμφερόντων των διοικήσεων, των υπουργείων και των επιχειρηματιών.

Για αυτά τα συμφέροντα συναδέλφισσες και συνάδελφοι δεν πρέπει να κάνουμε καμία θυσία. Να μην θυσιάζουμε την ψυχική και σωματική μας υγεία ή τον ελεύθερο χρόνο μας. Δεν θα θυσιαστούμε εμείς για να μπορούν αυτοί να μας εκμεταλλεύονται. Όπως αρκετές θυσίες έχουν κάνει και όλοι οι εργαζόμενοι που βλέπουν τους μισθούς τους να μειώνονται διαρκώς ενώ η τιμή του εισιτηρίου αυξάνεται. Ενώ λοιπόν, όλοι εμείς υποχρεωνόμαστε με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο να πληρώνουμε για την κατασκευή και λειτουργία των συγκοινωνιών, κράτος και επιχειρηματίες μας καλούν να θυσιαστούμε για να αυξηθούν τα κέρδη τους. Είτε με περισσότερη και απλήρωτη εργασία είτε με αυξημένο κόμιστρο.

Οι αιτίες «πολέμου» είναι πολλές και διαρκώς προκύπτουν νέες. Τελευταίο περιστατικό αποτελεί η προειδοποίηση ότι θα μας κόψουν μια σειρά παροχών, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τον μισθό μας. Για όλα αυτά είναι απαραίτητη η δυναμική αντίδραση των σωματείων. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να κινητοποιηθεί η βάση των εργαζομένων. Χρειάζεται η κινητοποίηση όλων μας, με Γενικές Συνελεύσεις και δράσεις, παρεμβάσεις και απεργίες. Ιδιαίτερα για το ζήτημα της επιβολής προσωρινής, επισφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας στις συγκοινωνίες πρέπει να αναδειχθεί το θέμα άμεσα. Υπάρχουν συνάδελφοι ανάμεσά μας που πληρώνονται με το ¼ του μισθού μας. Δεν είναι δυνατόν να κλείνουμε τα μάτια και να νομίζουμε ότι δεν μας αγγίζει.

Μην κοροϊδευόμαστε, οι συγκοινωνίες είναι κερδοφόρες. Είναι κερδοφόρες για τους εργολάβους καθαριότητας και φύλαξης, για τους εργολάβους συντήρησης εξοπλισμού των σταθμών και των λεωφορείων, και όσο οι μισθοί μειώνονται, οι κρατικές επιχορηγήσεις μειώνονται και νέες μορφές κακοπληρωμένης και επισφαλούς εργασίας εμφανίζονται οι συγκοινωνίες γίνονται κερδοφόρες και για το κράτος ή τον όποιον επιχειρηματία τις αγοράσει. Ενάντια όμως στη λογική του κέρδους, εμείς αντιτάσσουμε τη λογική της κοινωνικής ανάγκης. Οι συγκοινωνίες καλύπτουν μια βασική κοινωνική ανάγκη, αυτή της μαζικής μετακίνησης. Στους χώρους εργασίας μας, στο σπίτι μας, στη βόλτα μας. Όλα αυτά θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να καλύπτονται από τους εργοδότες μας. Η μετακίνηση από και προς την εργασία, οι κοινωνικές συναναστροφές σε μια μητρόπολη τεραστίων διαστάσεων πρέπει να καλύπτονται από αυτούς που μας αναγκάζουν να καλύπτουμε τόσο μεγάλες αποστάσεις.

Ιδιαίτερα, σε μια εποχή συνολικής και κατά μέτωπο επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις, στην απαξίωση των αναγκών μας και την αδιαφορία από τους από πάνω για τη ζωή μας το πρόταγμά μας πρέπει να είναι συνολικό και επιθετικό. Δεν θα παρακαλάμε για ψίχουλα και λύπηση. Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα. Όπως έχει κατατεθεί και σε συνέλευση του Συνδικάτου Οδηγών ΟΑΣΑ, υπάρχουν προτάσεις και η δυνατότητα να λειτουργούν οι συγκοινωνίες χωρίς κόμιστρο, ακόμα και εντός καπιταλισμού. Όπως δεν πληρώνουμε τους δασκάλους για να κάνουν μάθημα στα παιδιά μας, ούτε ο δάσκαλος πληρώνεται ανάλογα τους μαθητές που έχει στην τάξη του έτσι και σε εμάς δεν εξαρτάται ο μισθός μας από τα εισιτήρια ούτε από το πόσα δρομολόγια κάνουμε. Το πρόταγμα της ελεύθερης μετακίνησης είναι αυτό που μπορεί να απαντήσει ρεαλιστικά στην προοπτική ιδιωτικοποίησης, να δημιουργήσει τους όρους ενός ευρύ κοινωνικού μετώπου, να δώσει μια πραγματική ανάσα στους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους. Να θέσει στο προσκήνιο την προοπτική της κοινωνικοποίησης και αυτοδιαχείρισης των συγκοινωνιών.

Για όλους αυτούς τους λόγους, καλούμε τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να ξεπεράσουν τους φόβους και τις αναστολές που μπορεί να έχουν, να αντιληφθούν πως ο εχθρός είναι η διοίκηση, τα υπουργεία και οι επιχειρηματίες που θέλουν να πάρουν κομμάτι της πίτας και να αγωνιστούν. Να αγωνιστούν για την υπεράσπιση των αναγκών τους, για τις ανάγκες όλων των εργαζομένων μαζί με όλους τους εργαζόμενους. Να χτίσουμε μαζί μέτωπο αγώνα και αντίστασης ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο και τις μπάρες, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την περαιτέρω εμπορευματοποίηση των συγκοινωνιών, ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό αλλά και την επιβολή ενός διαρκούς ελέγχου στις ζωές μας.

 

Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

Ταξικό Μέτωπο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s