Ενάντια στις υποχρεωτικές μετακινήσεις συναδέλφων. Ενάντια στην αυταρχικότητα της διοίκησης. Ενάντια στην ποινικοποίηση των ταξικών αντιστάσεων.

Posted: 18 Δεκεμβρίου, 2019 in Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου, Uncategorized

Την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου η διοίκηση της ΣΤΑ.ΣΥ. για άλλη μία φορά επέλεξε την αυταρχικότητα ως τρόπο επίλυσης των προβλημάτων που υπάρχουν στη λειτουργία των σταθερών συγκοινωνιών. Προβλήματα όμως που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και οι επιβάτες, όχι οι διευθυντές και οι υπουργοί. Αντιθέτως αυτοί είναι που τα δημιουργούν και τα κάνουν ακόμα πιο δυσβάσταχτα για όλο και περισσότερους συναδέλφους και συναδέλφισσες.

Είκοσι συναδέλφισσες και συνάδελφοι αναγκαζόμαστε να μετακινηθούμε από διάφορες θέσεις τόσο διοικητικές όσο και λειτουργίας στα εκδοτήρια για να καλύψουμε τρύπες και ανάγκες που δημιουργήθηκαν από τις διοικήσεις. Καταπατώντας ακόμα και τους κανονισμούς που οι ίδιοι θέσπισαν, εν μία νυκτί αναγκάζουν είκοσι άτομα να αλλάξουν ριζικά και προς το χειρότερο την καθημερινότητά τους.

Γιατί όμως τα εκδοτήρια είναι ο εργασιακός πάτος της ΣΤΑ.ΣΥ.; Γιατί οι διευθύνοντες αντιλαμβάνονται τους εκδότες ως τον τελευταίο τροχό της αμάξης, αυτόν που θα υπομένει τα πάντα μέχρι τελικά να δοθούν τα εκδοτήρια σε κάποιον εργολάβο που θα επιβάλει ακόμα χειρότερες εργασιακές συνθήκες, όπως άλλωστε μπορούμε να δούμε στην περίπτωση των εκδοτών εισιτηρίων στα εκδοτήρια της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Συνάδελφοι, η εργασιακή καθημερινότητα στα εκδοτήρια δεν θα βελτιωθεί όταν οι ελλείψεις καλύπτονται δια της βίας. Δεν θα βελτιωθεί γιατί πολύ απλά η αιτία των προβλημάτων των εκδοτών έχει τη ρίζα της στην αυταρχικότητα της διοίκησης προς τους εκδότες, έχει τη ρίζα της στην απαξίωση των εκδοτών από τους διευθύνοντες.

Όπως το 2013 έτσι και τώρα ως Ταξικό Μέτωπο στεκόμαστε δίπλα στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που μετακινούνται γιατί δεν θα ψάξουμε αν δικαιολογείται ή όχι η μετακίνησή τους αλλά βλέπουμε την επιβολή δια της βίας των σχεδιασμών και συμφερόντων της διοίκησης και της κυβέρνησης. Στεκόμαστε δίπλα τους γιατί στο πρόσωπό τους βλέπουμε τον εαυτό μας, τον κάθε εργαζόμενο που βρίσκεται αντιμέτωπος με την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία.

Ακούγονται πολλά και χυδαία ψεύδη, τόσο για τις παροχές όσο και για την στελέχωση, λέγονται όλα μαζί με μόνο στόχο την συκοφάντηση όλων των εργαζομένων στις συγκοινωνίες. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί που πέφτουν θύματα αυτής της ρητορικής και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Καταρχήν το ερώτημα είναι γιατί είναι κλειστά τα εκδοτήρια και γιατί υπάρχει έλλειψη προσωπικού στην λειτουργία. Στόχος του συστήματος του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, που τόσο η προηγούμενη κυβέρνηση όσο και η τωρινή υποστηρίζουν με θέρμη, ήταν η μείωση του προσωπικού στα εκδοτήρια και στον έλεγχο. Ήταν λοιπόν στρατηγικός τους στόχος το κλείσιμο των εκδοτηρίων και τώρα φταίνε οι εργαζόμενοι για αυτό; Όσοι άραγε φεύγουν από την λειτουργία, φεύγουν από μόνοι τους; Επίσης δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε την υποκρισία και την χυδαιότητα όλων των κυβερνήσεων που συστηματικά χρησιμοποιούσαν τις ΔΕΚΟ για να βολέψουν στα πολιτικά τους γραφεία πρόθυμα κομματόσκυλα και τώρα μιλάνε για εξορθολογισμό και κάλυψη των κενών. Τα κενά που εκείνοι δημιούργησαν. Πόσοι άραγε έχουν μεταταχθεί σε πολιτικά γραφεία στελεχών της “άριστης” κυβέρνησης; Εν ολίγοις δεν χρειάζεται να λέμε τα αυτονόητα, οι ελλείψεις στο προσωπικό, η έλλειψη στρατηγικού πλάνου και η αναξιοκρατία οφείλονται πλήρως σε αυτούς, στους πολιτικούς προϊστάμενους, στα κόμματα τους και στα κομματόσκυλα. Πόσες καριέρες δεν χτίστηκαν έτσι..

