Archive for the ‘Ανακοινώσεις Σωματείων / Εργατικών Συλλογικοτήτων / Πρωτοβουλιών’ Category


Χαιρετίζουμε τις/τους συναδέλφους που κόντρα στον ατομισμό, στην προσωπική διαπραγμάτευση και στην προσπάθεια απαξίωσης του συλλογικού αγώνα, συμμετείχαν στις εκλογές του ΣΕΦΚ με την ψήφο τους. Είναι σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, τόσο για το εργατικό κίνημα συνολικά, όσο και για τον κλάδο μας ιδιαίτερα ένα αισιόδοξο μήνυμα.

Από τη μεριά μας, δώσαμε με αποτελεσματικότητα τη μάχη για να αναδειχθούν οι μάχες του επόμενου διαστήματος. Για τη δημιουργία ενός πραγματικού κλαδικού σωματείου συνολικά στην ιδιωτική εκπαίδευση που ο ΣΕΦΚ θα αποτελεί τμήμα του. Ένας ΣΕΦΚ πιο δυνατός, με συναδέλφους σε περισσότερα φροντιστήρια, ένας ΣΕΦΚ μαζικός. Για ένα σωματείο με συντροφικές σχέσεις, που θα αναζητεί συμμαχίες με άλλα μαχόμενα τμήματα του εργατικού κινήματος.

Δεν είναι ώρα για εφησυχασμούς. Τώρα πρέπει να ξαναρχίσει η μάχη, έτσι ώστε ένα από τα πλέον ιστορικά σωματεία στον ιδιωτικό τομέα να πάρει σάρκα και οστά, να αποτελέσει ξανά κίνδυνο απέναντι στην εργοδοσία, να μπει φρένο στην ασυδοσία της.

Από τη μεριά μας, όπως κάνουμε είκοσι χρόνια τώρα συμβάλλοντας στο να γίνει ο ΣΕΦΚ παράδειγμα ακηδεμόνευτου, ασυμβίβαστου αγώνα, με συντροφικότητα και ταξική αλληλεγγύη, και σήμερα, από τις θέσεις του Δ.Σ. αλλά κυρίως μέσα από τις γενικές συνελεύσεις του σωματείου, και με την παρουσία μας στους χώρους δουλειάς και στους αγώνες που θα δώσουν συνολικά οι εργαζόμενοι/ες και οι άνεργοι/ες, θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι δεν είναι πουκάμισο αδειανό η βιωματική συλλογική και αδιαπραγμάτευτη στάση: δυναμώνουμε το σωματείο, αλλάζουμε τη ζωή μας, ότι δεν είναι μάταιος, αλλά πάντα επίκαιρος, όσο ποτέ άλλοτε, ο αγώνας για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

για τον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό των από τα κάτω στον ΣΕΦΚ

Advertisements

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟΥ; Την 1η Φεβρουαρίου, οι εργαζόμενοι του Ευγενιδείου έλαβαν εξώδικο από τη Διοίκηση του Θεραπευτηρίου (η οποία καθορίζεται, τόσο ως προς τη σύνθεσή της όσο και ως προς τη στρατηγική της, από το ΕΚΠΑ) με το οποίο απειλούνται με κυρώσεις σε περίπτωση που δεν […]

via ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟΥ; — Greek Unions


Στις 13/3/18 δικάζονται 2 εργαζόμενοι στο ΕΚΠΑ και ένα πρώην μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ ύστερα από απαίτηση του τέως πρύτανη Θ. Φορτσακη. Σύμφωνα με τον ίδιο στις 30/10/14 τον «υποχρέωσαν δια της βίας να παραμείνει στην αίθουσα που θα γινόταν η συνεδρίαση της Συγκλήτου και ότι του αφαίρεσαν το δικαίωμα της ελευθερίας της κίνησης.» Στη βιομηχανία διώξεων εντάσσεται και η δίκη ενός φοιτητή για γεγονότα της ίδιας περιόδου στις 29/3.

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών, η καταγγελία του τότε πρύτανη για γεγονότα που ο ίδιος δημιούργησε αποτελούσε άλλο ένα βήμα στο χτίσιμο της πολιτικής του καριέρας, ο οποίος τελικά «επιβραβεύτηκε» με την εκλογή του ως βουλευτής της ΝΔ. Ταυτόχρονα αποσκοπούσε στο χτύπημα των αγώνων και των απεργιών που διεξήγαγαν οι εργαζόμενοι στο ΕΚΠΑ από το 2013 ενάντια στην επιβολή διαθεσιμότητας σε 400 εργαζόμενους και στην εντατικοποίηση της εργασίας τους.

Ο Θ.Φορτσάκης καταγγέλλει τους εργαζόμενους για τη συνδικαλιστική τους δράση ενώ «ξεχνά» την περικύκλωση της πρυτανείας από ΜΑΤ ή το κλείδωμα εργαζομένων εντός του κτιρίου. Τότε το δικαίωμα της ελευθερίας της κίνησης δεν τον αφορούσε και σαν νέος δικτάτορας έδειχνε με το δάχτυλο τον κόσμο του αγώνα κατονομάζοντας τους υπεύθυνους.

