Archive for the ‘Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου’ Category


Τη Δευτέρα 29/10 ο Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση, πραγματοποίησε συγκέντρωση στο σταθμό της Ομόνοιας στις 6 το απόγευμα, στηρίζοντας και προπαγανδίζοντας τη διακλαδική και από τα κάτω οργανωμένη απεργία που έχει καλεστεί για την 1η Νοέμβρη. Για περίπου μία ώρα μοιράστηκε το κείμενο του συντονισμού ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης τοποθετήθηκαν πανό και αφίσες εντός του σταθμού.

Συνδέουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση με τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας!
Υπερασπιζόμαστε τις βασικές μας ανάγκες!
Συνεχίζουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ
ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Πέμπτη 1η Νοέμβρη 2018: στηρίζουμε και ενισχύουμε
την οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία
Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία, 12 μ., Χαυτεία
Advertisements

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ
Η αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών, έχοντας ως βασικό όχημα το ηλεκτρονικό εισιτήριο και το κλείσιμο των πυλών, βαθαίνει και τα αποτελέσματά της γίνονται αισθητά τόσο στους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες όσο και στους επιβάτες.  Η εντατικοποίηση της εργασίας στα ΜΜΜ πάει χέρι χέρι με την επίταση του ελέγχου και των αποκλεισμών ενώ όσοι και όσες αντιστέκονται στην εφαρμογή τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη στοχοποίηση και την καταστολή. Με τη μετάβαση από το χάρτινο στο ηλεκτρονικό εισιτήριο να έχει ολοκληρωθεί και τις μπάρες να έχουν κλείσει στους περισσότερους σταθμούς, σειρά παίρνει η εφαρμογή του πολυζωνικού εισιτηρίου και η ιδιωτικοποίηση.
Ειδικότερα και όσον αφορά τους εργαζόμενους στα ΜΜΜ η κυρίαρχη συνθήκη χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια, εντατικοποίηση και αυταρχικότητα από την πλευρά των διοικήσεων. Ένα περιβάλλον που ευνοεί αλλά και ενισχύεται από την διάχυση της προσωρινής και επισφαλούς εργασίας σε όλο και περισσότερους τομείς της λειτουργίας. Μέσα από την επιλογή του θεσμού της μαθητείας, την χρησιμοποίηση δηλαδή των αποφοίτων από τα ΕΠΑΛ, συμβασιούχων του ΟΑΕΔ αλλά και με νεοπροσληφθέντες εργαζόμενους με συμβάσεις μερικών μηνών ως φθηνό και χωρίς δικαιώματα προσωπικό. Δημιουργείται με λίγα λόγια μια συνθήκη όπου εργαζόμενοι κάνουν την ίδια δουλειά με διαφορετικούς μισθούς και δικαιώματα, ενώ γίνεται ακόμα πιο δύσκολη η καλλιέργεια συναδελφικής αλληλεγγύης, καθώς η εντατικοποίηση της εργασίας και ο διαχωρισμός ανάμεσα σε παλιούς και νέους, σε εργαζόμενους σε ΣΤΑΣΥ ή ΟΣΥ και σε εργαζόμενους σε εργολάβους οξύνει τους ανταγωνισμούς και ευνοεί την εμφάνιση κανιβαλιστικών συμπεριφορών.
Υπουργείο Μεταφορών, ΟΑΣΑ αλλά και οι διοικήσεις ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ αλληλοσυγχαίρονται και αλληλοκατηγορούνται κατά το δοκούν. Από τη μία μεταβιβάζουν τις ευθύνες η μία στην άλλη, για όλα τα προβλήματα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, ενώ από την άλλη συνεργάζονται αρμονικά και σχεδιάζουν από κοινού πως θα εφαρμόσουν ακόμα περισσότερο έλεγχο, ακόμα περισσότερους αποκλεισμούς. Κεντρικό ρόλο στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου έχει ο ΟΑΣΑ. Η διοίκησή του διαμορφώνει το πλάνο με βάση το οποίο κλείνουν οι μπάρες και δίνει εντολές για περισσότερο έλεγχο, όξυνση των αποκλεισμών, κυνήγι επιβολής προστίμων. Ένα ακόμα μέσο μεγιστοποίησης κερδών αφενός, αλλά ταυτόχρονα, μέσα από την εκδικητικού χαρακτήρα ποινή, και ένας τρόπος οικονομικής εξόντωσης όσων “τολμήσουν” να μην αγοράζουν εισιτήριο.
Ενδεικτικό του γεγονότος, πως το ηλεκτρονικό εισιτήριο είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια εκδοχή εισιτηρίου είναι η πρόσφατη απόφαση του ΟΑΣΑ να επιβάλει στους φοιτητές, σε όσους είναι άνω των 65 κ.α. να βγάλουν προσωποποιημένες κάρτες, κάνοντας ακόμα πιο εύκολη την καταγραφή των κινήσεών τους, την ομαδοποίησή τους και την ανά πάσα στιγμή κατάργηση της δυνατότητας χρήσης μειωμένων εισιτηρίων. Την ίδια στιγμή όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, το ηλεκτρονικό εισιτήριο εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την εφαρμογή διαφορετικών χρεώσεων ανάλογα με τις ζώνες μετακίνησης. Στην πραγματικότητα η κοστολόγηση ανάλογα με τις ζώνες διαδρομής θα αυξήσει ουσιαστικά το κόστος μετακίνησης εντείνοντας τους ταξικούς διαχωρισμούς, καθώς η δυνατότητα χρησιμοποίησης ολόκληρου του δικτύου θα περιορίζεται σε όλο και μικρότερες κοινωνικές ομάδες με μεγαλύτερα εισοδήματα. Με δηλώσεις τους μάλιστα, επισημαίνουν πως με το σύστημα των ζωνών θα αυξηθεί η κερδοφορία των εταιριών, και όπως μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς αυτή η κερδοφορία θα γίνει στις πλάτες όσων αγοράζουν εισιτήρια.

Οι κινήσεις μας ενάντια στην επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου εντάσσονται στον αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών. Παλεύουμε για συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών. Όλων αυτών που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου χτίζουμε μέτωπα αγώνα για τη σύνδεση και την ενίσχυση των αντιστάσεων των από τα κάτω σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, σε χώρους εργασίας, γειτονιές, σχολεία και σχολές.

Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες αντιστεκόμαστε από κοινού στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών. Απέναντι στην επιδίωξη διαμόρφωσης όρων «ζούγκλας» στην κοινωνία, συνεχίζουμε την κοινή πορεία ενάντια στον έλεγχο που θέλουν να επιβάλουν σε κάθε μας βήμα, ενάντια στους αποκλεισμούς, στους διαχωρισμούς και στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ενάντια στην αναδιάρθρωση και στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ. Σπάμε τον φόβο, την αδράνεια, την εξατομίκευση, την υποταγή και δυναμώνουμε τις εκδηλώσεις κοινωνικής ανυπακοής. Αντιστεκόμαστε συλλογικά και αλληλέγγυα στον οποιοδήποτε περιορισμό της ελεύθερης μετακίνησης μας!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ
ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Επόμενη συνέλευση του Συντονισμού την Παρασκευή 19/10 στις 6 μ.μ. στα γραφεία των σωματείων, Λόντου 6 (Εξάρχεια)
 
Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση
επικοινωνία: seseem@espiv.net

Όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλες ανακοινώσεις μας, η επιβαλλόμενη αναδιάρθρωση των τελευταίων χρόνων σηματοδοτεί μια συνολική μεταμόρφωση του χαρακτήρα των συγκοινωνιών με το κέρδος, τον έλεγχο και τον αποκλεισμό να τίθενται στο προσκήνιο ενώ η ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων αλλά και οι αξιοπρεπείς συνθήκες μετακίνησης και εργασίας βρίσκονται όλο και χαμηλότερα στην λίστα. Για ακόμα μια φορά γίνεται εμφανές ότι εργαζόμενοι και επιβάτες γίνονται θύματα σε ό,τι ονομάζεται “εξορθολογισμός” και έμφαση στην κερδοφορία, στην διοικητική γλώσσα.

Αναφορικά με την ΟΣΥ, εξαιτίας των ελλείψεων προσωπικού σχεδόν σε όλες τις ειδικότητες, τα δρομολόγια στα λεωφορεία έχουν αραιώσει σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλές γραμμές λειτουργούν με ένα ή δυο λεωφορεία και η αναμονή φτάνει μέχρι και την μια ώρα. Επίσης εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού οι εργαζόμενοι σε ειδικότητες που πάσχουν, δεν μπορούν να πάρουν αυτά που δικαιούνται. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες για να μπορέσει κανείς να πάρει 1 ή 2 ημέρες άδεια θα πρέπει να τις καλύψει δουλεύοντας ρεπό και ειδικά το σαββατοκύριακο. Επίσης οι συνάδελφοι αναγκάζονται για να πάρουν τη γονική άδεια που δικαιούται, να δουλεύουν κάποιο από τα ρεπό τους ενώ με την δικαιολογία της έλλειψης προσωπικού πολλές από αυτές χάνονται. Ενδεικτικό της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας είναι και το γεγονός ότι οι οδηγοί στην ΟΣΥ κατά την θερινή περίοδο δεν μπορούν να κάνουν χρήση των χημικών τουαλετών που υπάρχουν στους τερματικούς σταθμούς, διότι δεν συντηρούνται και δεν καθαρίζονται. Βέβαια όταν για την εταιρία απόλυτη προτεραιότητα αποτελεί το άμεσο κέρδος, όπως πλέον γενικότερα στον ΟΑΣΑ, οι εξαγγελίες προσλήψεων αφορούν αποκλειστικά τους ελεγκτές.

Ένα άλλο ζήτημα έχει να κάνει με την αξιοπιστία του εξοπλισμού. Ακριβώς επειδή ο οικονομικός παράγοντας έχει γίνει η απόλυτη προτεραιότητα, θα περίμενε κανείς ότι τα χρήματα που έχουν σπαταληθεί για τις νέες και πολυδιαφημισμένες τεχνολογίες, όπως η τηλεματική στα λεωφορεία, οι εφαρμογές μέσω κινητού τηλεφώνου κλπ θα έπρεπε να λειτουργούν άψογα. Και όμως παρά το μεγάλο οικονομικό κόστος αγοράς η τηλεματική στα λεωφορεία υπολειτουργεί ή δυσλειτουργεί συστηματικά, αφήνοντας εκτεθειμένους στην οργή των επιβατών και πάλι τους οδηγούς.

Τέλος είναι σημαντικό να αναδείξουμε και το ζήτημα των διαδικασιών λειτουργίας. Ειδικά στην ΟΣΥ δεν υπάρχουν διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες ένας εργαζόμενος θα πρέπει να λειτουργεί. Οι διαδικασίες καλό είναι να υπάρχουν γιατί δεσμεύουν όχι μόνο τον εργαζόμενο αλλά και την διοίκηση. Χωρίς να λέμε ότι όλες οι διαδικασίες είναι ορθές, εντούτοις είναι αυτές που προστατεύουν τον εργαζόμενο από την αυθαιρεσία της διοίκησης. Είναι ενδιαφέρον ότι στην ΣΤΑΣΥ υπάρχουν διαδικασίες από την εποχή της ΑΜΕΛ, οι οποίες όμως ενώ θα έπρεπε να εμπλουτιστούν ώστε να προστατεύσουν τους εργαζόμενους και να αναβαθμίσουν την λειτουργία, εντούτοις ακυρώνονται ακριβώς λόγω της έλλειψης προσωπικού αλλά και γιατί αυτό βοηθά την διοίκηση να αυθαιρετεί σε βάρος των εργαζομένων και να λειτουργεί με ημιεπίσημες “οδηγίες” οι οποίες ισχύουν κατά περίπτωση και κατά το δοκούν.

Ανάλογα είναι και τα προβλήματα που υπάρχουν και στην ΣΤΑΣΥ. Η έλλειψη προσωπικού στους οδηγούς οδηγεί σε αραίωση των δρομολογίων σε τέτοιο βαθμό που δυσχεραίνεται η αξιοπρεπής και ασφαλής μετακίνηση των επιβατών με ταυτόγχρονη εντατικοποίηση της εργασίας των οδηγών. Οι σταθμάρχες και οι εκδότες από την άλλη αναγκάζονται να παίρνουν μόνο μια εβδομάδα καλοκαιρινή άδεια και όσοι παίρνουν παραπάνω το κάνουν αναζητώντας από συναδέλφους αλλαγές βάρδιας και δεδουλευμένα ρεπό. Είναι προφανές ότι αυτό οδηγεί σε εξάντληση των εργαζόμενων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία τους αλλά και την ποιότητα των υπηρεσιών. Η έλλειψη προσωπικού επίσης έχει σαν αποτέλεσμα εργαζόμενοι που μπορεί να χρειαστούν έκτακτα να πάρουν μια μέρα άδεια ή μια ολιγόωρη απουσία να μην μπορούν. Όλα αυτά δεν είναι καινούρια, όμως από τη στιγμή που εισάγεται το ηλεκτρονικό εισιτήριο αλλά και επίκειται η επέκταση της γραμμής 3 προς τον Πειραιά, το πρόβλημα γιγαντώνεται. Τώρα που οι ανάγκες είναι περισσότερες, καθώς πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες επιβάτες και εργαζόμενοι, το προσωπικό μειώνεται. Υπάρχει η λογική από την διοίκηση ότι ακόμα και ένας εργαζόμενος ανά σταθμό επαρκεί, όμως αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα ότι για καθετί που προκύπτει υπάρχει πάντα ο ίδιος εργαζόμενος, αυτός οποίος δεν έχει πάρει την άδεια που του αναλογεί, αυτός που δουλεύει τα ρεπό του, αυτός που διαρκώς έρχεται σε αντιπαράθεση με τους επιβάτες και είναι μονίμως κατηγορούμενος από επιβάτες και διοίκηση.

Επίσης είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί και η εικόνα διάλυσης που παρουσίασε το δίκτυο κατά την πρόσφατη διακοπή ρεύματος. Σε πολλούς σταθμούς τα φώτα ασφαλείας δεν λειτούργησαν με αποτέλεσμα αρκετοί σταθμάρχες να ζητήσουν την εκκένωση των σταθμών τους. Ενώ υπάρχει πρόβλεψη από τις διαδικασίες ότι σε ανάλογες έκτακτες περιπτώσεις ο εκδότης λειτουργεί επικουρικά, στους περισσότερους σταθμούς πλέον που το εκδοτήριο είναι κλειστό, ο σταθμάρχης μένει να κάνει ό,τι χρειάζεται μόνος. Χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό οι διαδικασίες μένουν κενό γράμμα και σε συνδυασμό με την αγορά λανθασμένων υλικών, όπως συνέβη με τα φώτα ασφαλείας, δημιουργούνται πραγματικά επικίνδυνες συνθήκες τόσο εργασίας όσο και μετακίνησης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσο και να αλληλοσυγχαίρονται ή να αλληλοκατηγορούνται υπουργείο και διοικήσεις, ο στόχος τους είναι η συντεταγμένη επίθεση στα εργατικά συμφέροντα, με τις διαρκείς περικοπές στο κόστος λειτουργίας να επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια των μετακινήσεων και τις συνθήκες εργασίας μας.

Τέλος, όπως στην ΟΣΥ έτσι και στην ΣΤΑΣΥ τα χρήματα που κατασπαταλήθηκαν για την αγορά των νέων μηχανημάτων έκδοσης εισιτηρίων και τις πύλες, δεν εξασφαλίζουν ότι ο εξοπλισμός λειτουργεί. Οι εργολαβικές εταιρίες μεταθέτουν τις ευθύνες η μια στην άλλη, οι βλάβες δεν αποκαθίστανται άμεσα, πολλές φορές δεν παραγγέλνονται έγκαιρα και σωστά ρολά εισιτηρίων, οι ουρές παραμένουν και απομένει ο σταθμάρχης και ο εκδότης εκτεθειμένος καθώς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να βοηθήσει. Η αντίληψη που υπάρχει από τον ΟΑΣΑ είναι ότι μέσα από τέτοιες δυσκολίες στην καθημερινότητα οι επιβάτες σταδιακά θα προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες ως διά μαγείας και αφού έχουν ταλαιπωρηθεί τόσο εργαζόμενοι όσο και επιβάτες. Η όποια συζήτηση για επιπλέον εργαζόμενους αφορά την επέκταση της μαθητείας από τα ΕΠΑΛ, συμβάσεις περιορισμένου χρόνου μέσω ΟΑΕΔ και γενικότερα προσλήψεις περιορισμένου χρόνου με πολύ λιγότερα δικαιώματα.

Απέναντι σε όλα αυτά ο μόνος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε είναι της οργάνωσης και του αγώνα. Η παραίτηση και η απογοήτευση διευκολύνουν την περαιτέρω επιδείνωση των συνθηκών εργασίας. Ο αγώνας όμως και η οργάνωση θα πρέπει να είναι στην κατεύθυνση της συμμετοχής όλων στις αποφάσεις. Τα γραφειοκρατικά και ιεραρχικά σωματεία δεν μπορούν να υπερασπιστούν τις πραγματικές μας ανάγκες. Μόνο η από τα κάτω οργάνωση, χωρίς ιεραρχία και διαμεσολάβηση μπορεί να δημιουργήσει όρους πραγματικής αντίστασης και νίκης.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΜΑΞΟΣΤΑΣΙΟ, ΥΠΗΡΕΣΙΑ, ΓΡΑΦΕΙΟ
ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΗΤΙΚΟ, ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες
taxikometopo@espiv.net
taxikometopo.wordpress.com


Εδώ και σχεδόν 2 χρόνια, η επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των πυλών έχει δημιουργήσει μια μόνιμη συνθήκη αναστάτωσης στο σύνολο των συναδέλφων. Από τα εκδοτήρια και τα σταθμαρχεία μέχρι τις τεχνικές και τις διοικητικές υπηρεσίες μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί πως αυτή η αναστάτωση όχι μόνο δεν είναι παροδική αλλά αντιθέτως βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια συνολική μεταμόρφωση του χαρακτήρα των συγκοινωνιών, παρατηρείται δηλαδή μια οριζόντια (όχι όμως και κάθετη) επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών που αντιμετωπίζουμε.

Αυτή την επιδείνωση βιώνουν π.χ οι σταθμάρχες, οι οποίοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης καθώς αναγκάζονται να εξυπηρετούν επιβάτες που δεν μπορούν να βγάλουν εισιτήριο, να ξεμπλοκάρουν πύλες που δεν λειτουργούν, να σημειώνουν ποιος εργολάβος βρίσκεται στο σταθμό και για ποιο λόγο, να ξαναβάζουν μπροστά κυλιόμενες σκάλες, ενώ την ίδια ώρα καλούνται να είναι έτοιμοι να κατέβουν όποτε χρειαστεί στην αποβάθρα, να κλείνουν ή να ανοίγουν το σταθμό, να διαχειρίζονται περιπτώσεις τραυματισμού επιβατών κ.α . Την ίδια ώρα οι εκδότες αναγκάζονται να αλλάζουν διαρκώς σταθμούς, με τις νέες βάρδιες στη γραμμή 1 να προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση καθώς πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα επικάλυψης, με αποτέλεσμα τα εκδοτήρια (όσα είναι ακόμα ανοιχτά) να κλείνουν ενώ απ’ έξω περιμένει ουρά, μέχρι να ανοίξουν ταμείο οι επόμενοι. Και όλα αυτά έρχονται να προστεθούν σε μια κατάσταση όπου οι εκδότες αδυνατούν να κάνουν διάλειμμα καθώς βρίσκονται αντιμέτωποι με ατελείωτες ουρές επιβατών και την την επακόλουθη αγανάκτηση.

Στο σύνολο της λειτουργίας, η ανυπαρξία και η μη εφαρμογή συγκεκριμένων διαδικασιών λειτουργεί ενισχυτικά στην αυθαιρεσία και στην αυταρχικότητα της διοίκησης προς τους εργαζόμενους ενώ ταυτόχρονα καθιστούν αμφίβολη την ασφαλή μετακίνηση των επιβατών. Οι διοικήσεις σε ΣΤΑΣΥ και ΟΑΣΑ δεν λαμβάνουν υπόψη τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίζουν οι σταθμάρχες και οι εκδότες, τους οποίους αφήνουν εν πολλοίς στην τύχη τους. Χωρίς καμία ενημέρωση, παίρνονται και αναιρούνται αποφάσεις που αφορούν τη λειτουργία με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να καλούνται να αντεπεξέλθουν σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο εργασιακό περιβάλλον

Κι αν όλα αυτά θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι οφείλονται σε “πρόσκαιρες” δυσλειτουργίες του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την ίδια δικαιολογία και για μια σειρά προβλήματα που υπάρχουν στις τεχνικές υπηρεσίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθυγιεινών συνθηκών και αδιαφορίας των εκάστοτε διοικήσεων αποτελεί το τμήμα της επιδομής. Ένα τμήμα που κοντεύει να κλείσει 20ετία στέγασης σε conteiner, με συνθήκες εργασίας εξ ορισμού δύσκολες, οι οποίες όμως γίνονται ακόμα χειρότερες καθώς το εναλλασσόμενο εβδομαδιαίο πρόγραμμα δεν πληρεί ούτε τους στοιχειώδεις κανονισμούς που έχουν οριστεί, ενώ η εντατικοποίηση και η συσσώρευση κόπωσης οδηγεί σε μεγάλο αριθμό μυϊκών τραυματισμών, καθώς 3 από τα γερανοφόρα της επιδομής  έχουν παροπλιστεί με αποτέλεσμα αυτά τα φορτία να μεταφέρονται με τα χέρια. Ενώ πρέπει να προστεθούν τόσο η έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας όπως γάντια ή μάσκες όσο και η έλλειψη αναλώσιμων για τη σωστή εκτέλεση των εργασιών (τρυπάνια, δίσκοι τροχίσματος ή/και κοπής κλπ) και η μη αντικατάσταση μιας σειράς εργαλείων που υφίστανται φθορά όπως γωνιακοί ή επαναφορτιζόμενοι τροχοί.

Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι οι συγκοινωνίες εμπορευματοποιούνται, η μετακίνηση αλλάζει νόημα, γίνεται προϊόν το οποίο μόνο όσοι το αγοράζουν έχουν δικαίωμα να το χρησιμοποιούν. Το κόμιστρο γίνεται κεντρικό στοιχείο της λειτουργίας, με την επιτήρηση και τον αποκλεισμό να αντικαθιστούν την ασφαλή, γρήγορη και αξιόπιστη μετακίνηση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ως εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες καλούμαστε να ξεπεράσουμε την εξατομίκευση, την έλλειψη ταξικής συνείδησης και τον φόβο μπροστά στις εντολές της διοίκησης, να αντιληφθούμε ότι οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες συλλογικά, ανεξαρτήτως ειδικότητας και εργοδότη έχουμε κοινά συμφέροντα και κοινό εχθρό.

Η παραπάνω περιγραφή ανταποκρίνεται στο σύνολο των ειδικοτήτων. Σε κάθε αμαξοστάσιο, γραφείο και σταθμό, συνάδελφοι και συναδέλφισσες μπορούν να δουν τον εαυτό τους, καταστάσεις και προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Επομένως συνάδελφοι, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν είναι μεμονωμένα και οι λύσεις δεν μπορούν να είναι ατομικές. Συλλογικά θα πρέπει να σταθούμε απέναντι σε όλα αυτά που αντιμετωπίζουμε, αντιλαμβανόμενοι πως ο εχθρός μας, η αιτία των προβλημάτων μας δεν είναι οι επιβάτες, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, οι ντόπιοι, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, οι καταπιεσμένοι και οι εκμεταλλευόμενοι. ΕΧΘΡΟΣ είναι το κράτος με τα υπουργεία του, ΕΧΘΡΟΣ είναι οι διοικήσεις με τα στελέχη τους, ΕΧΘΡΟΣ είναι ο ρουφιάνος που βρίσκεται δίπλα μας και δεν διστάζει να υπερασπιστεί την εταιρεία απέναντι στα συμφέροντα των εργαζομένων.

Γιατί συνάδελφοι, ούτε με την εταιρεία έχουμε κοινά συμφέροντα, ούτε ο κόσμος ευθύνεται για την κατάσταση του κλάδου. Το κράτος, τα υπουργεία και οι διοικήσεις ευθύνονται για τη διαρκή μείωση προσωπικού, για τις μειώσεις μισθών, για το γεγονός ότι δουλεύουμε όλο και περισσότερες ώρες, για τη μεγαλύτερη πίεση που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, για τα παλιά και κακοσυντηρημένα λεωφορεία, για τα χρέη που παρουσιάζουν σαν συνέπεια των “τζαμπατζήδων” κ.ο.κ.

Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι ένας συνδικαλισμός, πραγματικά μαχητικός, αδιαμεσολάβητος, αντιεραρχικός. Ένας συνδικαλισμός από τη βάση, με τις αποφάσεις να παίρνονται από τους εργαζόμενους και όχι από τα Δ.Σ. Αυτό το παράδειγμα συνδικαλισμού μπορεί να θέσει στο προσκήνιο τις ανάγκες των εργαζομένων, ενάντια στα συμφέροντα των αφεντικών.

Η ανυπακοή και η αντίσταση στους σχεδιασμούς κράτους και διοικήσεων είναι η απάντησή μας.

Η οργάνωση στη βάση και η δημιουργία μετώπων αγώνα εντός και εκτός εργασιακών χώρων ο δρόμος μας.

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

taxikometopo@espiv.net


Την Πέμπτη 19 Ιουλίου γύρω στις 4 το απόγευμα στο λεωφορείο 845 στο δρομολόγιο Ελευσίνα – Πειραιά και στο ύψος του Ασπροπύργου, άνδρας 45 με 50 χρονών αφού έβγαλε μαχαίρι επιτέθηκε σε έναν μετανάστη εργάτη που είχε επιβιβαστεί λίγο πριν μαζί με άλλους μετανάστες. Ο συνάδελφος αφού αντιλήφθηκε το συμβάν, ύστερα και από τις φωνές των πανικόβλητων επιβατών άνοιξε τις πόρτες για να μπορέσουν να απομακρυνθούν. Με τον μετανάστη χτυπημένο, ελαφρά ευτυχώς στο χέρι, ο συνάδελφος με ορισμένους επιβάτες προσπάθησαν να ηρεμήσουν ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά και να δουν σε τι κατάσταση βρισκόταν ο τραυματισμένος μετανάστης. Εκείνη την ώρα, ένας από τους επιβάτες επιχείρησε να σταματήσει τον επιτιθέμενο που διέφευγε αλλά δεν τα κατάφερε καθώς με το μαχαίρι τον τραυμάτισε στο πόδι. Τελικά ο μαχαιροβγάλτης όχι μόνο κατάφερε να διαφύγει αλλά και να κυκλοφορεί ελεύθερος.

Η επίθεση αυτή, αποτελεί συνέχεια των επιθέσεων που δέχονται μετανάστες εργάτες αλλά και γενικότερα των βίαιων περιστατικών που συμβαίνουν σε λεωφορεία και τρόλεϊ. Ο ρατσιστικός χαρακτήρας της επίθεσης μπορεί να μην είναι αποδεδειγμένος, παρόλα αυτά το γεγονός πως ο δράστης είχε επιβιβαστεί αρκετή ώρα πριν πραγματοποιήσει την επίθεση δείχνει πως δεν μιλάμε για μια αυθόρμητη αντίδραση, όπως επίσης ο στόχος της επίθεσης αλλά και το γεγονός ότι κουβαλούσε πάνω του ένα μαχαίρι δείχνει αφενός την ευκολία που είχε να βγάζει μαχαίρι και αφετέρου να το χρησιμοποιεί απέναντι σε μετανάστες.

Η υποδειγματική αντιμετώπιση από τον συνάδελφο με τη συνεργασία επιβατών του πανικού που επικράτησε ύστερα από την επίθεση, όπως ομολογήθηκε και από τους προϊσταμένους,  δεν μπορεί να καλύψει τις αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται όλοι οι συνάδελφοι οδηγοί. Συνθήκες που στην κοινωνική ζούγκλα που επιχειρούν να δημιουργήσουν κράτος και διοικήσεις οξύνονται διαρκώς. Ο ρατσισμός και ο κοινωνικός κανιβαλισμός οξύνονται και μας αναγκάζουν να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις που ξεπερνούν τα όριά μας.

Σε αυτή την κατάσταση συνάδελφοι, μοναδική προοπτική είναι η δημιουργία κοινοτήτων αγώνα μεταξύ μας αλλά και με τους επιβάτες. Μόνο με την οργάνωσή μας εντός και εκτός εργασιακών χώρων, ενάντια στους πραγματικούς υπαίτιους των προβλημάτων μας μπορούμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες της καθημερινότητάς μας, να αντιμετωπίσουμε ή και να αποτρέψουμε παρόμοια περιστατικά.


Εδώ και αρκετά χρόνια έχει γίνει σαφής ο δρόμος που έχει πάρει ο εργοδοτικός συνδικαλισμός τύπου ΓΣΕΕ. Με την άρνηση να προκηρύξει απεργία σε κρίσιμες χρονικές στιγμές, με απεργίες πυροτεχνήματα, με μη κάλυψη αγωνιζόμενων απεργών. Είναι σαφές λοιπόν πως η ΓΣΕΕ έχει πάψει να εκπροσωπεί τα όποια συμφέροντα των εργαζομένων.
Η τελευταία, επιλογή της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ να συστρατευτούν μαζί με όλο τον εργοδοτικό συρφερτό αποδεικνύει πως οι τριτοβάθμιες  συνδικαλιστικές οργανώσεις αποτελούν “στρατηγικό εταίρο” των αφεντικών. Δεκανίκι σε αυτή την επιλογή, στέκονται τα περισσότερα σωματεία του χώρου των συγκοινωνιών. Με φανφάρες καλούν στη συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος, μαζί με ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, μαζί με εργοδοτικές ενώσεις. Όλοι μαζί λοιπόν εναντίον μας.
Μετά την αλλαγή νόμου για να δυσκολέψει την κήρυξη απεργιών, έρχεται η ΓΣΕΕ να επιχειρήσει την απονοηματοδότηση αυτού του όπλου των εργαζομένων. Συνάδελφοι και συναδέλφισσες δεν θα τους αφήσουμε. Η ΓΣΕΕ έχει πάψει να θέτει το περιεχόμενο των απεργιών. Ακόμα και στο παρελθόν ήταν η έντονη κοινωνική πίεση που την ανάγκαζε να προκηρύσσει απεργίες. Ιδιαίτερα σήμερα, είναι ακόμα πιο σημαντικό να απεργήσουμε. Γιατί η απεργία, ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ όπλο στα χέρια των εργαζομένων.
Καμία απεργία δεν μπορεί να γίνει σε συνεργασία με τα αφεντικά. Η διαταξική συνεργασία που ευαγγελίζονται θα γίνει συντρίμμια στον ταξικό πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά. Από την πλευρά μας τόσο την Τετάρτη 30/5 όσο και την Πέμπτη 31/5 θα απεργήσουμε. Ενάντια στα
σχέδια κράτους και διοικήσεων, για την υπεράσπιση των αναγκών μας. Θα απεργήσουμε γιατί αυτό είναι το όπλο μας, γιατί με αυτό τον τρόπο μπορούμε να βρεθούμε στο δρόμο, μαζί με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια. Ενάντια στους σχεδιασμούς της ΓΣΕΕ, των αφεντικών και του
κράτους.
Με την επιδείνωση των εργασιακών μας συνθηκών και την επιθετικότητα των διοικήσεων να αυξάνονται διαρκώς αποτελεί ανάγκη το σπάσιμο της απογοήτευσης και της ηττοπάθειας. Τα αιτήματα και οι στοχεύσεις των απεργιών τίθενται από τους ίδιους τους απεργούς. Όχι από
τους εργατοπατέρες. Για αυτό και εμείς καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να απεργήσουν, να κατέβουν στο δρόμο, να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση τους και αγωνιστούν. Μέσα από τη συμμετοχή μας σε διαδηλώσεις, σε απεργίες, σε συγκεντρώσεις και συνελεύσεις μπορούμε να χτίσουμε την απαραίτητη κοινότητα αγώνα εντός και εκτός του εργασιακού μας χώρου και να δημιουργήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης.
Η συστράτευση των γραφειοκρατικών και εργοδοτικών συνδικαλιστικών φορέων κάνει ακόμα
πιο επιτακτική την αλλαγή συνδικαλιστικού παραδείγματος. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι ένας συνδικαλισμός, πραγματικά μαχητικός, αδιαμεσολάβητος, αντιεραρχικός. Ένας συνδικαλισμός από τη βάση, με τις αποφάσεις να παίρνονται από τους εργαζόμενους και όχι από τα Δ.Σ. Αυτό το παράδειγμα συνδικαλισμού μπορεί να θέσει στο προσκήνιο τις ανάγκες των εργαζομένων, ενάντια στα συμφέροντα των αφεντικών.
ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 30/5 ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ 31/5
Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες
taxikometopo.wordpress.com