Επίσης ένα άλλο ζήτημα είναι τα κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα άτομα ώστε να κατέβουν στην λειτουργία. Είναι όλοι όσοι βρίσκονται στην λίστα εκδότες που είχαν αλλάξει θέση; Φυσικά και όχι. Πέρα από τους εκδότες είναι και άτομα που για χρόνια κάλυπταν πάγιες ανάγκες και που δεν είχαν τοποθετηθεί σε οργανική θέση σκόπιμα ώστε να είναι ευάλωτοι στην διευθυντική αυθαιρεσία. Ένα άλλο ερώτημα είναι τελικά εάν περισσεύουν συνάδελφοι στα γραφεία. Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε καθώς είτε από ανικανότητα, είτε σκόπιμα δεν υπάρχει με ακρίβεια ο αριθμός των εργαζόμενων που είναι αναγκαίος για την στελέχωση κάθε υπηρεσίας. Ακόμα όμως και αν όντως “περισσεύουν” συνάδελφοι στα γραφεία είναι η λύση να ανακοινώνεται μια λίστα με ονόματα χωρίς καμία, έστω και για το τυπικό, πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος; Μια ανακοίνωση με κριτήρια και τυπικά προσόντα; Επίσης υπάρχουν κενά και στα σταθμαρχεία που αναγκάζουν τους συναδέλφους χρόνια τώρα να μην μπορούν να πάρουν τις άδειες τους και να δουλεύουν τα ρεπό τους. Γιατί δεν έγινε μια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και για εκεί, παρά μόνο ανακοινώθηκε αυτή η αυταρχική απόφαση; Όταν γίνεται αυτονόητος ο αυταρχισμός τότε βαδίζουμε σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια, σήμερα είναι μια αλλαγή θέσης, αύριο είναι μια αλλαγή σταθμού και πάει λέγοντας. Δεν θα καταντήσουμε έρμαια..

Τα ψέματα που εκτοξεύονται από τον υπουργό και τον πρωθυπουργό δεν λέγονται τυχαία. Η λάσπη είναι το βασικό εργαλείο κάποιου που θέλει να αποπροσανατολίσει από τους πραγματικούς σχεδιασμούς του. Σχεδιασμοί που έχουν καταδειχθεί και αφορούν την διαρκή επιδείνωση της εργασιακής μας καθημερινότητας, την διαρκή επιδείνωση της καθημερινότητας των επιβατών, την απαξίωση των εργαζομένων και την προωθούμενη ιδιωτικοποίηση. Σχεδιασμοί που ακολουθήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και συνεχίζονται από την τωρινή.

Σε μια εποχή γενικευμένης και κατά μέτωπο επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις μας, απαξίωσης των αναγκών μας και λεηλασίας της ζωής μας, η απάντηση πρέπει να δοθεί συλλογικά. Η συνολικοποίηση των προταγμάτων μας και η διασύνδεση των αγώνων μας αποτελούν ζωτικής σημασίας επίδικα. Ειδικότερα για το ζήτημα των συγκοινωνιών, οι κοινοί αγώνες εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο, βασικό πυλώνα της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης, ενάντια στη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού, ενάντια στην επιβολή καθημερινού και διαρκούς ελέγχου των μετακινήσεών μας και αποκλεισμού είναι βασικό στοιχείο για να αποκτήσουν οι αγώνες μας προοπτική νίκης.

Για να μπορέσουμε να αγωνιστούμε για καλύτερες συνθήκες εργασίας πρέπει οι διεκδικήσεις μας να βρίσκονται απέναντι από τις ανάγκες της εταιρίας, ενάντια στους σχεδιασμούς και τα συμφέροντά της. Η λογική της συνδιαλλαγής και της συνδιαχείρισης με τις εταιρίες, μας οδηγούν από ήττα σε ήττα. Μόνο μέσα από ακηδεμόνευτα, μαχητικά και ταξικά σωματεία μπορούμε να οργανώσουμε τους αγώνες του σήμερα, για να κερδίσουμε τις μάχες του αύριο.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις των σωματείων ενάντια στην αυταρχική μετακίνηση των συναδέλφων, Καλούμε τους συναδέλφους και τον κόσμο του αγώνα να στηρίξει τις κινητοποιήσεις και να σπάσει στην πράξη τη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s