Archive for the ‘Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου’ Category


Κοινοί αγώνες για κοινές ανάγκες, σε κράτος και κεφάλαιο δεν κάνουμε τις πλάτες

Το τελευταίο διάστημα στον κλάδο των συγκοινωνιών επικρατεί η άποψη ότι επειδή έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο, όλο και κάτι θα τσιμπήσουμε. Από την πληρωμή της περσινής άδειας και την αποπληρωμή χρωστούμενων τροφείων μέχρι τα αναδρομικά των δώρων που έχουν καταργηθεί αλλά ακόμα και μια ευνοϊκή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ας δούμε τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Αντί να πανηγυρίζουμε για χρωστούμενα που μας πληρώνουν δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι το 2019 προβλέπεται ακόμα πιο δύσκολο από τα προηγούμενα γιατί εκτός από το νόμο του 2011 όπου προβλέπει τη συγχώνευση των εταιρειών, έχουμε μια σχετικά πρόσφατη τροπολογία που ανοίγει το δρόμο να αναλάβουν συγκοινωνιακό έργο ιδιώτες, ενώ τρέχει ήδη μελέτη για την ομιλοποίηση των εταιριών, την περαιτέρω συγχώνευση υπηρεσιών και την επικείμενη μείωση προσωπικού. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε και δεν αλλάζει με θετική σκέψη και χαμόγελα.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, έχει ξεκινήσει και η συζήτηση σχετικά με την επικείμενη ΣΣΕ. Για άλλη μια φορά οι συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει, γίνονται εν τη απουσία μας. Όχι μόνο γιατί δεν είμαστε παρόντες στις συζητήσεις αλλά και γιατί ποτέ δεν έχουμε ενημερωθεί για το περιεχόμενο των συζητήσεων. Για άλλη μια φορά οι ειδικοί και οι έμπειροι αναλαμβάνουν το “βαρύ φορτίο” των διαπραγματεύσεων. Για άλλη μια φορά εμείς, οι εργαζόμενοι δεν χρειάζεται να ξέρουμε γιατί πολύ απλά δεν είμαστε εμείς που θα αποφασίσουμε.

Για εμάς, ως Ταξικό Μέτωπο, η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας είναι το χαρτί όπου αποτυπώνονται τόσο η πάλη μεταξύ εργαζομένων και εργοδοσίας όσο και η ταξική συνείδηση των εργαζομένων. Για εμάς το ζήτημα της ΣΣΕ δεν μπορεί να αφορά τα προεδρεία των Δ.Σ. Είναι κομβικής σημασίας η Συλλογική Σύμβαση να αποτελέσει θέμα συζητήσεων και ζυμώσεων ανάμεσα μας. Η σύγκληση Γενικών Συνελεύσεων, η γνωστοποίηση του περιεχομένου της Σύμβασης αρκετό καιρό πριν φτάσουμε στην υπογραφή της είναι απαραίτητος όρος για να μην έχουμε και πάλι τα φαινόμενα εκβιασμών και τελεσιγράφων. Εκβιασμοί και τελεσίγραφα που εκφράζονται από τα ίδια τα Δ.Σ. των σωματείων.

Επίσης η συζήτηση επί του περιεχομένου έχει και ακόμα μία παράμετρο. Το γεγονός ότι εργαζόμαστε σε ένα συγκεκριμένο κλάδο δεν μας αποκόπτει από το σύνολο των εργαζομένων. Ήμαστε και εμείς κομμάτι της εργατικής τάξης και ως τέτοιο πρέπει να διεκδικούμε. Να απορρίψουμε συντεχνιακές αντιλήψεις και να θέσουμε στο επίκεντρο τα συμφέροντα όλων των εργαζομένων. Οι όποιες νίκες μας στη διαπραγμάτευση θα πρέπει να γίνονται κτήμα όλων των εκμεταλλευομένων και να δίνουν το πάτημα για περισσότερες διεκδικήσεις σε άλλους κλάδους. Τέλος θα πρέπει να απορρίψουμε εμφατικά τις όποιες εκδηλώσεις κανιβαλισμού που μπορεί να εκφραστούν από τη ΣΣΕ. Το παράδειγμα της προηγούμενης ΣΣΕ της ΣΤΑΣΥ δεν πρέπει να επαναληφθεί, όπου συνέδεε τον μισθό μας με τα έσοδα της εταιρείας από το ηλεκτρονικό εισιτήριο.

Η εργατική διαδήλωση το Σάββατο 16 Φλεβάρη, που οργανώνεται από σωματεία και εργατικές συλλογικότητες αποσκοπεί, ως συνέχεια της διακλαδικής και από τα κάτω οργανωμένης απεργίας την 1η Νοέμβρη, να θέσει στο προσκήνιο τις κοινές μας ανάγκες και τους κοινούς αγώνες για την υπεράσπισή τους, έχοντας ως βασικό χαρακτηριστικό την από τα κάτω οργάνωση του αγώνα. Όπως αναφέρουν και σε σχετική ενημέρωση : “…Κύριες αιχμές της διαδήλωσης, όπως και της προαναφερόμενης απεργίας μας (1/11/18), αποτελούν το αίτημα για αυξήσεις στους μισθούς και τις αμοιβές μας και η διαχρονική μάχη μας για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Μάλιστα, η διαδήλωση αυτή είναι να γίνει λίγες ημέρες μετά τις τελικές ανακοινώσεις της κυβέρνησης περί αύξησης του κατώτερου μισθού, που συνιστούν μια ακόμα προσπάθεια εμπαιγμού μας. Κι έτσι η διαδήλωση αυτή αποτελεί και μια άμεση αγωνιστική απάντηση από την πλευρά μας. Επίσης, στις βασικές αιχμές της διαδήλωσης περιλαμβάνονται και η εναντίωσή μας στις απολύσεις και την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία…”

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι γραφειοκρατικές και ρεφορμιστικές συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν μπορούν να σταθούν ανάχωμα στη συνολική επίθεση που αντιμετωπίζουμε. Μόνο η οργάνωση από τα κάτω, η δημιουργία συνδικάτων μαχητικών και ταξικών, συνδικάτων που θα λειτουργούν με συνελεύσεις και θα αποφασίζουν τα μέλη τους και όχι οι πεφωτισμένες ηγεσίες, θα μπορέσουν να αγωνιστούν με επιτυχία και να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του οικονομικού και πολιτικού συστήματος.

Μέσα και από το Συντονισμό Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση καλούμε όσους συναδέλφους και συναδέλφισσες μπορούν να κατέβουν στο δρόμο, για να πορευτούμε μαζί, να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για έναν άλλο συνδικαλισμό στις συγκοινωνίες. Ένα συνδικαλισμό Βάσης – Μαχητικό – Ταξικό – Ακηδεμόνευτο.

Εργατική διαδήλωση Σάββατο 16/2 11:30 πμ Πλ. Κοραή (Αθήνα)

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

taxikometopo@espiv.net

Advertisements

Ως Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες συνυπογράφουμε τη σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών και του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής 

Ως πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες, που στήριξε την οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία της 1ης Νοεμβρίου και συμμετείχαμε στις απεργιακές κινητοποιήσεις της 28ης Νοεμβρίου, καταγγέλλουμε την απόπειρα του ΠΑΜΕ να αποκλείσει άλλα απεργιακά μπλοκ από τη διαδήλωση της 28ης Νοέμβρη στην Πάτρα. Απόπειρα η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό συναδελφισσών.

Τονίζουμε ότι οι ταξικοί αγώνες κι οι απεργίες δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Αντιθέτως, αν στοχεύουν στην ανατροπή των αντεργατικών πολιτικών της κυβέρνησης, αν θέλουν να θέσουν φραγμούς στην εργοδοτική τρομοκρατία και στη λεηλασία της ζωής μας, δεν μπορεί παρά να στοχεύουν στην ενεργητική κινητοποίηση όσο πλατύτερων αγωνιστικών δυνάμεων, να προωθούν τη συλλογική οργάνωση σε σωματεία -κόντρα στη γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ- και την αλληλεγγύη μεταξύ των αντιστεκόμενων.

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες


Στις 22/10/2018 στην γραμμή 843,οι συνθήκες που αντιμετώπιζαν οι συνάδελφοι οδηγοί δεν ήταν διαφορετικές από αυτές που αντιμετωπίζουμε σχεδόν σε καθημερινή βάση. Η κίνηση στους δρόμους σε συνδυασμό με τους, επί της ουσίας, ανέφικτους χρόνους δρομολογίων καθιστούσε αδύνατη την πραγματοποίηση δρομολογίων βάση του καθορισμένου προγράμματος. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε πολύ καλά: καθυστερήσεις, άγχος και αντιπαραθέσεις με επιβάτες.

Αυτό που ήταν όμως διαφορετικό ήταν η πρωτοβουλία του σταθμάρχη γραμμής να δώσει λύση στο πρόβλημα με το κόψιμο ενός δρομολογίου σε κάθε βάρδια ώστε και τα δρομολόγια να μπουν σε μια σειρά και επομένως να περιοριστούν οι αντιδράσεις των επιβατών για το μπάχαλο που επικρατεί αλλά και οι οδηγοί να μην πηγαίνουν πέρα δώθε (το γνωστό σβούρα).

Η επιτυχημένη αυτή πρωτοβουλία είχε ως συνέπεια την αναφορά από προϊστάμενο του σταθμάρχη και την κλήση του σε απολογία προς την εταιρεία. Αυτή η αναφορά δεν είναι τυχαίο γεγονός, αντιθέτως εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια τρομοκράτησης οποιουδήποτε δεν ακολουθεί την γραμμή της εταιρίας, ώστε να τηρούμε κατά γράμμα της εντολές της εταιρίας αλλά και γενικότερα όλων όσοι, στο μέλλον, αμφισβητήσουν τη “σωστή” διαχείριση της εργασιακής μας καθημερινότητας.

Όλα αυτά δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους, γιατί μπορεί αυτή τη φορά να μην εγκαλούνται οδηγοί, αλλά με θράσος κάνουν αναφορά σε ένα σταθμάρχη που απλά προσπάθησε να κάνει ποιο λειτουργικό το συγκοινωνιακό έργο. Επίσης όλα αυτά γίνονται σε μια εποχή που η εντατικοποίηση τις εργασίας μας έχει φτάσει στο κόκκινο, με χρόνους δρομολογίων που δεν βγαίνουν, με τη διαρκή πίεση να κάνουμε όλο και περισσότερα δρομολόγια, με χαμένα δρομολόγια λόγω έλλειψης προσωπικού και κακού προγραμματισμού.

Όλα αυτά έρχονται να συνθέσουν το παζλ για το πως μας θέλουν. Θέλουν οδηγούς φοβισμένους, σταθμάρχες άβουλους και μια εταιρία να ελέγχει τα πάντα ώστε όταν έρθει ο ιδιώτης, πατώντας πάνω και στην τροπολογία που ψηφίστηκε, να τα βρει όλα έτοιμα και χωρίς καμιά αντίδραση. Είναι καθήκον και ανάγκη να τους δείξουμε ότι κανένας δεν είναι μόνος απέναντι στην τρομοκρατία που προσπαθούν να μας επιβάλλουν. Η αλληλεγγύη των εργαζομένων, δείχνει στην πράξη ότι κανένας μας δεν είναι μόνος και χτίζει αναχώματα στις διώξεις και την τρομοκρατία που προσπαθούν να μας επιβάλλουν.

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες
taxikometopo.wordpress.com
taxikometopo@espiv.net


Τη Δευτέρα 29/10 ο Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση, πραγματοποίησε συγκέντρωση στο σταθμό της Ομόνοιας στις 6 το απόγευμα, στηρίζοντας και προπαγανδίζοντας τη διακλαδική και από τα κάτω οργανωμένη απεργία που έχει καλεστεί για την 1η Νοέμβρη. Για περίπου μία ώρα μοιράστηκε το κείμενο του συντονισμού ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης τοποθετήθηκαν πανό και αφίσες εντός του σταθμού.

Συνδέουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση με τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας!
Υπερασπιζόμαστε τις βασικές μας ανάγκες!
Συνεχίζουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ
ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Πέμπτη 1η Νοέμβρη 2018: στηρίζουμε και ενισχύουμε
την οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία
Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία, 12 μ., Χαυτεία

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ
Η αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών, έχοντας ως βασικό όχημα το ηλεκτρονικό εισιτήριο και το κλείσιμο των πυλών, βαθαίνει και τα αποτελέσματά της γίνονται αισθητά τόσο στους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες όσο και στους επιβάτες.  Η εντατικοποίηση της εργασίας στα ΜΜΜ πάει χέρι χέρι με την επίταση του ελέγχου και των αποκλεισμών ενώ όσοι και όσες αντιστέκονται στην εφαρμογή τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη στοχοποίηση και την καταστολή. Με τη μετάβαση από το χάρτινο στο ηλεκτρονικό εισιτήριο να έχει ολοκληρωθεί και τις μπάρες να έχουν κλείσει στους περισσότερους σταθμούς, σειρά παίρνει η εφαρμογή του πολυζωνικού εισιτηρίου και η ιδιωτικοποίηση.
Ειδικότερα και όσον αφορά τους εργαζόμενους στα ΜΜΜ η κυρίαρχη συνθήκη χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια, εντατικοποίηση και αυταρχικότητα από την πλευρά των διοικήσεων. Ένα περιβάλλον που ευνοεί αλλά και ενισχύεται από την διάχυση της προσωρινής και επισφαλούς εργασίας σε όλο και περισσότερους τομείς της λειτουργίας. Μέσα από την επιλογή του θεσμού της μαθητείας, την χρησιμοποίηση δηλαδή των αποφοίτων από τα ΕΠΑΛ, συμβασιούχων του ΟΑΕΔ αλλά και με νεοπροσληφθέντες εργαζόμενους με συμβάσεις μερικών μηνών ως φθηνό και χωρίς δικαιώματα προσωπικό. Δημιουργείται με λίγα λόγια μια συνθήκη όπου εργαζόμενοι κάνουν την ίδια δουλειά με διαφορετικούς μισθούς και δικαιώματα, ενώ γίνεται ακόμα πιο δύσκολη η καλλιέργεια συναδελφικής αλληλεγγύης, καθώς η εντατικοποίηση της εργασίας και ο διαχωρισμός ανάμεσα σε παλιούς και νέους, σε εργαζόμενους σε ΣΤΑΣΥ ή ΟΣΥ και σε εργαζόμενους σε εργολάβους οξύνει τους ανταγωνισμούς και ευνοεί την εμφάνιση κανιβαλιστικών συμπεριφορών.
Υπουργείο Μεταφορών, ΟΑΣΑ αλλά και οι διοικήσεις ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ αλληλοσυγχαίρονται και αλληλοκατηγορούνται κατά το δοκούν. Από τη μία μεταβιβάζουν τις ευθύνες η μία στην άλλη, για όλα τα προβλήματα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, ενώ από την άλλη συνεργάζονται αρμονικά και σχεδιάζουν από κοινού πως θα εφαρμόσουν ακόμα περισσότερο έλεγχο, ακόμα περισσότερους αποκλεισμούς. Κεντρικό ρόλο στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου έχει ο ΟΑΣΑ. Η διοίκησή του διαμορφώνει το πλάνο με βάση το οποίο κλείνουν οι μπάρες και δίνει εντολές για περισσότερο έλεγχο, όξυνση των αποκλεισμών, κυνήγι επιβολής προστίμων. Ένα ακόμα μέσο μεγιστοποίησης κερδών αφενός, αλλά ταυτόχρονα, μέσα από την εκδικητικού χαρακτήρα ποινή, και ένας τρόπος οικονομικής εξόντωσης όσων “τολμήσουν” να μην αγοράζουν εισιτήριο.
Ενδεικτικό του γεγονότος, πως το ηλεκτρονικό εισιτήριο είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια εκδοχή εισιτηρίου είναι η πρόσφατη απόφαση του ΟΑΣΑ να επιβάλει στους φοιτητές, σε όσους είναι άνω των 65 κ.α. να βγάλουν προσωποποιημένες κάρτες, κάνοντας ακόμα πιο εύκολη την καταγραφή των κινήσεών τους, την ομαδοποίησή τους και την ανά πάσα στιγμή κατάργηση της δυνατότητας χρήσης μειωμένων εισιτηρίων. Την ίδια στιγμή όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, το ηλεκτρονικό εισιτήριο εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την εφαρμογή διαφορετικών χρεώσεων ανάλογα με τις ζώνες μετακίνησης. Στην πραγματικότητα η κοστολόγηση ανάλογα με τις ζώνες διαδρομής θα αυξήσει ουσιαστικά το κόστος μετακίνησης εντείνοντας τους ταξικούς διαχωρισμούς, καθώς η δυνατότητα χρησιμοποίησης ολόκληρου του δικτύου θα περιορίζεται σε όλο και μικρότερες κοινωνικές ομάδες με μεγαλύτερα εισοδήματα. Με δηλώσεις τους μάλιστα, επισημαίνουν πως με το σύστημα των ζωνών θα αυξηθεί η κερδοφορία των εταιριών, και όπως μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς αυτή η κερδοφορία θα γίνει στις πλάτες όσων αγοράζουν εισιτήρια.

Οι κινήσεις μας ενάντια στην επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου εντάσσονται στον αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών. Παλεύουμε για συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών. Όλων αυτών που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου χτίζουμε μέτωπα αγώνα για τη σύνδεση και την ενίσχυση των αντιστάσεων των από τα κάτω σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, σε χώρους εργασίας, γειτονιές, σχολεία και σχολές.

Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες αντιστεκόμαστε από κοινού στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών. Απέναντι στην επιδίωξη διαμόρφωσης όρων «ζούγκλας» στην κοινωνία, συνεχίζουμε την κοινή πορεία ενάντια στον έλεγχο που θέλουν να επιβάλουν σε κάθε μας βήμα, ενάντια στους αποκλεισμούς, στους διαχωρισμούς και στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ενάντια στην αναδιάρθρωση και στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ. Σπάμε τον φόβο, την αδράνεια, την εξατομίκευση, την υποταγή και δυναμώνουμε τις εκδηλώσεις κοινωνικής ανυπακοής. Αντιστεκόμαστε συλλογικά και αλληλέγγυα στον οποιοδήποτε περιορισμό της ελεύθερης μετακίνησης μας!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ
ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Επόμενη συνέλευση του Συντονισμού την Παρασκευή 19/10 στις 6 μ.μ. στα γραφεία των σωματείων, Λόντου 6 (Εξάρχεια)
 
Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση
επικοινωνία: seseem@espiv.net

Όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλες ανακοινώσεις μας, η επιβαλλόμενη αναδιάρθρωση των τελευταίων χρόνων σηματοδοτεί μια συνολική μεταμόρφωση του χαρακτήρα των συγκοινωνιών με το κέρδος, τον έλεγχο και τον αποκλεισμό να τίθενται στο προσκήνιο ενώ η ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων αλλά και οι αξιοπρεπείς συνθήκες μετακίνησης και εργασίας βρίσκονται όλο και χαμηλότερα στην λίστα. Για ακόμα μια φορά γίνεται εμφανές ότι εργαζόμενοι και επιβάτες γίνονται θύματα σε ό,τι ονομάζεται “εξορθολογισμός” και έμφαση στην κερδοφορία, στην διοικητική γλώσσα.

Αναφορικά με την ΟΣΥ, εξαιτίας των ελλείψεων προσωπικού σχεδόν σε όλες τις ειδικότητες, τα δρομολόγια στα λεωφορεία έχουν αραιώσει σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλές γραμμές λειτουργούν με ένα ή δυο λεωφορεία και η αναμονή φτάνει μέχρι και την μια ώρα. Επίσης εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού οι εργαζόμενοι σε ειδικότητες που πάσχουν, δεν μπορούν να πάρουν αυτά που δικαιούνται. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες για να μπορέσει κανείς να πάρει 1 ή 2 ημέρες άδεια θα πρέπει να τις καλύψει δουλεύοντας ρεπό και ειδικά το σαββατοκύριακο. Επίσης οι συνάδελφοι αναγκάζονται για να πάρουν τη γονική άδεια που δικαιούται, να δουλεύουν κάποιο από τα ρεπό τους ενώ με την δικαιολογία της έλλειψης προσωπικού πολλές από αυτές χάνονται. Ενδεικτικό της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας είναι και το γεγονός ότι οι οδηγοί στην ΟΣΥ κατά την θερινή περίοδο δεν μπορούν να κάνουν χρήση των χημικών τουαλετών που υπάρχουν στους τερματικούς σταθμούς, διότι δεν συντηρούνται και δεν καθαρίζονται. Βέβαια όταν για την εταιρία απόλυτη προτεραιότητα αποτελεί το άμεσο κέρδος, όπως πλέον γενικότερα στον ΟΑΣΑ, οι εξαγγελίες προσλήψεων αφορούν αποκλειστικά τους ελεγκτές.

Ένα άλλο ζήτημα έχει να κάνει με την αξιοπιστία του εξοπλισμού. Ακριβώς επειδή ο οικονομικός παράγοντας έχει γίνει η απόλυτη προτεραιότητα, θα περίμενε κανείς ότι τα χρήματα που έχουν σπαταληθεί για τις νέες και πολυδιαφημισμένες τεχνολογίες, όπως η τηλεματική στα λεωφορεία, οι εφαρμογές μέσω κινητού τηλεφώνου κλπ θα έπρεπε να λειτουργούν άψογα. Και όμως παρά το μεγάλο οικονομικό κόστος αγοράς η τηλεματική στα λεωφορεία υπολειτουργεί ή δυσλειτουργεί συστηματικά, αφήνοντας εκτεθειμένους στην οργή των επιβατών και πάλι τους οδηγούς.

Τέλος είναι σημαντικό να αναδείξουμε και το ζήτημα των διαδικασιών λειτουργίας. Ειδικά στην ΟΣΥ δεν υπάρχουν διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες ένας εργαζόμενος θα πρέπει να λειτουργεί. Οι διαδικασίες καλό είναι να υπάρχουν γιατί δεσμεύουν όχι μόνο τον εργαζόμενο αλλά και την διοίκηση. Χωρίς να λέμε ότι όλες οι διαδικασίες είναι ορθές, εντούτοις είναι αυτές που προστατεύουν τον εργαζόμενο από την αυθαιρεσία της διοίκησης. Είναι ενδιαφέρον ότι στην ΣΤΑΣΥ υπάρχουν διαδικασίες από την εποχή της ΑΜΕΛ, οι οποίες όμως ενώ θα έπρεπε να εμπλουτιστούν ώστε να προστατεύσουν τους εργαζόμενους και να αναβαθμίσουν την λειτουργία, εντούτοις ακυρώνονται ακριβώς λόγω της έλλειψης προσωπικού αλλά και γιατί αυτό βοηθά την διοίκηση να αυθαιρετεί σε βάρος των εργαζομένων και να λειτουργεί με ημιεπίσημες “οδηγίες” οι οποίες ισχύουν κατά περίπτωση και κατά το δοκούν.

Ανάλογα είναι και τα προβλήματα που υπάρχουν και στην ΣΤΑΣΥ. Η έλλειψη προσωπικού στους οδηγούς οδηγεί σε αραίωση των δρομολογίων σε τέτοιο βαθμό που δυσχεραίνεται η αξιοπρεπής και ασφαλής μετακίνηση των επιβατών με ταυτόγχρονη εντατικοποίηση της εργασίας των οδηγών. Οι σταθμάρχες και οι εκδότες από την άλλη αναγκάζονται να παίρνουν μόνο μια εβδομάδα καλοκαιρινή άδεια και όσοι παίρνουν παραπάνω το κάνουν αναζητώντας από συναδέλφους αλλαγές βάρδιας και δεδουλευμένα ρεπό. Είναι προφανές ότι αυτό οδηγεί σε εξάντληση των εργαζόμενων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία τους αλλά και την ποιότητα των υπηρεσιών. Η έλλειψη προσωπικού επίσης έχει σαν αποτέλεσμα εργαζόμενοι που μπορεί να χρειαστούν έκτακτα να πάρουν μια μέρα άδεια ή μια ολιγόωρη απουσία να μην μπορούν. Όλα αυτά δεν είναι καινούρια, όμως από τη στιγμή που εισάγεται το ηλεκτρονικό εισιτήριο αλλά και επίκειται η επέκταση της γραμμής 3 προς τον Πειραιά, το πρόβλημα γιγαντώνεται. Τώρα που οι ανάγκες είναι περισσότερες, καθώς πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες επιβάτες και εργαζόμενοι, το προσωπικό μειώνεται. Υπάρχει η λογική από την διοίκηση ότι ακόμα και ένας εργαζόμενος ανά σταθμό επαρκεί, όμως αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα ότι για καθετί που προκύπτει υπάρχει πάντα ο ίδιος εργαζόμενος, αυτός οποίος δεν έχει πάρει την άδεια που του αναλογεί, αυτός που δουλεύει τα ρεπό του, αυτός που διαρκώς έρχεται σε αντιπαράθεση με τους επιβάτες και είναι μονίμως κατηγορούμενος από επιβάτες και διοίκηση.

Επίσης είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί και η εικόνα διάλυσης που παρουσίασε το δίκτυο κατά την πρόσφατη διακοπή ρεύματος. Σε πολλούς σταθμούς τα φώτα ασφαλείας δεν λειτούργησαν με αποτέλεσμα αρκετοί σταθμάρχες να ζητήσουν την εκκένωση των σταθμών τους. Ενώ υπάρχει πρόβλεψη από τις διαδικασίες ότι σε ανάλογες έκτακτες περιπτώσεις ο εκδότης λειτουργεί επικουρικά, στους περισσότερους σταθμούς πλέον που το εκδοτήριο είναι κλειστό, ο σταθμάρχης μένει να κάνει ό,τι χρειάζεται μόνος. Χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό οι διαδικασίες μένουν κενό γράμμα και σε συνδυασμό με την αγορά λανθασμένων υλικών, όπως συνέβη με τα φώτα ασφαλείας, δημιουργούνται πραγματικά επικίνδυνες συνθήκες τόσο εργασίας όσο και μετακίνησης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσο και να αλληλοσυγχαίρονται ή να αλληλοκατηγορούνται υπουργείο και διοικήσεις, ο στόχος τους είναι η συντεταγμένη επίθεση στα εργατικά συμφέροντα, με τις διαρκείς περικοπές στο κόστος λειτουργίας να επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια των μετακινήσεων και τις συνθήκες εργασίας μας.

Τέλος, όπως στην ΟΣΥ έτσι και στην ΣΤΑΣΥ τα χρήματα που κατασπαταλήθηκαν για την αγορά των νέων μηχανημάτων έκδοσης εισιτηρίων και τις πύλες, δεν εξασφαλίζουν ότι ο εξοπλισμός λειτουργεί. Οι εργολαβικές εταιρίες μεταθέτουν τις ευθύνες η μια στην άλλη, οι βλάβες δεν αποκαθίστανται άμεσα, πολλές φορές δεν παραγγέλνονται έγκαιρα και σωστά ρολά εισιτηρίων, οι ουρές παραμένουν και απομένει ο σταθμάρχης και ο εκδότης εκτεθειμένος καθώς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να βοηθήσει. Η αντίληψη που υπάρχει από τον ΟΑΣΑ είναι ότι μέσα από τέτοιες δυσκολίες στην καθημερινότητα οι επιβάτες σταδιακά θα προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες ως διά μαγείας και αφού έχουν ταλαιπωρηθεί τόσο εργαζόμενοι όσο και επιβάτες. Η όποια συζήτηση για επιπλέον εργαζόμενους αφορά την επέκταση της μαθητείας από τα ΕΠΑΛ, συμβάσεις περιορισμένου χρόνου μέσω ΟΑΕΔ και γενικότερα προσλήψεις περιορισμένου χρόνου με πολύ λιγότερα δικαιώματα.

Απέναντι σε όλα αυτά ο μόνος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε είναι της οργάνωσης και του αγώνα. Η παραίτηση και η απογοήτευση διευκολύνουν την περαιτέρω επιδείνωση των συνθηκών εργασίας. Ο αγώνας όμως και η οργάνωση θα πρέπει να είναι στην κατεύθυνση της συμμετοχής όλων στις αποφάσεις. Τα γραφειοκρατικά και ιεραρχικά σωματεία δεν μπορούν να υπερασπιστούν τις πραγματικές μας ανάγκες. Μόνο η από τα κάτω οργάνωση, χωρίς ιεραρχία και διαμεσολάβηση μπορεί να δημιουργήσει όρους πραγματικής αντίστασης και νίκης.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΜΑΞΟΣΤΑΣΙΟ, ΥΠΗΡΕΣΙΑ, ΓΡΑΦΕΙΟ
ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΗΤΙΚΟ, ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες
taxikometopo@espiv.net
taxikometopo.wordpress.com