Τόσο πρόσφατα όπως τον Απρίλιο του 2017 όσο και παλαιότερα όπως τον Γενάρη του 2013 έχουμε βιώσει ως εργαζόμενοι την καταστολή και τη στοχοποίηση  όταν αγωνιζόμαστε. Το κράτος αδυνατώντας να αντιμετωπίσει με άλλο τρόπο τις αντιδράσεις, τις αντιστάσεις και τους αγώνες των εργαζομένων, των φοιτητών, των μαθητών και ευρύτερα των αγωνιστών, τρομοκρατεί, καταστέλλει και ποινικοποιεί.

Εμείς από την πλευρά μας, στεκόμαστε απέναντι στην ποινικοποίηση και τις διώξεις των αγωνιστών. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους όσοι αγωνίζονται ενάντια στην επίθεση κράτους και κεφαλαίου, ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ – ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

 

ακολουθεί το κείμενο του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού
Πανεπιστημίου Αθηνών
Μέλος της Ο.Δ.Π.Τ.Ε.
Πανεπιστημίου 30
e-mail: sdpekpa@gmail.com

Αθήνα 1 Δεκεμβρίου 2017
http://sdpekpa.blogspot.gr/

​​αρ.πρωτ: 1705

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΕΚΠΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΠΡΥΤΑΝΗ ΚΑΙ ΝΥΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Θ. ΦΟΡΤΣΑΚΗ

Στις 13 Μαρτίου 2018 δικάζονται στο Ζ’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών οι Αθηνά Αλεξανδρή και Βανέσσα Πεντογάλου, συνάδελφοί μας, και ο Παναγιώτης Σωτήρης, διδάσκων στο ΕΑΠ, πρώην μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ. Κατηγορούνται για παραβίαση των άρθρων 1, 14, 16, 26 παρ. 1α, 27, 45, 51, 53, 79, 325 του Ποινικού Κώδικα, με το σκεπτικό ότι, στις 30/10/2014:

«…από κοινού δρώντας και κατόπιν συναπόφασης με άγνωστα άτομα […] υποχρέωσαν διά της βίας τον Θ. Φορτσάκη να παραμείνει παρά τη θέλησή του, για βραχύ χρονικό διάστημα, εντός της αίθουσας όπου επρόκειτο να διεξαχθεί η συνεδρίαση της Συγκλήτου […] καθώς με το σώμα τους έφραζαν την πόρτα […] και στη συνέχεια κλείδωσαν αυτή, εξαναγκάζοντάς τον με αυτόν τον τρόπο να παραμείνει, ακουσίως, περιορισμένος για βραχύ χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να στερηθεί κατά το χρόνο αυτό, χωρίς τη θέλησή του, την ελευθερία της κίνησης…».

Η υπόθεση ξεκίνησε από τον τέως Πρύτανη του ΕΚΠΑ και νυν βουλευτή Επικρατείας της ΝΔ, Θ. Φορτσάκη, ο οποίος ζήτησε τη δίωξη των συναδέλφων μας για γεγονότα που ο ίδιος δημιούργησε σε συνεδρίαση της Συγκλήτου (που, με δική του επιλογή, δεν έγινε) στις 30/10/2014. Γεγονότα που φρόντισε να μεταδοθούν απευθείας στο πανελλήνιο (την ίδια ώρα που ο Κ. Μητσοτάκης έδινε ζωντανά συνέντευξη σε τηλεοπτικό κανάλι -εξού και η επιλογή της μέρας προφανώς…), στο πλαίσιο του δικής του παραγωγής σήριαλ «Νόμος και Τάξη». Για να στήσει τελικά την πολιτική του καριέρα πάνω στο δημόσιο πανεπιστήμιο, το οποίο κατά τα λοιπά δε σεβάστηκε, πάνω σε σπασμένα κεφάλια φοιτητών από τις δυνάμεις των ΜΑΤ και σε διώξεις εργαζομένων, φοιτητών και διδασκόντων.

Ο Θ. Φορτσάκης δε δίστασε να κατηγορήσει τους συναδέλφους μας, πάντα παρόντες στους αγώνες φοιτητών, εργαζομένων και διδασκόντων, σαν υποκινητές “επεισοδίων” δικής του σκηνοθεσίας. Στη δική του λογική, η συνδικαλιστική δράση δεν πρέπει να υπάρχει και όποιος εμπλέκεται σε αυτή, με συνεπή τρόπο, χωρίς να υποκλίνεται σε εργοδοσίες και κυβερνήσεις, πρέπει να οδηγείται στα δικαστήρια.

Θυμίζουμε ότι τα “γεγονότα” της 30ης/10/2014 ακολούθησαν την εβδομάδα που ο Θ. Φορτσάκης αποφάσισε να κλειδώσει τους εργαζόμενους της Πρυτανείας μέσα στο κτήριο, καταπατώντας κάθε έννοια δικαιώματος αλλά και συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας, απαγορεύοντας μάλιστα και την είσοδο των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων στο κτήριο. Γεγονός για το οποίο απευθυνθήκαμε στην ΑΔΕΔΥ, στην οποία επίσης δεν επιτράπηκε η είσοδος, και την Επιθεώρηση Εργασίας που εξέδωσε ένα πόρισμα-καταπέλτη για τις συνθήκες επικινδυνότητας για τους εργαζόμενους στο κλειδωμένο κτήριο της Πρυτανείας.

Θυμίζουμε επίσης ότι, τότε, το ΕΚΠΑ λειτουργούσε με 400 εργαζόμενους μείον (σε διαθεσιμότητα). Σταθερά υποχρηματοδοτούμενο, με χίλια δυο προβλήματα. ΕΜΕΙΣ ήμασταν εκείνοι που αγωνιζόμασταν απέναντι σ’ αυτά. Εκείνος δεν έβλεπε την ώρα να φύγει από το ΕΚΠΑ και να κάνει πολιτική καριέρα.

Υπενθυμίζουμε στον κ. Φορτσάκη ότι, όσο κι αν προσπάθησε να εξορίσει τη συνδικαλιστική δράση και τους αγώνες από το ΕΚΠΑ, δεν το κατάφερε. Του υπενθυμίζουμε ότι οι αγώνες υπάρχουν για να μπαίνει τέρμα στην αυθαιρεσία των αφεντικών, την ύπαρξη της οποίας ο ίδιος περίτρανα απέδειξε.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ στους τρεις συναδέλφους μας και στον τότε φοιτητή του Ιδρύματος Χρήστο Ξαγοράρη, ο οποίος δικάζεται στις 29/3 για γεγονότα της ίδιας περιόδου.

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ από τη Διοίκηση του ΕΚΠΑ και τη Σύγκλητο να πάρουν ξεκάθαρα θέση αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι δε συντάσσονται με τον κ. Φορτσάκη και τις πρακτικές του.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ την παραγωγή διώξεων ενάντια σε κινηματικές πρακτικές. Μέρος της αποτελεί η συνεχιζόμενη ωμή επέμβαση των διωκτικών μηχανισμών στη συνδικαλιστική δράση στο ΕΚΠΑ. Επέμβαση που ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2013, όταν ο Σύλλογός μας βρισκόταν στην κορύφωση μιας πολύμηνης απεργιακής κινητοποίησης πρωτόγνωρης μαχητικότητας, αποφασιστικότητας και αυτενέργειας, με στόχο την ανατροπή της πολιτικής των απολύσεων εκατοντάδων συναδέλφων μας στα Πανεπιστήμια και ευρύτερα στο δημόσιο τομέα. Συνεχίστηκε σταθερά τα επόμενα χρόνια και συνεχίζεται και μέχρι σήμερα. Η πρακτική αυτή συνιστά κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικά κατοχυρωμένων κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων και στοχεύει στην ποινικοποίηση και την καταστολή των αγώνων, στην καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας και τη δίωξη του ελεύθερου φρονήματος των εργαζομένων. Πρακτικές αυτού του είδους καταδεικνύουν ότι το κράτος έχει συνέχεια, την οποία δεν αναιρούν οι εναλλαγές σε επίπεδο προσώπων και κομμάτων. Οι διώξεις των αγώνων αποτελούν συστατικό στοιχείο για τη διασφάλιση της σιγής μιας κοινωνίας που έχει φτάσει στο όριο από τις μνημονιακές πολιτικές.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ότι δε θα επιτρέψουμε την ποινικοποίηση των απεργιακών μας αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Υπερασπιζόμαστε σθεναρά και αποφασιστικά το δικαίωμά μας στην ελεύθερη λειτουργία των συλλογικών μας οργάνων.

 

 

ΣΥΣΚΕΨΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ, 24 ΓΕΝΑΡΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΤΗΡΙΟ ΕΚΠΑ

 

Την Τετάρτη, 24 Γενάρη, 4.30μ.μ., στο κεντρικό κτήριο του ΕΚΠΑ (Πρυτανεία, αμφ. Δρακόπουλου), καλούμε σε σύσκεψη συλλογικότητες, φορείς και σωματεία εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα καθώς και της πανεπιστημιακής κοινότητας, ζητώντας τους παράλληλα να καταδικάσουν την ακραία απόπειρα τρομοκράτησης και ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και των απεργιακών αγώνων, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην ωμή παρέμβαση του κράτους και των κατασταλτικών του μηχανισμών.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                          Η Γ.Γραμματέας
Ζαχαρίας Τριγάζης                          Μαρλέν Λογοθέτη


αναδημοσίευση από : https://orthostasia.wordpress.com/2018/01/25/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%b7-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%bd/

O αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας συνεχίζεται!

Οι εργατικές κινητοποιήσεις στον κλάδο του εμπορίου με παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς, συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και απεργιακές περιφρουρήσεις στα καταστήματα συνεχίζονται εδώ και 4 χρόνια, και αποκτούν νέες αναγκαιότητες, νέα μηνύματα. Η αντίσταση όσων εργαζόμαστε στα εμπορικά καταστήματα ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας συγκρούεται πλέον με τις ορέξεις κράτους και εργοδοτών να καταργήσουν κάθε έννοια αργίας και εργατικής κατάκτησης στον κλάδο και ευρύτερα. Το 2017 έκλεισε με την διακηρυγμένη πρόθεση των μεγαλοεργοδοτών του εμπορίου (Factory Outlet,McArthur Glenn, Public) να μας κλέψουν την αργία της 26/12 και το 2018 άνοιξε με την εδώ και 3 χρόνια μεθόδευσή τους να κρατήσουν τα μαγαζιά ανοιχτά την κατ’έθιμον αργία της 2/1. Ουσιαστικά, ο Δεκέμβρης του 2017 υπήρξε ο μήνας με τις περισσότερες εργάσιμες μέρες για χιλιάδες εμποροϋπάλληλους εδώ και δεκαετίες ενώ τα κλεμμένα ρεπό, οι κομμένες άδειες και η αθλιότητα της black friday δημιούργησε ασφυκτικές και ανυπόφορες συνθήκες εργασίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι την περίοδο από 11 Δεκεμβρίου εως 20 Ιανουαρίου το εμπορικό Factory Outlet έκλεισε για μόνο 4 ημέρες (25/12, 26/12, 1/1 και 7/1) αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να ακολουθήσουν αυτό το πρόγραμμα χωρίς ρεπό, χωρίς ξεκούραση. Αυτό ακριβώς είναι το περίφημο «αναπτυξιακό θαύμα» τους: εξαντλημένοι και κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα και χρόνο για ξεκούραση από τη μια, μαγαζιά ανοικτά 24-7 και αποθρασυμένους εργοδότες από την άλλη.
Την Κυριακή 14/1, τα εργατικά σωματεία, οι εργατικές συλλογικότητες, οι συνελεύσεις και οι συλλογικότητες που συμμετέχουν στο «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα ωράρια» βρεθήκαμε έξω από το Factory Outlet της οδού Πειραιώς για 2η φορά μέσα σε 2 εβδομάδες. Στις 2/1 πραγματοποιήσαμε μαζική εργατική συγκέντρωση ενάντια στο άνοιγμα του καταστήματος και το ξεκάθαρο κλέψιμο μιας κατ’ έθιμον κλαδικής αργίας, μιας μέρας ξεκούρασης για χιλιάδες εμποροϋπαλλήλους σε όλη την Ελλάδα εδώ και δεκαετίες. Την Κυριακή 14/1, πραγματοποιήσαμε απεργιακή περιφρούρηση στο Factory Outlet, μέρα πανελλαδικής απεργίας στον κλάδο του εμπορίου. Από τις 9 το πρωί βρεθήκαμε οργανωμένα μπροστά στις πόρτες του εμπορικού με τα πανό και τις ανακοινώσεις του Συντονιστικού και της εργατικής συνάντησης εμποροϋπαλλλήλων «Ορθοστασία». Η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων και οι απειλές της διευθύντριας του καταστήματος, Πετρίδου, δεν μας φόβισαν και υπερασπιστήκαμε συλλογικά το αυτονόητο κεκτημένο της έμπρακτης απεργιακής περιφρούρησης από εργαζόμενους και εργαζόμενες, σωματεία και συλλογικότητες από το εμπόριο και κάθε εργασιακό κλάδο. Η μαζικότητα και η αποφασιστικότητά μας καθώς και η παρουσία και στήριξη συναδέλφων-ισσων από το ίδιο το Factory Outlet ανάγκασε την εργοδοσία και τους «προστάτες» της να ακυρώσουν από νωρίς οποιοδήποτε κατασταλτικό σχέδιο ή στημένο σκηνικό έντασης θα επιχειρούσαν να δημιουργήσουν. Οι απειλές της διευθύντριας του καταστήματος και μερικών άλλων προϊσταμένων προς τους συναδέλφους επιχειρούσαν να τους κρατήσουν μακριά από την απεργιακή συγκέντρωση, να τους διασπάσουν και να τους κρατήσουν «ομήρους» σε παραπλήσιες καφετέριες μέχρι να τελειώσει η παρέμβασή μας. Η συναδελφική στάση πολλών εργαζομένων του Factory Outlet και η επιμονή μας ακύρωσε τους σχεδιασμούς τους αφού στις 12 το μεσημέρι, πραγματοποιήθηκε ανοικτή εργατική συνέλευση στο παρκινγκ του καταστήματος, μπροστά στην κεντρική είσοδό του. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια πολλών καταναλωτών που έφευγαν άπραγοι, στήθηκε ένας τεράστιος κύκλος όπου οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες του κλάδου που βρισκόντουσαν στην απεργιακή συγκέντρωση αντάλλαξαν απόψεις, εμπειρίες και αγωνίες. Σ’ αυτήν την εργατική συνέλευση επισημάνθηκαν τα παρακάτω:
– η θετική ανταπόκριση των συναδέλφων-ισσων του Factory Outlet στην παρουσία του Συντονιστικού Δράσης στις 2/1 αλλά και εκείνη την ημέρα στο πλάι τους.
– ο επαίσχυντος εκβιασμός της εργοδοσίας να κρατά όμηρους τους εργαζόμενους με απειλές και εκφοβισμούς ενώ το κατάστημα παραμένει κλειστό, καθώς και η επιμονή της να ανοίξει το κατάστημα έστω και για 1 ώρα ως επίδειξη δύναμης απέναντι στο αγωνιστικό κλίμα της απεργιακής συγκέντρωσης
– οι εξοντωτικές συνθήκες εργασίας που επικρατούν στο Factory Outlet, οι λιποθυμίες συναδέλφων μέσα στον Δεκέμβρη λόγω εξάντλησης, τα κλεμμένα ρεπό που δεν ξέρουν πότε και αν θα δοθούν, η εφαρμογή 5ωρων απασχόλησης τις Κυριακές ώστε να απαξιωθεί ακόμα περισσότερο η εργασία μας, ο ασφυκτικός έλεγχος από την υπηρεσία ασφαλείας του εμπορικού
– η ανάγκη να σπάσει η εξατομίκευση και ο φόβος που κυριαρχεί σε κάθε εργασιακό χώρο, το κενό ενημέρωσης και συνδικαλιστικής δράσης που κυριαρχεί στον κλάδο, η δυνατότητα να οργανωθούν συλλογικά οι αντιστάσεις μας μέσα από επιτροπές συναδέλφων σε κάθε χώρο δουλειάς, μέσα από την συσπειρωσή μας στα σωματεία του κλάδου
Κατά την διάρκεια της εργατικής συνέλευσης, κυριάρχησε η συναδελφικότητα και η συλλογικότητα έναντι του ατομισμού και του φόβου. Από πλευράς των συναδέλφων-ισσων του Factory Outlet καταργήθηκαν οι επίπλαστοι διαχωρισμοί του «σε ποιόν εργοδότη/περίπτερο δουλεύουμε» και μίλησαν ανοικτά για όσα από κοινού βιώνουν και τους ενώνουν πραγματικά. Μετά τη λήξη της συνέλευσης, απαίτησαν συλλογικά από διευθυντές και προϊσταμένους να αποδεσμευτούν ενώ η παρουσία τους εκδήλωνε ανοιχτά την υποστήριξή τους στην απεργιακή συγκέντρωση. Περί τις 15 διαφορετικές αλυσίδες αποδέσμευσαν το προσωπικό τους καθιστώντας ανέφικτο ή και γραφικό το άνοιγμα του καταστήματος. Παράλληλα, η διευθύντρια Πετρίδου επιχειρώντας να σώσει το γόητρο της εργοδοσίας έδωσε εντολή στους εργαζόμενους να αποχωρήσουν από τον χώρο και να επιστρέψουν εφόσον ειδοποιηθούν από την ίδια ώστε να λειτουργήσει το κατάστημα. Η απεργιακή συγκέντρωση μετά από δυναμική παρουσία 7 1/2 ωρών, έληξε στις 16.30 έχοντας εξασφαλίσει την αποδέσμευση ή την αποχώρηση του συνόλου του προσωπικού του εμπορικού.
Από την πλευρά μας, ποτέ δεν είχαμε την πρόθεση να υποκαταστήσουμε την απαραίτητη ατομική και συλλογική αγωνιστική πρωτοβουλία που απαιτείται από τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες του κλάδου αλλά, αντίθετα, να την εμπνεύσουμε και να την ενισχύσουμε. Εδώ και χρόνια, αγωνιζόμαστε ώστε να σπάσουμε τον φόβο και την εργοδοτική τρομοκρατία, το αίσθημα παραίτησης και ματαιοδοξίας που επικρατεί στους χώρους δουλειάς ενώ παράλληλα η εργοδοσία αποθρασύνεται.
Συνάδελφοι-ισσες, την Κυριακή 14/1 σπάσαμε τον φόβο και σταθήκαμε πλάι-πλάι με τον συνάδελφό-ισσά μας, δώσαμε ένα ηχηρό μήνυμα στην εργοδοσία που δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει την αποφασιστικότητα, την οργή και την αγανάκτηση μας. Επειδή δεν είμαστε αλλά ούτε περιμένουμε κάποιου είδους σωτήρες ή επαγγελματίες του συνδικαλισμού να μας σώσουν, υπερασπιζόμαστε τις ζωές μας μέσα από την δημιουργία ορατών και αοράτων επιτροπών αγώνα σε κάθε εργασιακό χώρο, μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς μας με τους συναδέλφους-ισσες, αντιστεκόμαστε και απαντάμε συλλογικά και οργανωμένα στην εντεινόμενη εργοδοτική επίθεση.

Σας καλούμε να συνεχίσουμε τον συντονισμό και να οργανώσουμε από κοινού τις επόμενες δράσεις. Σας καλούμε στην επόμενη συνάντηση της συλλογικότητας την Κυριακή 4 Φλεβάρη, στις 18:00. (Λόντου 6, Εξάρχεια, 2ος όροφος)

14012018c-768x432


 Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο ρ/σ «Στο Κόκκινο» και την εφημερίδα «Αυγή», ιδιοκτησίας ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσαν ίσως να προσπεραστούν ως μια «εσωκομματική υπόθεση», να αντιμετωπιστούν με αντανακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού απέναντι σε «κομματόσκυλα και κυβερνητικούς υπαλλήλους» ή να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο μιας ενδοσυστημικής πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ πχ κυβέρνησης -αντιπολίτευσης, κυβέρνησης –μιντιαρχών κλπ.

Εντούτοις, καθώς οι κινητοποιήσεις κλιμακώνονται με την τρομοκρατία των απολύσεων να έχει ήδη μετατραπεί από απειλή σε πράξη στο «Κόκκινο» – την Πέμπτη 18 Ιανουαρίου έγιναν 3 απολύσεις-, γίνεται σαφές ότι οι εργαζόμενοι στα δύο Μέσα του κυβερνώντος κόμματος δίνουν έναν αγώνα απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, με το διακύβευμά του μάλιστα να ξεπερνά τα δύο αυτά μαγαζιά και να αντανακλά ευθέως στις συλλογικές συμβάσεις στον κλάδο -γι’ αυτό και πρέπει να ενισχυθεί με την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων στον Τύπο.

Το πολιτικό ξεκαθάρισμα από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ … 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως συλλογικός ιδιοκτήτης των δύο Μέσων, θα ευχόταν όπως αποδεικνύεται σήμερα να τα είχε στελεχώσει εξαρχής με κομματικά μέλη και μόνο, που θα δέχονταν ευκολότερα να υπηρετήσουν την εκάστοτε βούλησή του, σχετικά με τον τρόπο διοίκησής τους αλλά και τη δημοσιογραφική τους λειτουργία. Στην απόφαση δε της τελευταίας Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος (19-20 Ιανουαρίου 2018), οι εργαζόμενοι καλούνται συγκεκριμένα να συνειδητοποιήσουν την κοινή ευθύνη τους για την επιβίωση των δύο Μέσων, καθώς και να μην τα αντιμετωπίζουν ως κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και τον ΣΥΡΙΖΑ ως «εργοδοσία».
 Σε αυτό το πλαίσιο άλλωστε, η Διοίκηση του «Κόκκινου» είχε ζητήσει από τις αρχές Νοεμβρίου την «πολιτική συναίνεση» των εργαζομένων στην οριζόντια περικοπή των μισθών τους κατά 20% (με «μαξιλάρι» όπως αναφέρθηκε τις καθαρές αποδοχές των 750 ευρώ) και την επ’ αόριστον παρακράτηση δύο οφειλόμενων δεδουλευμένων μισθών. Αντίστοιχη οριζόντια περικοπή κατά 15% ζητήθηκε από την εκεί Διοίκηση και από τους εργαζόμενους της «Αυγής», οι οποίοι είχαν και στο παρελθόν (το 2014), δεχτεί μειώσεις και απολέσει οφειλόμενους μισθούς. Τα συνολικά οικονομικά προβλήματα στα δύο μέσα έχουν συσσωρεύσει οφειλόμενους μισθούς μεγάλου χρονικού διαστήματος: τα χρωστούμενα στην Αυγή είναι μισθοί 10 μηνών και άνω, ενώ στο Κόκκινο 2 μηνών.
 Σημειωτέον, η πρόθεση της Διοίκησης στο «Κόκκινο» δεν τέθηκε ως πρόταση σε διαβούλευση, παρά μόνο ανακοινώθηκε υπό μορφή τελεσιγράφου προς τους εργαζόμενους, με περιθώριο αποδοχής του ένα διάστημα 3 ημερών. Όποιος δεν συναινούσε, θα έβλεπε την πόρτα της εξόδου, όπως ρητά ειπώθηκε.  Κι όταν με δύο αποφάσεις γενικών συνελεύσεων οι εργαζόμενοι απέρριψαν ως εκβιαστικό το τελεσίγραφο και δεν ανταποκρίθηκαν στην «πρόσκληση» να υπογράψουν τις νέες τροποποιημένες ατομικές τους συμβάσεις, η Διοίκηση προχώρησε σε 3 απολύσεις προς παραδειγματισμό, σπάζοντας και το σχετικό ταμπού της κυβερνώσας σήμερα αριστεράς.
«Οι απολύσεις έγιναν για να πεισθούν όλοι» ομολόγησε ο Δημ.Στούμπος, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Δ/νων Σύμβουλος της «Αυγής» και μέλος του ΔΣ του «Κόκκινου», αυτοπροσκαλούμενος στον αέρα του σταθμού. Από τους απολυμένους, οι δύο ήταν μεταξύ των εργαζόμενων που είχαν στείλει εξώδικο διαμαρτυρίας στη Διοίκηση και την ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ ενώ είχαν προσφύγει και στο ΣΕΠΕ καταγγέλλοντας τη μονομερή μεταβολή της σύμβασης και την παρακράτηση δεδουλευμένων, ενώ η τρίτη ουδέποτε κλήθηκε καν να υπογράψει τη μείωση στο μισθό της. Κανένας δε από τους απολυμένους δεν είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ…
Η άτεγκτη στάση της Διοίκησης του «Κόκκινου», που έχει αρνηθεί επανειλημμένως να ανακαλέσει τις απολύσεις και να προχωρήσει σε διάλογο επί ενός σχεδίου βιωσιμότητας του σταθμού όπως ζητούν οι εργαζόμενοι, αποδεικνύει πως, πέραν της απόφασης για «εξορθολογισμό του μισθολογικού κόστους», υπάρχει σαφής πολιτική πρόθεση από μέρους του ΣΥΡΙΖΑ για μια άσκηση πειθάρχησης στην αυταρχική βούληση του κόμματος. Όποιος συναινεί μένει, αλλιώς θέτει εαυτόν εκτός Μέσων…
 Οι εργαζόμενοι παρ’ όλ’ αυτά υπενθυμίζουν ότι ουδέποτε τους ζητήθηκε επίδειξη κομματικής ταυτότητας κατά την πρόσληψή τους για να δεσμεύονται τώρα στην κομματική πειθαρχία, ενώ το μισθό τους λαμβάνουν από δύο επιχειρήσεις ενταγμένες στον ανταγωνισμό της αγοράς, στο «Κόκκινο» μάλιστα έχουν απέναντί τους μία Ανώνυμη Εταιρεία (Left Media ΑΕ).
 Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ιδιοκτήτης των εταιρειών και κομματικός εργοδότης, ακολουθεί κατά γράμμα τις τακτικές των αφεντικών (μη καταβολή δεδουλευμένων, «μαύρη» εργασία και τώρα απολύσεις και μειώσεις) που έχουν οδηγήσει την τελευταία δεκαετία στη σφαγή του κλάδου, τις επικαλείται μάλιστα προκειμένου να εκβιάσει πιο αποτελεσματικά τους εργαζόμενους, ενώ με το να τις εφαρμόζει σήμερα ως κυβερνώσα αριστερά, τις νομιμοποιεί εκ των υστέρων για όλους. Και τελικά, κατά τη συνήθη πρακτική, αναγνωρίζει «οικονομικά εγκλήματα» που έχει διαπράξει στο παρελθόν, καλεί όμως τους εργαζόμενους να πληρώσουν τα σπασμένα, αλλιώς απειλεί με «λουκέτο».
 Οι εργαζόμενοι τόσο στο «Κόκκινο» όσο και στην «Αυγή» έχουν επανειλημμένως δηλώσει μέσω των αποφάσεων των γενικών τους συνελεύσεων ότι θέλουν βέβαια τα Μέσα να παραμείνουν ανοιχτά, αλλά μπροστά στην οικονομική τους κατάρρευση δεν θα δεχτούν την μετατόπιση των ευθυνών της εργοδοσίας στις πλάτες τους, αντίθετα θα διεκδικήσουν με κάθε τρόπο αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας.
 …και στο βάθος οι συλλογικές συμβάσεις των 750 ευρώ 
Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί πως η μεγάλη πλειοψηφία των δημοσιογράφων στο «Κόκκινο», που μέχρι στιγμής βρίσκεται στο επίκεντρο του εκβιασμού για αποδοχή μισθολογικής περικοπής 20%, αμείβονται ανεξαρτήτως χρόνων προϋπηρεσίας με όσα προβλέπει δηλαδή για τους νεοεισερχόμενους στο επάγγελμα η τελευταία συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ για τα ραδιόφωνα. Η αποδοχή της μείωσης των μισθών τους κατά 20% θα τους έφερνε στα 750 ευρώ καθαρά, όσο είναι και το «μαξιλάρι» που έχει θέσει η Διοίκηση, κάτω από το οποίο δεν θα προχωρήσει σε περικοπές.
Και εδώ διαπιστώνεται η ευκολία της Διοίκησης, αλλά και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που έχει λάβει την σχετική πολιτική απόφαση, να προσδιορίσει τα 750 ευρώ ως έναν αξιοπρεπή μισθό, με τον οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει. Έτσι, από την καταγγελία της κατάντιας για τη νέα «γενιά των 750 ευρώ», ο ΣΥΡΙΖΑ φτάνει σήμερα να την υιοθετεί ως μια «ορθολογική» επιλογή για τους εργαζόμενους στα Μέσα του, ανεξαρτήτως δε χρόνων εργασίας.
 Μάλιστα, το κυβερνών κόμμα, ενώ επικαλούμενο την κρίση και τη συνολική οικονομική κατάρρευση του Τύπου, θα μπορούσε ίσως να επιχειρήσει να δικαιολογήσει τη συνθήκη αυτή ως αναγκαστική ή προσωρινή για τα Μέσα που ελέγχει, αντίθετα αποκαλύπτεται ότι την προωθεί ως συνολική επιλογή για τις συλλογικές συμβάσεις στον κλάδο, οδηγώντας έτσι στην παγίωση των δεδομένων της κρίσης. Για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης των εργαζομένων του «Κόκκινου» ο αναφερθείς και νωρίτερα Δημήτρης Στούμπος κάλεσε τα παρόντα μέλη του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ να κρατήσουν υπόψιν τους το ποσό των 750 ευρώ καθαρά, ενόψει των επικείμενων διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Έτσι έγινε γνωστό αφενός ότι μετά από χρόνια έχουν ξεκινήσει διεργασίες για τη σύναψη συλλογικών συμβάσεων, με την τελευταία να έχει υπογραφεί το 2008, αφετέρου ότι η συνδικαλιστική γραμμή του κυβερνώντος κόμματος προβλέπει κατώτατο μισθό 750 ευρώ. Το πόσο ωραία ιδέα είναι αυτό το επανέλαβε ο Δημ. Στούμπος και από τον ραδιοφωνικό αέρα του «Κόκκινου», στην προαναφερθείσα του παρέμβαση…
 Καθίσταται έτσι σαφές γιατί είναι απαραίτητο για τον ΣΥΡΙΖΑ να αποσπάσει την «πολιτική συναίνεση» των εργαζομένων στα Μέσα του για περικοπές μισθών σε όσους αμείβονται με πάνω από 750 ευρώ, αφού πρέπει να τις περάσει στα μαγαζιά του για να τις υπερασπιστεί στη συνέχεια και κοινωνικά, για όλο τον κλάδο.
 Προβλέπεται λοιπόν σύντομα να έχουμε πανηγυρισμούς από τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές για την υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων στον Τύπο μετά από πολύ καιρό, όμως οι μόνοι που θα πανηγυρίζουν μαζί τους θα είναι δυστυχώς τα αφεντικά των ΜΜΕ, που θα καταφέρουν να κατοχυρώσουν και θεσμικά την κατάρρευση των μισθών των εργαζομένων.
Ποια η αντίδραση των εργαζομένων στον κλάδο; 
Οι εργαζόμενοι στα δύο Μέσα του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αντιδράσει απέναντι στις επιταγές της κομματικής εργοδοσίας με τρόπο πρωτοφανή τα τελευταία χρόνια για τον κλάδο, όπου οι μειώσεις, οι απολύσεις και τα «λουκέτα» λαμβάνουν χώρα μέσα σε άκρα σιωπή. Οι εργαζόμενοι στο «Κόκκινο» έχουν προχωρήσει από το καλοκαίρι σε κινητοποιήσεις ζητώντας την αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους -αλλά και την ασφάλιση «μαύρων» συναδέλφων τους- ενώ απέρριψαν την εκβιαστική οριζόντια περικοπή των μισθών τους, χωρίς να έχει κατατεθεί από τη Διοίκηση ένα πλάνο βιωσιμότητας και ανάπτυξης του σταθμού.
Στην ίδια κατεύθυνση κινητοποιούνται και οι εργαζόμενοι της «Αυγής», οι οποίοι προ μερικών μηνών είχαν αποφασίσει απεργία με αίτημα την καταβολή των οφειλόμενων μισθών, την οποία μπλόκαρε η ΕΣΗΕΑ. Επίσης, οι εργαζόμενοι της εφημερίδας έχουν προτείνει οι ίδιοι ένα σχέδιο με προτάσεις, κάτι που δεν έχει εκπονήσει εδώ και χρόνια η Διοίκηση ως θα όφειλε.
 Να σημειωθεί ότι όπως συμβαίνει πάντα στα ΜΜΕ, η επίδειξη αυταρχισμού του εργοδότη επί των εργασιακών συνθηκών συνδέεται και με τον έλεγχο της δημοσιογραφικής λειτουργίας εν προκειμένω των δύο Μέσων, κάτι που έχει επισημανθεί από τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Μόνο θετικά μπορούμε να δούμε ως συνέλευση, τις τοποθετήσεις των εργασιακών εκπροσώπων και των 2 μέσων για την τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και τα ερωτήματα για το κατά πόσο το κόμμα θέλει την ελεύθερη άσκηση δημοσιογραφίας στα Μέσα του με κριτική προς την κυβέρνηση ή αν θέλει απλώς «ντουντούκες».
Μπροστά στις απολύσεις στο «Κόκκινο», που ήρθαν ως απάντηση της εργοδοσίας στις κινητοποιήσεις, οι εργαζόμενοι στο σταθμό προχώρησαν σε απεργία ζητώντας την ανάκλησή τους. Μάλιστα, την ίδια μέρα με το «Κόκκινο» και αναβαθμίζοντας έτσι τον αγώνα, προχώρησαν σε απεργία αλληλεγγύης και οι εργαζόμενοι στην «Αυγή», κάτι που έχουμε να δούμε χρόνια ολόκληρα όχι μόνο στον κλάδο των ΜΜΕ, αλλά και συνολικότερα στο εργατικό κίνημα.
Οι εργαζόμενοι των δύο Μέσων προχώρησαν από κοινού και σε παρέμβαση στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ εν ώρα στάσης εργασίας πήραν τα μικρόφωνα του «Κόκκινου» για να μιλήσουν για τις διεκδικήσεις τους, θυμίζοντας στον κομματικό εργοδότη πως όσο και αν το θέλει τώρα ως κυβέρνηση, οι κινηματικές συνδικαλιστικές πρακτικές και ο δρόμος δεν έχουν ξεχαστεί.
 Όντως δεν έχουν ξεχαστεί; Αυτό παραμένει το κρίσιμο ερώτημα προς όλους τους εργαζόμενους στον Τύπο, που μετά τον χρόνιο αποδεκατισμό των δικαιωμάτων τους και τη διάλυση των εργασιακών τους συνθηκών μοιάζουν να έχουν απολέσει κάθε δύναμη αντίστασης. Κι όμως, οι συλλογικές απαντήσεις των εργαζομένων σε «Κόκκινο» και «Αυγή» δείχνουν πως ακόμα και ένα αρτηριοσκληρωτικό συντεχνιακό σωματείο σαν την ΕΣΗΕΑ μπορεί να δεσμευτεί σε κατεύθυνση κινητοποιήσεων απέναντι στα αφεντικά. Όσο όμως οι εργαζόμενοι των δύο Μέσων του ΣΥΡΙΖΑ μένουν μόνοι τους, είναι προφανές ότι είναι στριμωγμένοι στα σχοινιά.
Αυτό που χρειάζεται είναι το άνοιγμα του αγώνα σε όλον τον κλάδο, η σύμπλευση και συμπόρευση με όσους ακόμα αγωνίζονται, εντός και εκτός του δημοσιογραφικού κλάδου. Και τη στιγμή που μέσα από αυτόν τον αγώνα διακυβεύεται εμμέσως το μέλλον των συλλογικών συμβάσεων για όλο τον κλάδο, όσο οι υπόλοιποι εργαζόμενοι μένουμε άπραγοι, είναι προφανές ότι δεν προμηνύεται τίποτα καλό για κανέναν. Αντίθετα, κάθε νίκη είναι σημαντική.
 
 Άμεση ανάκληση των εκδικητικών απολύσεων στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» 
 
Καμιά μείωση μισθών «Στο Κόκκινο» και στην εφημερίδα «Αυγή» 
 
Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων
Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών στα ΜΜΕ

Άμεση απελευθέρωση των 9 Τούρκων αγωνιστών Στις 28 Νοεμβρίου 2017, ύστερα από έφοδο σε τρία σπίτια, συνελήφθησαν 9 αγωνιστές από την Τουρκία. Κάποιοι από αυτούς αναγνωρισμένοι ως πρόσφυγες. Κατά τη διάρκεια της προσαγωγής τους ξυλοκοπήθηκαν με τόση αγριότητα ώστε μερικοί χρειάστηκε να νοσηλευτούν ενώ τα σημάδια της βίαιης μεταχείρισης είναι εμφανή στις φωτογραφίες που η […]

via Ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ για τις συλλήψεις των 9 Τούρκων αγωνιστών — Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής