Archive for the ‘Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου’ Category


Η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας αναδιάρθρωσης των αστικών συγκοινωνιών και κομβικής σημασίας για την υλοποίησή της. Οδηγούν μεταξύ άλλων στην εντατικοποίηση της εργασίας στα ΜΜΜ και την επίταση του ελέγχου και των αποκλεισμών, ενώ όσοι και όσες αντιστέκονται στην εφαρμογή τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη στοχοποίηση και την καταστολή.

Οι κλειστές μπάρες με τις ασφυκτικές συνθήκες και τους κινδύνους που δημιουργούν σε όλους μας, αποσκοπούν αποκλειστικά στο να καταστούν οι συγκοινωνίες ένα πλήρως ελεγχόμενο και εμπορευματοποιημένο προϊόν. Η επιδιωκόμενη ιδιωτικοποίηση προχωράει σταθερά με όλο και περισσότερους εργαζομένους στις συγκοινωνίες να απασχολούνται από ιδιώτες εργολάβους, κακοπληρωμένοι και με ανύπαρκτα εργατικά δικαιώματα, και με την πλήρη εμπορευματοποίηση των συγκοινωνιών.

Από το 2011, το κράτος, με τον νόμο συγχώνευσης των 5 εταιρειών παροχής συγκοινωνιακού εργου σε 2, έχει διαμορφώσει το έδαφος για τις αλλαγές που εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα. Αντίστοιχα εκδηλώνονται την ίδια περίοδο αγώνες ενάντια στις αυξήσεις εισιτηρίων, στην όξυνση του ελέγχου και στην εμπορευματοποίηση των συγκοινωνιών, με το πρόταγμα της ελεύθερης μετακίνησης, δημιουργώντας ισχυρά αναχώματα στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση.

Έχοντας ως αφετηρία και εμπειρία τις αντιστάσεις των προηγούμενων χρόνων, έχουμε διαπιστώσει τη σημασία και τις προοπτικές που ανοίγονται από τη δημιουργία κοινών πεδίων ζύμωσης και αγώνα. Δεν είναι τυχαία η πρωτοφανής σε ένταση κατασταλτική επίθεση σε εργατική παρέμβαση συνελεύσεων γειτονιών στο αμαξοστάσιο του Ρέντη, με την προσαγωγή 21 συντρόφων και συναγωνιστών, επειδή επιχείρησαν να μοιράσουν προκυρήξεις στους οδηγούς των λεωφορείων, αλλά και η στοχοποίηση των 3 εργαζομένων που στήριζαν την κινητοποίηση καθώς και μέλους συνέλευσης γειτονιάς και σωματείου βάσης που συμμετείχε στο μοίρασμα.

Η συγκεκριμένη κατασταλτική επιχείρηση του κράτους, μέσα και από δημοσιεύματα και “ψιθύρους” στους χώρους εργασίας, κατέδειξε επίσης την αναγκαιότητα να δημιουργηθεί ένα συγκροτημένο σώμα, που θα μπορέσει με βάση τον κοινό βηματισμό των εργαζομένων στις συγκοινωνίες μαζί με όλους όσους αγωνίζονται ενάντια στην αναδιάρθρωσή τους, να υπερασπιστεί με αποφασιστικότητα τον κάθε ένα και κάθε μία από εμάς που θα βρεθεί στο στόχαστρο της καταστολής. Από την επομένη κιόλας των προσαγωγών ξεκίνησε σειρά συναντήσεων, ύστερα από πρωτουβουλία που πήρε τότε ο ΣΕΦΚ (Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών), οι οποίες ολοκληρώθηκαν με την πραγματοποίηση μαζικής συγκέντρωσης και μοιράσματος κοινού κειμένου σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων στο αμαξοστάσιο του Ρέντη αλλά και έξω από τα γραφεία του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι κινητοποιήσεις αυτές αποτελούν παρακαταθήκη, καθώς δεν άφησαν περιθώρια στην εργοδοσία της ΣΤΑΣΥ και της ΟΣΥ να κινηθούν εναντίον των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα έθεσαν τέρμα στα συνεχή δημοσιεύματα στοχοποίησης αγωνιστών. Επιπλέον όμως έδωσαν την έμπνευση και έθεσαν τις βάσεις για τη συνάντηση εργατικών σχήματων και συνελεύσων γειτονιών προκειμένου να συγκροτήσουμε ένα μετωπικό σχήμα που σε βάθος χρόνου, και με συμφωνίες σε κεντρικά σημεία, θα σταθεί απέναντι στη συνολική αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών, στην επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών αλλά και στην όξυνση του ελέγχου και των αποκλεισμών. Μιας πρωτοβουλίας που με σειρά δράσεων (ανακοινώσεις, συζητήσεις, συγκεντρώσεις, όπως η παρέμβαση στο σταθμό του Πανεπιστημίου στις 14/11 και η εκδήλωση – ενημέρωση στα γραφεία του ΣΕΛΜΑ στις 16/12) έχει επιχειρήσει να καταδείξει τι σημαίνει συνολικά η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών.

Επιδιώκουμε λοιπόν, μέσα από αυτό το κάλεσμα να συγκροτηθεί ένα συνεκτικό μετωπικό σχήμα εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών που θα αποτελέσει όχημα αντίστασης στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και στη συνολική αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών. Σε αυτή την κατεύθυνση οι κοινοί αγώνες αποτελούν μονόδρομο. Τόσο γιατί πραγματικά έχουμε τις ίδιες ανάγκες και συμφέροντα όσο και γιατί παραμένοντας διασπασμένοι μπορούν κράτος και αφεντικά να παίζουν το χαρτί του κοινωνικού αυτοματισμού όποτε και όπως θέλουν, στρέφοντας την μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Ειδικά στην περίπτωση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, γνωρίζουν πως εάν δεν καταφέρουν να μας βάλουν να αλληλοφαγωθούμε δεν θα μπορέσουν να προχωρήσουν στις επόμενες κινήσεις τους.

Ταυτόχρονα πρέπει να θέσουμε με ευκρίνεια το πρόταγμα της ελεύθερης μετακίνησης, ως την πλέον ρεαλιστική λύση για τις ανάγκες των από τα κάτω, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να κάνουμε καμία θυσία για τις ανάγκες κράτους και κεφαλαίου. Σε μια εποχή γενικευμένης και κατά μέτωπο επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις μας, απαξίωσης των αναγκών μας και λεηλασίας της ζωής μας, η απάντηση πρέπει να δοθεί από κοινού, με τη συνολικοποίηση των προταγμάτων μας και τη διασύνδεση των αγώνων μας να αποτελούν ζωτικής σημασίας επίδικα. Ειδικότερα για το ζήτημα των συγκοινωνιών, οι κοινοί αγώνες εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο, βασικό πυλώνα της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης, ενάντια στη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού, ενάντια στην επιβολή καθημερινού και διαρκούς ελέγχου των μετακινήσεών μας και αποκλεισμού είναι απαραίτητοι περισσότερο από ποτέ.

Ο αγώνας ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο δεν μπορεί παρά να αποτελεί κομμάτι του ευρύτερου αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών, για συγκοινωνίες που καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων και των ανέργων, ντόπιων και μεταναστών. Όλων αυτών δηλαδή που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, στην πλευρά των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων.

Απευθύνουμε κάλεσμα στους συναδέλφους και στις συναδέλφισσες στις συγκοινωνίες, σε εργατικές συλλογικότητες, σε συνελεύσεις γειτονιών, σε φοιτητικά και μαθητικά σχήματα, να χτίσουμε μαζί μέτωπο αγώνα και να απαντήσουμε συλλογικά. Να βρεθούμε από κοινού στο δρόμο του αγώνα για την πραγματική κάλυψη των αναγκών μας. Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες να αντισταθούμε από κοινού στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 24/2 ΣΤΙΣ 18:00
ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΜΑ (ΑΘΗΝΑΣ 67, ΟΜΟΝΟΙΑ)

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες
taxikometopo.wordpress.com
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων
http://sakakp.blogspot.gr/

Advertisements

Τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια με τη διαρκή μείωση προσωπικού και την υποστελέχωση μιας σειράς υπηρεσιών, έχει αυξήσει το φόρτο εργασίας για το σύνολο των εργαζομένων στις συγκοινωνίες. Η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και η συνολικότερη αναδιάρθρωση των ΜΜΜ έχει κάνει την κατάσταση ακόμα πιο πιεστική. Σαν λύση από τα αρμόδια υπουργεία., αντί για προσλήψεις προσωπικού, έχει επιλεγεί η μαθητεία. Η χρησιμοποίηση δηλαδή αποφοίτων των ΕΠΑΛ ως φθηνό και προσωρινό προσωπικό, χωρίς απαιτήσεις και δικαιώματα. Το υπουργείο συγκοινωνιών μαζί με το υπουργείο παιδείας βρήκαν τον τρόπο να έχουν κακοπληρωμένους εργαζόμενους πριν καλά καλά τελειώσουν το σχολείο.

Έχοντας την ευκαιρία να ανταλλάξουμε λίγες σκόρπιες κουβέντες με ορισμένους και ορισμένες από τα παιδιά που έχουν προσληφθεί με το θεσμό της μαθητείας, μάθαμε για συναδέλφους που δουλεύουν κάτω από διαφορετικές συνθήκες, με διαφορετικούς μισθούς, με διαφορετικά δικαιώματα. Συναδέλφισσες εκδότριες εισιτηρίων που αποτελούν μόνιμα το συμπλήρωμα στα κενά των υπηρεσιών, συνάδελφους και συναδέλφισσες που πληρώνονται περίπου 300 ευρώ το μήνα και χωρίς να δικαιούνται όσα προβλέπει η συλλογική σύμβαση εργασίας.

Έχουμε τοποθετηθεί πολλάκις στο πρόσφατο παρελθόν για το πώς η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών, συμπυκνώνει την επιχειρούμενη αναδιάρθρωση και προωθούμενη ιδιωτικοποίηση των συγκοινωνιών. Η χρήση της μαθητείας και η επακόλουθη εκμετάλλευση των αποφοίτων των ΕΠΑΛ αποτελεί ένα μόνο αλλά εξαιρετικά ξεκάθαρο παράδειγμα του εργασιακού μέλλοντος που θέλουν να επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά.

Όσον αφορά τα σωματεία και το σύνολο των εργαζομένων στις συγκοινωνίες θα πρέπει να κινηθούμε άμεσα προκειμένου να έρθουμε σε επαφή με όσους και όσες προσλαμβάνονται ως μαθητευόμενοι/ες. Να τους ενημερώσουμε για όλα όσα δικαιούμαστε και να αγωνιστούμε πλάι τους προκειμένου να τα κερδίσουν και αυτοί. Να εναντιωθούμε στον καλλιεργούμενο κανιβαλισμό, που οδηγεί ορισμένους συναδέλφους να βλέπουν τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ σαν την ευκαιρία τους να μειώσουν το φόρτο εργασίας τους, αδιαφορώντας για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν, αδιαφορώντας επί της ουσίας για το μέλλον που αφορά όλους μας.

Ο θεσμός της μαθητείας, δεν είναι τίποτε άλλο από μία ακόμα προσπάθεια του κράτους και των αφεντικών να μειώσουν ακόμα περισσότερο τους μισθούς μας, να μας αφαιρέσουν κατακτήσεις. Θέλουν να μας έχουν κακοπληρωμένους, χωρίς δικαιώματα, επισφαλείς και υποταγμένους. Σε αυτή τη συνθήκη η απάντηση θα πρέπει να είναι μαχητική και ενωτική. Όσο προσπαθούν να μας διασπάσουν να απαντήσουμε με κοινούς αγώνες. Αγωνιζόμενοι μαζί με τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ για την ικανοποίηση των αναγκών τους, να αντισταθούμε στην επιβολή επισφαλών και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας.

Ενάντια στις φιέστες τους και την εργασιακή ειρήνη. Μαχητικός συνδικαλισμός βάσης, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε αμαξοστάσιο.

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες

taxikometopo.wordpress.com

taxikometopo@espiv.net


                             “Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις και του μοιάζεις” – Μάνος Χατζιδάκις

Εδώ και αρκετές εβδομάδες ζούμε στον «αστερισμό» του «μακεδονικού». Στη φετινή εκδοχή του έχουμε διάφορους νέους και παλιούς πρωταγωνιστές. Ανάμεσά τους τον Ιβάν Σαββίδη και τους υποτακτικούς του, τον Άνθιμο και τους αυλικούς του,τον Φράγκο και τα στρατεύματά του, ένα μεγάλο τμήμα των κομμάτων, όπως η Χ.Α. ,η Ένωση Κεντρώων, οι ΑΝ.ΕΛ, ΝΔ, αλλά και διάφορες περσόνες από τα μήντια, το χώρο του αθλητισμό και αλλού. Όλοι αυτοί λοιπόν που τρώνε με δέκα μασέλες, «θίχτηκαν» που μια άλλη χώρα θέλει να χρησιμοποιήσει τον όρο μακεδονία.
Mια σημαντική μερίδα κόσμου αποφάσισε να κατέβει στο δρόμο και να στηρίξει με αυτό τον τρόπο τα εθνικιστικά, μισαλλόδοξα και σκοταδιστικά κυρήγματα στρατηγών, παπάδων, βουλευτών και αφεντικών. Ξεχνά όπως φαίνεται, και με μεγάλη ευκολία μάλιστα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και τους πραγματικούς υπαίτιους. Οι απολύσεις, οι μισθοί της πείνας, η ανασφάλεια, η ανεργία, η φτώχεια και η εξαθλίωση οφείλονται σε όλους αυτούς που τώρα τους καλούν να «υπερασπιστούν τη χώρα».
Άμεσο και ορατό αποτέλεσμα της εθνικιστικής μάζωξης στη Θεσσαλονίκη στης 21/1 ήταν οι επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν σε χώρους αγώνα. Μερικές δεκάδες από την εθνικιστική συγκέντρωση, έχοντας τη διαρκή κάλυψη της αστυνομίας, επιτέθηκαν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο «Σχολείο» και στην κατάληψη Libertatia, στην οποία μάλιστα επιτέθηκαν 2 φορές, καταφέρνοντας τη δεύτερη να βάλουν φωτιά στο κτήριο και να το κάψουν ολοκληρωτικά. Οι καταλήψεις, ως εστίες αγώνα και αντίστασης, βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της κρατικής και παρακρατικής καταστολής. Από τη μία το επίσημο κράτος εκκενώνει και γκρεμίζει καταλήψεις και από την άλλη το παρακράτος ολοκληρώνει το έργο με το κάψιμο ενός κτηρίου.
Το ζήτημα της ονομασίας που θα έχει η ΠΓΔΜ έχει ξαναβγεί στο προσκήνιο απλά και μόνο γιατί οι ΗΠΑ θέλουν άλλο ένα κράτος των βαλκανίων να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Από εκεί και πέρα έχουμε τους διάφορους τοπικούς παράγοντες που θέλουν κάτι να δείξουν και να κερδίσουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να δείξει ότι είναι παράγοντας «ρεαλισμού» και «σοβαρότητας», η ΝΔ να μην χάσει το εθνικιστικό της ακροατήριο, οι ΑΝ.ΕΛ. να ξανακερδίσουν κάτι από αυτό που έχουν χάσει και οι διάφοροι νεόκοποι στρατάρχες (τύπου Φράγκου) και μεγαλοτσιφλικάδες (τύπου Σαββίδη) να αποκτήσουν το δικό τους, ενώ οι σταθεροί και παραδοσιακοί φασίστες (τύπου Χ.Α.) επιδιώκουν να ξαναβούν από τις τρύπες τους και να ξεπλύνουν από πάνω τους το αίμα μεταναστών και αντιφασιστών.
Στο πυχτό σκοτάδι που θέλουν να μας επιβάλουν στεκόμαστε απέναντι. Αντιστεκόμαστε στην προσπάθειά τους να επιβάλουν μια συνθήκη βίας, μίσους και υποταγής. Για την ανατροπή των ιεραρχικών δομών, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, πρέπει να αντιληφθούμε πως οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, οι ντόπιοι και οι μετανάστες, δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε. Οι εθνικισμοί, οι πόλεμοι και οι ξεριζωμοί οφείλονται αποκλειστικά στα συμφέροντα των από πάνω αλλά τις συνέπειες τις βιώνουμε μόνο οι από τα κάτω.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΚΧ «ΣΧΟΛΕΙΟ»
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΝΑΤΟ – Ε.Ε. – ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΥΣ

Σε αυτή την αντιπαράθεση δεν υπάρχουν ημίμετρα, δεν υπάρχουν αποχρώσεις,
δεν υπάρχει ναι μεν αλλά.
Σε αυτή την μάχη, αφού κοιτάξεις καλά το πρόσωπο σου στον καθρέφτη,
αφού αναλογιστείς όσους αγαπάς, παίρνεις θέση.

Διεθνιστική Αντιφασιστική Συγκέντρωση Κυριακή 4 Φλεβάρη Προπύλαια στις 12.00

Ταξικό Μέτωπο – πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες
taxikometopo.wordpress.com
taxikometopo@espiv.net


Στις 13/3/18 δικάζονται 2 εργαζόμενοι στο ΕΚΠΑ και ένα πρώην μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ ύστερα από απαίτηση του τέως πρύτανη Θ. Φορτσακη. Σύμφωνα με τον ίδιο στις 30/10/14 τον «υποχρέωσαν δια της βίας να παραμείνει στην αίθουσα που θα γινόταν η συνεδρίαση της Συγκλήτου και ότι του αφαίρεσαν το δικαίωμα της ελευθερίας της κίνησης.» Στη βιομηχανία διώξεων εντάσσεται και η δίκη ενός φοιτητή για γεγονότα της ίδιας περιόδου στις 29/3.

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών, η καταγγελία του τότε πρύτανη για γεγονότα που ο ίδιος δημιούργησε αποτελούσε άλλο ένα βήμα στο χτίσιμο της πολιτικής του καριέρας, ο οποίος τελικά «επιβραβεύτηκε» με την εκλογή του ως βουλευτής της ΝΔ. Ταυτόχρονα αποσκοπούσε στο χτύπημα των αγώνων και των απεργιών που διεξήγαγαν οι εργαζόμενοι στο ΕΚΠΑ από το 2013 ενάντια στην επιβολή διαθεσιμότητας σε 400 εργαζόμενους και στην εντατικοποίηση της εργασίας τους.

Ο Θ.Φορτσάκης καταγγέλλει τους εργαζόμενους για τη συνδικαλιστική τους δράση ενώ «ξεχνά» την περικύκλωση της πρυτανείας από ΜΑΤ ή το κλείδωμα εργαζομένων εντός του κτιρίου. Τότε το δικαίωμα της ελευθερίας της κίνησης δεν τον αφορούσε και σαν νέος δικτάτορας έδειχνε με το δάχτυλο τον κόσμο του αγώνα κατονομάζοντας τους υπεύθυνους.

Τόσο πρόσφατα όπως τον Απρίλιο του 2017 όσο και παλαιότερα όπως τον Γενάρη του 2013 έχουμε βιώσει ως εργαζόμενοι την καταστολή και τη στοχοποίηση  όταν αγωνιζόμαστε. Το κράτος αδυνατώντας να αντιμετωπίσει με άλλο τρόπο τις αντιδράσεις, τις αντιστάσεις και τους αγώνες των εργαζομένων, των φοιτητών, των μαθητών και ευρύτερα των αγωνιστών, τρομοκρατεί, καταστέλλει και ποινικοποιεί.

Εμείς από την πλευρά μας, στεκόμαστε απέναντι στην ποινικοποίηση και τις διώξεις των αγωνιστών. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους όσοι αγωνίζονται ενάντια στην επίθεση κράτους και κεφαλαίου, ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ – ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

 

ακολουθεί το κείμενο του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού
Πανεπιστημίου Αθηνών
Μέλος της Ο.Δ.Π.Τ.Ε.
Πανεπιστημίου 30
e-mail: sdpekpa@gmail.com

Αθήνα 1 Δεκεμβρίου 2017
http://sdpekpa.blogspot.gr/

​​αρ.πρωτ: 1705

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΕΚΠΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΠΡΥΤΑΝΗ ΚΑΙ ΝΥΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Θ. ΦΟΡΤΣΑΚΗ

Στις 13 Μαρτίου 2018 δικάζονται στο Ζ’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών οι Αθηνά Αλεξανδρή και Βανέσσα Πεντογάλου, συνάδελφοί μας, και ο Παναγιώτης Σωτήρης, διδάσκων στο ΕΑΠ, πρώην μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ. Κατηγορούνται για παραβίαση των άρθρων 1, 14, 16, 26 παρ. 1α, 27, 45, 51, 53, 79, 325 του Ποινικού Κώδικα, με το σκεπτικό ότι, στις 30/10/2014:

«…από κοινού δρώντας και κατόπιν συναπόφασης με άγνωστα άτομα […] υποχρέωσαν διά της βίας τον Θ. Φορτσάκη να παραμείνει παρά τη θέλησή του, για βραχύ χρονικό διάστημα, εντός της αίθουσας όπου επρόκειτο να διεξαχθεί η συνεδρίαση της Συγκλήτου […] καθώς με το σώμα τους έφραζαν την πόρτα […] και στη συνέχεια κλείδωσαν αυτή, εξαναγκάζοντάς τον με αυτόν τον τρόπο να παραμείνει, ακουσίως, περιορισμένος για βραχύ χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να στερηθεί κατά το χρόνο αυτό, χωρίς τη θέλησή του, την ελευθερία της κίνησης…».

Η υπόθεση ξεκίνησε από τον τέως Πρύτανη του ΕΚΠΑ και νυν βουλευτή Επικρατείας της ΝΔ, Θ. Φορτσάκη, ο οποίος ζήτησε τη δίωξη των συναδέλφων μας για γεγονότα που ο ίδιος δημιούργησε σε συνεδρίαση της Συγκλήτου (που, με δική του επιλογή, δεν έγινε) στις 30/10/2014. Γεγονότα που φρόντισε να μεταδοθούν απευθείας στο πανελλήνιο (την ίδια ώρα που ο Κ. Μητσοτάκης έδινε ζωντανά συνέντευξη σε τηλεοπτικό κανάλι -εξού και η επιλογή της μέρας προφανώς…), στο πλαίσιο του δικής του παραγωγής σήριαλ «Νόμος και Τάξη». Για να στήσει τελικά την πολιτική του καριέρα πάνω στο δημόσιο πανεπιστήμιο, το οποίο κατά τα λοιπά δε σεβάστηκε, πάνω σε σπασμένα κεφάλια φοιτητών από τις δυνάμεις των ΜΑΤ και σε διώξεις εργαζομένων, φοιτητών και διδασκόντων.

Ο Θ. Φορτσάκης δε δίστασε να κατηγορήσει τους συναδέλφους μας, πάντα παρόντες στους αγώνες φοιτητών, εργαζομένων και διδασκόντων, σαν υποκινητές “επεισοδίων” δικής του σκηνοθεσίας. Στη δική του λογική, η συνδικαλιστική δράση δεν πρέπει να υπάρχει και όποιος εμπλέκεται σε αυτή, με συνεπή τρόπο, χωρίς να υποκλίνεται σε εργοδοσίες και κυβερνήσεις, πρέπει να οδηγείται στα δικαστήρια.

Θυμίζουμε ότι τα “γεγονότα” της 30ης/10/2014 ακολούθησαν την εβδομάδα που ο Θ. Φορτσάκης αποφάσισε να κλειδώσει τους εργαζόμενους της Πρυτανείας μέσα στο κτήριο, καταπατώντας κάθε έννοια δικαιώματος αλλά και συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας, απαγορεύοντας μάλιστα και την είσοδο των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων στο κτήριο. Γεγονός για το οποίο απευθυνθήκαμε στην ΑΔΕΔΥ, στην οποία επίσης δεν επιτράπηκε η είσοδος, και την Επιθεώρηση Εργασίας που εξέδωσε ένα πόρισμα-καταπέλτη για τις συνθήκες επικινδυνότητας για τους εργαζόμενους στο κλειδωμένο κτήριο της Πρυτανείας.

Θυμίζουμε επίσης ότι, τότε, το ΕΚΠΑ λειτουργούσε με 400 εργαζόμενους μείον (σε διαθεσιμότητα). Σταθερά υποχρηματοδοτούμενο, με χίλια δυο προβλήματα. ΕΜΕΙΣ ήμασταν εκείνοι που αγωνιζόμασταν απέναντι σ’ αυτά. Εκείνος δεν έβλεπε την ώρα να φύγει από το ΕΚΠΑ και να κάνει πολιτική καριέρα.

Υπενθυμίζουμε στον κ. Φορτσάκη ότι, όσο κι αν προσπάθησε να εξορίσει τη συνδικαλιστική δράση και τους αγώνες από το ΕΚΠΑ, δεν το κατάφερε. Του υπενθυμίζουμε ότι οι αγώνες υπάρχουν για να μπαίνει τέρμα στην αυθαιρεσία των αφεντικών, την ύπαρξη της οποίας ο ίδιος περίτρανα απέδειξε.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ στους τρεις συναδέλφους μας και στον τότε φοιτητή του Ιδρύματος Χρήστο Ξαγοράρη, ο οποίος δικάζεται στις 29/3 για γεγονότα της ίδιας περιόδου.

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ από τη Διοίκηση του ΕΚΠΑ και τη Σύγκλητο να πάρουν ξεκάθαρα θέση αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι δε συντάσσονται με τον κ. Φορτσάκη και τις πρακτικές του.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ την παραγωγή διώξεων ενάντια σε κινηματικές πρακτικές. Μέρος της αποτελεί η συνεχιζόμενη ωμή επέμβαση των διωκτικών μηχανισμών στη συνδικαλιστική δράση στο ΕΚΠΑ. Επέμβαση που ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2013, όταν ο Σύλλογός μας βρισκόταν στην κορύφωση μιας πολύμηνης απεργιακής κινητοποίησης πρωτόγνωρης μαχητικότητας, αποφασιστικότητας και αυτενέργειας, με στόχο την ανατροπή της πολιτικής των απολύσεων εκατοντάδων συναδέλφων μας στα Πανεπιστήμια και ευρύτερα στο δημόσιο τομέα. Συνεχίστηκε σταθερά τα επόμενα χρόνια και συνεχίζεται και μέχρι σήμερα. Η πρακτική αυτή συνιστά κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικά κατοχυρωμένων κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων και στοχεύει στην ποινικοποίηση και την καταστολή των αγώνων, στην καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας και τη δίωξη του ελεύθερου φρονήματος των εργαζομένων. Πρακτικές αυτού του είδους καταδεικνύουν ότι το κράτος έχει συνέχεια, την οποία δεν αναιρούν οι εναλλαγές σε επίπεδο προσώπων και κομμάτων. Οι διώξεις των αγώνων αποτελούν συστατικό στοιχείο για τη διασφάλιση της σιγής μιας κοινωνίας που έχει φτάσει στο όριο από τις μνημονιακές πολιτικές.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ότι δε θα επιτρέψουμε την ποινικοποίηση των απεργιακών μας αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Υπερασπιζόμαστε σθεναρά και αποφασιστικά το δικαίωμά μας στην ελεύθερη λειτουργία των συλλογικών μας οργάνων.

 

 

ΣΥΣΚΕΨΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ, 24 ΓΕΝΑΡΗ, ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΤΗΡΙΟ ΕΚΠΑ

 

Την Τετάρτη, 24 Γενάρη, 4.30μ.μ., στο κεντρικό κτήριο του ΕΚΠΑ (Πρυτανεία, αμφ. Δρακόπουλου), καλούμε σε σύσκεψη συλλογικότητες, φορείς και σωματεία εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα καθώς και της πανεπιστημιακής κοινότητας, ζητώντας τους παράλληλα να καταδικάσουν την ακραία απόπειρα τρομοκράτησης και ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και των απεργιακών αγώνων, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην ωμή παρέμβαση του κράτους και των κατασταλτικών του μηχανισμών.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                          Η Γ.Γραμματέας
Ζαχαρίας Τριγάζης                          Μαρλέν Λογοθέτη


Στις 16/12 πραγματοποιήθηκε συζήτηση – ενημέρωση στα γραφεία του ΣΕΛΜΑ στην Αθηνάς 67, μια εκδήλωση που καλέστηκε από το Ταξικό Μέτωπο, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού, την πρωτοβουλία εργαζομένων και ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση, την πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής και την συνέλευση αντίστασης και αλληλεγγύης Κυψέλης – Πατησίων. Η συγκεκριμένη συζήτηση αποτέλεσε συνέχεια προηγούμενων κινήσεων, όπως η παρέμβαση στο σταθμού Πανεπιστήμιο στις 14/11 αλλά και των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν το καλοκαίρι στο αμαξοστάσιο της ΟΣΥ στο Ρέντη και στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ως απάντηση στην καταστολή που δέχθηκαν οι συνελεύσεις γειτονιών στις 7/4 έξω από το αμαξοστάσιο στο Ρέντη και η εν συνεχεία στοχοποίηση τόσο των μελών του ταξικού μετώπου όσο και συναγωνιστή μέλους συνέλευσης γειτονιάς και ταξικού σωματείου βάσης. Δράσεις που καλέστηκαν αλλά και στηρίχθηκαν από μια σειρά κοινωνικών, ταξικών και πολιτικών σχημάτων.

Στην προαναφερθείσα συζήτηση εκτός από την μεταφορά της εμπειρίας μας σχετικά με την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και την ανταλλαγή σκεπτικών για το πως βιώνεται από την πλευρά του κόσμου που χρησιμοποιεί ως επιβάτες τις συγκοινωνίες, κομβικό σημείο αποτέλεσε η συζήτηση σχετικά με το πλαίσιο που είχε τεθεί από το δημόσιο κάλεσμα για την εκδήλωση. Οι τίτλοι αυτού του πλαισίου ήταν οι εξής : ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΜΠΑΡΩΝ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ – ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΤΩΝ – ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ – ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ.

Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί μια προσπάθεια να επεξηγηθούν αυτοί οι άξονες και ένα κάλεσμα προς τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να κινητοποιηθούν και να συσπειρωθούν μαζί μας σε ένα μέτωπο αγώνα μαζί με σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιών φοιτητές και μαθητές, ενάντια στο μέλλον που έχουν σχεδιάσει για όλους μας.

Με μια σειρά δράσεων (ανακοινώσεις, συζητήσεις, συγκεντρώσεις) έχουμε προσπαθήσει να καταδείξουμε τι σημαίνει η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών. Κατά τη γνώμη μας ο αγώνας ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο είναι απαραίτητο να αποτελεί κομμάτι του ευρύτερου αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών, για συγκοινωνίες που καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων, των ανέργων, των φτωχών, των μεταναστών. Όλων αυτών δηλαδή που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, στην πλευρά των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων.

Η επικείμενη ιδιωτικοποίηση, υποτίθεται πως αποτελεί «αιτία πολέμου» για τα σωματεία του κλάδου. Δυστυχώς από την ένταξη των εταιριών στο «υπερταμείο» ιδιωτικοποιήσεων είχε γίνει φανερό πως για πολλούς από τους συνδικαλιστές αυτή η προοπτική αποτελεί τετελεσμένο και επιχειρούν από τη μία να απογοητεύσουν τους συναδέλφους από οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης και από την άλλη να παρουσιάσουν τους ιδιώτες ως τα «καλά» αφεντικά που θα σεβαστούν συμβάσεις, θα επαναφέρουν 13ο και 14ο μισθό, θα δώσουν αυξήσεις κ.α. Αυτό που δεν λέγεται είναι πως η ιδιωτικοποίηση συμβαίνει ήδη, τη βλέπουμε στην καθημερινότητά μας με τους δεκάδες εργαζόμενους σε υπεργολαβίες, με τελευταία παραδείγματα τους εργαζόμενους της LG αλλά και όσους έχουν έρθει με καθεστώς μαθητείας. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να περιμένουμε πότε θα πουληθούν οι εταιρείες ή υπηρεσίες σε ιδιώτες, ούτε απογοητευμένοι να τα παρατήσουμε όλα. Αντιθέτως τώρα είναι η ώρα του αγώνα, χτίζοντας κοινότητες και μέτωπα αγώνα μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, γιατί το ζήτημα των συγκοινωνιών αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Προμετωπίδα όλου αυτού του σχεδιασμού, αποτελεί η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών. Για αυτό δεν μπορεί κάποιος να μιλάει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και να σωπαίνει για το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Ήδη και πριν καλά καλά κλείσουν οι μπάρες έχουμε βιώσει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ιδιωτικοποίηση. Αύξηση φόρτου εργασίας, ευέλικτες μορφές εργασίας, εργοδοτική αυθαιρεσία και απειλές, διάχυση του κανιβαλισμού.

Εδώ και ένα χρόνο η καθημερινότητά μας συμπεριλαμβάνει τις απειλές και τις κατηγορίες από τον υπουργό μεταφορών. Μας απειλεί ότι όποιος τολμήσει να αντιδράσει στις αποφάσεις του για την εφαρμογή του ηλεκτρονικό εισιτήριο θα απολυθεί και μας κατηγορεί ότι έχουμε στήσει κύκλωμα πλαστών εισιτηρίων. Οι διευθυντάδες μας προειδοποιούν ότι όποιος αρνείται να δουλέψει υπερωρίες θα σημειώνεται, μας κατηγορούν ότι δεν δουλεύουμε αρκετά, μας πιέζουν να προσπερνάμε διαδικασίες (όπου αυτές υπάρχουν). Η ίδια η εργασία μας χαμογελά απειλητικά όταν πάμε να πιάσουμε βάρδια και δεν γνωρίζουμε τι θα αντιμετωπίσουμε, στα εκδοτήρια, στα τρένα και στα λεωφορεία, στους σταθμούς και στα αμαξοστάσια. Επομένως συνάδελφοι δεν γίνεται να κατηγορούμε τους επιβάτες για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, Όπως δεν φταίμε εμείς για τις δυσλειτουργίες του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, για την ταλαιπωρία που αντιμετωπίζουν στις ουρές, για την επιβολή διαρκούς ελέγχου στις μετακινήσεις τους και τους αποκλεισμούς, έτσι δεν φταίνε οι επιβάτες γιατί εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας όταν από σταθμάρχες – υπεύθυνοι σταθμών μετατρεπόμαστε σε εξυπηρέτηση κοινού και βοηθοί έκδοσης ηλεκτρονικού εισιτηρίου, γιατί αναγκαζόμαστε να δουλέψουμε 8 και παραπάνω ώρες χωρίς διάλειμμα στα εκδοτήρια, γιατί κανείς δεν μας έχει ενημερώσει για το τι ισχύει, γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε άδειες, γιατί δεν υπάρχουν ανταλλακτικά να επιδιορθώσουμε συρμούς, λεωφορεία και ράγες.

Η διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού είναι έντονη και εμφανής προς όλες τις κατευθύνσεις. Βλέπουμε συναδέλφους να κατηγορούν συναδέλφους, επιβάτες να κατηγορούν εργαζόμενους και εργαζόμενους να κατηγορούν επιβάτες. Αυτό δεν είναι τυχαίο, αποτελεί συγκεκριμένο στόχο των από πάνω προκειμένου να μας διασπούν. Γιατί ένα συμπαγές μέτωπο εργαζομένων στις συγκοινωνίες και επιβατών μπορεί να αποτελέσει το όχημα που όχι μόνο θα βάλει φρένο στην περαιτέρω υποτίμηση της ζωής μας αλλά θα δώσει προοπτική νίκης στον αγώνα. Οι κοινοί αγώνες αποτελούν μονόδρομο. Τόσο γιατί πραγματικά έχουμε τις ίδιες ανάγκες και συμφέροντα όσο και γιατί παραμένοντας διασπασμένοι μπορούν κράτος και αφεντικά να παίζουν το χαρτί του κοινωνικού αυτοματισμού όποτε και όπως θέλουν στρέφοντας την μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Ειδικά στην περίπτωση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, γνωρίζουν πως εάν δεν καταφέρουν να μας βάλουν να αλληλοφαγωθούμε δεν θα μπορέσουν να προχωρήσουν στις επόμενες κινήσεις τους. Νομίζει κανείς πως είναι τυχαία η σύνδεση που επιχειρούν να κάνουν μεταξύ μισθού και εσόδων από τα εισιτήρια; Είναι τυχαία η μαζική και διαρκής προπαγάνδα ότι για τα ελλείμματα φταίνε όσοι δεν πληρώνουν εισιτήριο; Είναι τυχαία τα δημοσιεύματα για τα πλαστά εισιτήρια και τα δήθεν συμφέροντα που έχουμε εμείς; Είναι τυχαία τα δημοσιεύματα που στοχοποιούν εργαζόμενους και σωματεία καλώντας τις διοικήσεις να κάνουν απολύσεις και την κυβέρνηση να επαναφέρει το νόμο περί επιστράτευσης;

Όχι συνάδελφοι δεν είναι τυχαία όλα αυτά και δείχνουν πως από τη μία την έκταση της επίθεσης που δεχόμαστε και από την άλλη το φόβο τους μήπως και τελικά δημιουργηθεί αυτό το κοινό μέτωπο. Για αυτό και η πρώτη συγκροτημένη προσπάθεια για σύνδεση των αγώνων που έγινε από τις συνελεύσεις γειτονιάς αντιμετωπίστηκε με πρωτοφανή κινητοποίηση των κατασταλτικών δυνάμεων – για ένα μοίρασμα ανακοινώσεων – και με μια σειρά δημοσιευμάτων που στοχοποιούσαν τα 3 μέλη του ταξικού μετώπου που συμμετείχαν στην κινητοποίηση. Γιατί θέλουν να καταστήσουν τους εργασιακούς μας χώρους «αποστειρωμένες ζώνες» χωρίς καμία επαφή με τα αγωνιζόμενα κομμάτια. Να μας τρομοκρατήσουν πως όποια και όποιος ασχολείται με αυτό το θέμα «βάζει το κεφάλι του στον ντορβά». Να δημιουργήσουν την τόσο απαραίτητη για αυτούς εχθρότητα και δυσπιστία μεταξύ εργαζομένων και επιβατών. Να καταστήσουν εμάς υπερασπιστές των συμφερόντων των διοικήσεων, των υπουργείων και των επιχειρηματιών.

Για αυτά τα συμφέροντα συναδέλφισσες και συνάδελφοι δεν πρέπει να κάνουμε καμία θυσία. Να μην θυσιάζουμε την ψυχική και σωματική μας υγεία ή τον ελεύθερο χρόνο μας. Δεν θα θυσιαστούμε εμείς για να μπορούν αυτοί να μας εκμεταλλεύονται. Όπως αρκετές θυσίες έχουν κάνει και όλοι οι εργαζόμενοι που βλέπουν τους μισθούς τους να μειώνονται διαρκώς ενώ η τιμή του εισιτηρίου αυξάνεται. Ενώ λοιπόν, όλοι εμείς υποχρεωνόμαστε με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο να πληρώνουμε για την κατασκευή και λειτουργία των συγκοινωνιών, κράτος και επιχειρηματίες μας καλούν να θυσιαστούμε για να αυξηθούν τα κέρδη τους. Είτε με περισσότερη και απλήρωτη εργασία είτε με αυξημένο κόμιστρο.

Οι αιτίες «πολέμου» είναι πολλές και διαρκώς προκύπτουν νέες. Τελευταίο περιστατικό αποτελεί η προειδοποίηση ότι θα μας κόψουν μια σειρά παροχών, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τον μισθό μας. Για όλα αυτά είναι απαραίτητη η δυναμική αντίδραση των σωματείων. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να κινητοποιηθεί η βάση των εργαζομένων. Χρειάζεται η κινητοποίηση όλων μας, με Γενικές Συνελεύσεις και δράσεις, παρεμβάσεις και απεργίες. Ιδιαίτερα για το ζήτημα της επιβολής προσωρινής, επισφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας στις συγκοινωνίες πρέπει να αναδειχθεί το θέμα άμεσα. Υπάρχουν συνάδελφοι ανάμεσά μας που πληρώνονται με το ¼ του μισθού μας. Δεν είναι δυνατόν να κλείνουμε τα μάτια και να νομίζουμε ότι δεν μας αγγίζει.

Μην κοροϊδευόμαστε, οι συγκοινωνίες είναι κερδοφόρες. Είναι κερδοφόρες για τους εργολάβους καθαριότητας και φύλαξης, για τους εργολάβους συντήρησης εξοπλισμού των σταθμών και των λεωφορείων, και όσο οι μισθοί μειώνονται, οι κρατικές επιχορηγήσεις μειώνονται και νέες μορφές κακοπληρωμένης και επισφαλούς εργασίας εμφανίζονται οι συγκοινωνίες γίνονται κερδοφόρες και για το κράτος ή τον όποιον επιχειρηματία τις αγοράσει. Ενάντια όμως στη λογική του κέρδους, εμείς αντιτάσσουμε τη λογική της κοινωνικής ανάγκης. Οι συγκοινωνίες καλύπτουν μια βασική κοινωνική ανάγκη, αυτή της μαζικής μετακίνησης. Στους χώρους εργασίας μας, στο σπίτι μας, στη βόλτα μας. Όλα αυτά θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να καλύπτονται από τους εργοδότες μας. Η μετακίνηση από και προς την εργασία, οι κοινωνικές συναναστροφές σε μια μητρόπολη τεραστίων διαστάσεων πρέπει να καλύπτονται από αυτούς που μας αναγκάζουν να καλύπτουμε τόσο μεγάλες αποστάσεις.

Ιδιαίτερα, σε μια εποχή συνολικής και κατά μέτωπο επίθεσης σε όλες τις κατακτήσεις, στην απαξίωση των αναγκών μας και την αδιαφορία από τους από πάνω για τη ζωή μας το πρόταγμά μας πρέπει να είναι συνολικό και επιθετικό. Δεν θα παρακαλάμε για ψίχουλα και λύπηση. Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα. Όπως έχει κατατεθεί και σε συνέλευση του Συνδικάτου Οδηγών ΟΑΣΑ, υπάρχουν προτάσεις και η δυνατότητα να λειτουργούν οι συγκοινωνίες χωρίς κόμιστρο, ακόμα και εντός καπιταλισμού. Όπως δεν πληρώνουμε τους δασκάλους για να κάνουν μάθημα στα παιδιά μας, ούτε ο δάσκαλος πληρώνεται ανάλογα τους μαθητές που έχει στην τάξη του έτσι και σε εμάς δεν εξαρτάται ο μισθός μας από τα εισιτήρια ούτε από το πόσα δρομολόγια κάνουμε. Το πρόταγμα της ελεύθερης μετακίνησης είναι αυτό που μπορεί να απαντήσει ρεαλιστικά στην προοπτική ιδιωτικοποίησης, να δημιουργήσει τους όρους ενός ευρύ κοινωνικού μετώπου, να δώσει μια πραγματική ανάσα στους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους. Να θέσει στο προσκήνιο την προοπτική της κοινωνικοποίησης και αυτοδιαχείρισης των συγκοινωνιών.

Για όλους αυτούς τους λόγους, καλούμε τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να ξεπεράσουν τους φόβους και τις αναστολές που μπορεί να έχουν, να αντιληφθούν πως ο εχθρός είναι η διοίκηση, τα υπουργεία και οι επιχειρηματίες που θέλουν να πάρουν κομμάτι της πίτας και να αγωνιστούν. Να αγωνιστούν για την υπεράσπιση των αναγκών τους, για τις ανάγκες όλων των εργαζομένων μαζί με όλους τους εργαζόμενους. Να χτίσουμε μαζί μέτωπο αγώνα και αντίστασης ενάντια στο ηλεκτρονικό εισιτήριο και τις μπάρες, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την περαιτέρω εμπορευματοποίηση των συγκοινωνιών, ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό αλλά και την επιβολή ενός διαρκούς ελέγχου στις ζωές μας.

 

Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

Ταξικό Μέτωπο


ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΜΠΑΡΩΝ

Η εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και το κλείσιμο των μπαρών είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας αναδιάρθρωσης των αστικών συγκοινωνιών και κομβικής σημασίας για την υλοποίησή της. Οδηγεί μεταξύ άλλων στην εντατικοποίηση της εργασίας στα ΜΜΜ και την επίταση του ελέγχου και των αποκλεισμών. Όσοι και όσες αντιστέκονται στην εφαρμογή τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη στοχοποίηση και την καταστολή.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

Οι κλειστές μπάρες με τις ασφυκτικές συνθήκες και τους κινδύνους που δημιουργούν σε όλους μας, αποσκοπούν αποκλειστικά στο να καταστούν οι συγκοινωνίες ένα πλήρως ελεγχόμενο και εμπορευματοποιημένο προϊόν. Η επιδιωκόμενη ιδιωτικοποίηση προχωράει σταθερά με όλο και περισσότερους εργαζομένους στις συγκοινωνίες να απασχολούνται από ιδιώτες εργολάβους με ανύπαρκτα εργατικά δικαιώματα και κακοπληρωμένοι. Με την πλήρη εμπορευματοποίηση των συγκοινωνιών και την αντιμετώπιση των επιβάτων σαν πελατών.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ

Απέναντι στις συνθήκες “ζούγκλας” που επιχειρούν να επιβάλουν στην κοινωνία, η απάντηση βρίσκεται στη συμπόρευση, στους κοινούς αγώνες που πρέπει να δώσουμε εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες, ενάντια στον έλεγχο που θέλουν να επιβάλουν σε κάθε μας βήμα, στους αποκλεισμούς, στην εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

Να απαντήσουμε συλλογικά στις στοχοποιήσεις και τις απειλές, να μην επιτρέψουμε να επικρατήσει ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Να βρεθούμε από κοινού στο δρόμο του αγώνα για την πραγματική κάλυψη των αναγκών μας. Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ και δεν πρέπει να λειτουργεί με λογικές κέρδους και ζημιών. Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες να αντισταθούμε από κοινού στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

Ενημέρωση – Συζήτηση ΣΑΒΒΑΤΟ 16/12 18:00.

Αθηνάς 67 (Ομόνοια) στα γραφεία του σωματείου ΣΕΛΜΑ

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Πρωτοβουλία Εργαζομένων και Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση

Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων

Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής