Archive for the ‘Ανακοινώσεις Ταξικού Μετώπου’ Category


Στις 27/6, ο συνάδελφος οδηγός λεωφορείου Π.Τάτσης, μέλος της ΔΑΣ, πήγε να τοποθετήσει αφίσες του ΚΚΕ, στο αμαξοστάσιο στην Ανθούσα. Στην ενέργειά του αυτή βρέθηκε αντιμέτωπος με την αντίδραση του φύλακα του αμαξοστασίου και στη συνέχεια και του προϊστάμενου του συνεργείου. Το αποτέλεσμα αυτής της αντιδικίας ήταν να γίνει “αναφορά” στον συνάδελφο από τον υποδιευθυντή του αμαξοστασίου Κ.Μπαστάνη,  ο οποίος εκτός από διευθυντική θέση είναι και υποψήφιος στα ψηφοδέλτια της ΕΑΣ.

Από την πλευρά μας δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε την αλληλεγγύη μας στο συνάδελφο που διώκεται γιατί προσπάθησε να τοποθετήσει αφίσες εντός του αμαξοστασίου. Στους χώρους εργασίας μας είναι κατάκτηση των εργαζομένων να μοιράζουν προκηρύξεις και να τοποθετούν αφίσες.

Δεν πρόκειται να αφήσουμε τα αμαξοστάσια και κάθε χώρο εργασίας να μετατραπούν σε υγειονομική ζώνη, αποστειρωμένους από τις αγωνίες και τις απόψεις των εργαζομένων.

Καμία δίωξη στο συνάδελφο

Η αλληλεγγύη η συναδελφική, στα αφεντικά φέρνει ταραχή

Υ.Γ. Δεν γνωρίζουμε εάν ο υποδιευθυντής του αμαξοστασίου “αναγκάστηκε” να ακολουθήσει μια τυπική διαδικασία, αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι αποδείχθηκε για άλλη μία φορά ότι όταν κάποιος έχει διευθυντική θέση, υπερασπίζεται τα συμφέροντα της εταιρίας και όχι των εργαζομένων.

Ή με τους εργάτες ή με τις γραβάτες, μέση λύση δεν υπάρχει.

Advertisements

Το σίριαλ σχετικά με την εφαρμογή της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας συνεχίζεται. Μπορεί να έχει περάσει ένας μήνας από την υπερψήφιση της πρότασης των Δ.Σ. για παράταση της προηγούμενης ΣΣΕ, εμείς όμως εξακολουθούμε να εργαζόμαστε χωρίς να γνωρίζουμε πότε οι όροι που προβλέπονται από τη ΣΣΕ θα τεθούν σε ισχύ.
Το χειρότερο στην όλη ιστορία είναι ότι αυτή η εξέλιξη δεν αποτελεί έκπληξη για κανένα. Αποτελεί λογική συνέχεια της στάσης των Δ.Σ. όλο το προηγούμενο διάστημα, με τις διοικήσεις να τρίβουν τα χέρια τους, καθώς αν δόθηκε τελικά παράταση σε κάτι ήταν στη μείωση του μισθολογικού κόστους, ενώ και η τακτική των κυβερνήσεων, πρώην και νυν, είναι αναμενόμενη, καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν για να επιτύχουν το στόχο τους.
Από τις αρχές του χρόνου ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι παραφιλολογίας και υπεκφυγών για το τι συζητιέται και ποιες είναι οι προτάσεις που είχαν κατατεθεί στη διαπραγμάτευση. Ακόμα και η πρόταση της διοίκησης, λειτούργησε αποπροσανατολιστικά και τελικά χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως φόβητρο και δικαιολογία ως προς την πρόταση των Δ.Σ. για παράταση της προηγούμενης ΣΣΕ. Αυτό που κάνει ακόμα χειρότερη την κατάσταση είναι ότι για ορισμένα Δ.Σ σωματείων, όπως του ΣΕΛΜΑ, τελικά η διαπραγμάτευση στέφθηκε από επιτυχία. Προσπερνάνε βέβαια το γεγονός ότι για τα αδιέξοδα, κάτω από το βάρος των οποίων το σύνολο των συναδέλφων αναγκάστηκε να υπερψηφίσει την παράταση, ευθύνονται αποκλειστικά οι ίδιοι.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης που μας οδήγησαν τα Δ.Σ. είναι η Γενική Συνέλευση του ΣΕΛΜΑ. Σε μια Γ.Σ. με αρκετό κόσμο και παρόλο που δεν κατατέθηκε συγκροτημένα άλλη πρόταση, και αυτό είναι ένα σημείο που πρέπει να κάνουμε κι εμείς την αυτοκριτική μας, η αγανάκτηση για την κοροϊδία του Δ.Σ. ήταν έκδηλη. Για αυτό και αναγκάστηκαν να απειλούν με παραιτήσεις εάν δεν γινόταν αποδεκτή η πρότασή τους. Κι όμως παρότι απουσίαζε κάποια αντιπρόταση και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζαμε ήταν οξυμένα, ένα 10% των ψηφησάντων καταψήφισε την πρόταση για παράταση της προηγούμενης ΣΣΕ.
Αποτελεί κοινό τόπο ότι τα Δ.Σ. των σωματείων απέτυχαν. Απέτυχαν γιατί επέλεξαν για άλλη μία φορά να κρατήσουν τους εργαζόμενους έξω από τη διαπραγμάτευση, προβάλλοντας το αμίμητο επιχείρημα ότι ο χρόνος είναι υπέρ μας. Σε αυτό που πέτυχαν όμως είναι η διάχυση του κανιβαλισμού μεταξύ των συναδέλφων. Οι κορώνες περί ενότητας και ισότητας μεταξύ συναδέλφων, αποδείχθηκαν για άλλη μια φορά, κενές περιεχομένου, καθώς τελικά αυτό που πέτυχαν ήταν να βαθύνουν ακόμα περισσότερο οι αλληλοκατηγορίες και η αντισυναδελφικότητα. Οδηγοί εναντίον σταθμαρχών, τεχνίτες εναντίον διοικητικών, εργαζόμενοι στη λειτουργία εναντίον όλων των άλλων και πάει λέγοντας.
Συνάδελφοι, γνωρίζουμε όλοι και όλες πολύ καλά ότι οι καιροί γίνονται όλο και πιο δύσκολοι. Για να κερδίσουμε όμως μια συλλογική σύμβαση σύμφωνη με τις ανάγκες και τα συμφέροντά μας θα πρέπει οι διεκδικήσεις μας να βρίσκονται απέναντι από τις ανάγκες της εταιρίας, ενάντια στους σχεδιασμούς και τα συμφέροντά της.
Για να μπορέσουμε να αγωνιστούμε για καλύτερες συνθήκες εργασίας πρέπει πρώτα από όλα να φτιάξουμε τα σωματεία έτσι όπως τα ονειρευόμαστε. Η λογική της συνδιαλλαγής και της συνδιαχείρισης με τις εταιρίες, μας οδηγούν από ήττα σε ήττα. Μόνο μέσα από ακηδεμόνευτα, μαχητικά και ταξικά σωματεία μπορούμε να οργανώσουμε τους αγώνες του σήμερα, για να κερδίσουμε τις μάχες του αύριο.
Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες
taxikometopo@espiv.net

Στις 18 Μαΐου πραγματοποιήθηκε συζήτηση στα γραφεία των σωματείων στη Λόντου 6 για την οργάνωση δράσεων ενάντια στη συμμετοχή της ΣΤΑ.ΣΥ στην κατασκευή και λειτουργία τραμ στην Ιερουσαλήμ. Μια συζήτηση, στην οποία εκφράστηκε και το εύρος των δυνάμεων που έχουμε βρεθεί στο δρόμο για το ζήτημα της Παλαιστίνης το τελευταίο διάστημα.

Το ενδιαφέρον στοιχείο στη συζήτηση ήταν, η εκ των υστέρων επιβεβαιωμένη, αποχώρηση τόσο της ΣΤΑ.ΣΥ. όσο και της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ από το έργο. Τόσο το ελληνικό όσο και το Ισραηλινό κράτος επιχειρούν είτε με ανακοινώσεις περί «τεχνικών δυσκολιών» είτε μέσω της σιωπής τους να υποβαθμίσουν το γεγονός για να μην γίνει σαφές το μέγεθος της ήττας τους.

Αποδείχθηκε ότι όταν αγωνιζόμαστε χωρίς αυταπάτες περί θεσμικών λύσεων, όταν θέτουμε τα ζητήματα στην πραγματική, συνολική τους βάση, όπως είναι αυτή της ευρύτερης συνεργασίας Ελληνικού και Ισραηλινού κράτους, δεν έχουμε να φοβόμαστε ούτε την αφομοίωση, ούτε την απονεύρωση. Με αδιαμεσολάβητες, ακηδεμόνευτες και από τα κάτω οργανωμένες κινητοποιήσεις μπορούμε να υπερασπιστούμε τις ανάγκες μας και να προτάξουμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη.

Παρόλα αυτά, και επειδή ακριβώς η κατασκευή και λειτουργία τραμ στην Ιερουσαλήμ προχωράει με τις εναπομείνασες κοινοπραξίες να διεκδικούν το έργο, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε ακόμα μία συνάντηση την παρασκευή 31 Μαΐου στις 21:00 στη Λόντου 6, ώστε να συζητήσουμε τη συνέχιση των κινήσεών μας.

Η διεθνιστική αλληλεγγύη πέτυχε μια μικρή νίκη.  Στο χέρι μας είναι να πετύχουμε ακόμα μεγαλύτερες.

Αλληλεγγύη στη μαχόμενη Παλαιστίνη

Συζήτηση Παρασκευή 31 Μάη 21:00 Λόντου 6 (εξάρχεια)


Η συμμετοχή της ΣΤΑΣΥ στην κοινοπραξία που διεκδικεί τη χρηματοδότηση, την κατασκευή, την λειτουργία και την συντήρηση της λεγόμενης “Green Line” Light Rail Track, γραμμής ελαφρού μετρό για την πόλη της Ιερουσαλήμ, είναι μια είδηση που δεν είναι καινούρια. Από τους πανηγυρισμούς όμως για την “εξωστρέφεια” της εταιρίας, πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται σε μια ζοφερή όψη αυτής της απόφασης. Η ΣΤΑΣΥ. , που σύμφωνα με το σχέδιο θα αναλάβει την λειτουργία και την συντήρηση του έργου για 15 με 20 έτη, θα εμπλακεί όχι απλώς σε ένα σιδηροδρομικό τεχνικό έργο, αλλά σε μια ευρύτερη προσπάθεια εδραίωσης της κυριαρχίας του κράτους του Ισραήλ και παράνομης προσάρτησης κατεχομένων εδαφών της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.

Στην πραγματικότητα ένα τεχνικό έργο γίνεται όχημα για τη νομιμοποίηση των ισραηλινών εποικισμών στα κατεχόμενα. Η εμπλοκή της ΣΤΑΣΥ στους ευρύτερους κρατικούς σχεδιασμούς και σε μια πολύπλευρη συνεργασία Ισραήλ και Ελλάδας σε στρατιωτικό, ενεργειακό και πολιτικό επίπεδο είναι κάτι που πρέπει να τονιστεί και να μας αφυπνίσει όλους.

Η συμμετοχή της ΣΤΑΣΥ σε αυτό το έργο δεν είναι συγκυριακή, είναι μέρος ενός πλάνου. Η συνεργασία των δυο κρατών βασίζεται στην αλληλοϋποστήριξη και σε αυτό το σημείο η ΣΤΑΣΥ χρησιμοποιείται για την de facto κυριαρχία του κράτους του Ισραήλ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Το Ισραήλ επιθυμεί να έχει τον έλεγχο των μεταφορών όπως γενικότερα των υποδομών καθώς οι δρόμοι και οι σιδηρόδρομοι μεταμορφώνουν την πόλη και η ιδιοκτησία τους από το Ισραήλ καθιστά τους Παλαιστίνιους ξένα σώματα.

Είναι γεγονός ότι μια σειρά από δράσεις και δημοσιεύματα έχουν αναδείξει το ζήτημα. Έχουν υπάρξει δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό τύπο (info-war.gr). Πέρα από τις ανακοινώσεις του Ταξικού Μετώπου, οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε στις 28/2, συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα διοικητικά γραφεία της ΣΤΑΣΥ με τη στήριξη τόσο του Συντονισμού Εργαζομένων και Επιβατών για Ελεύθερες Μετακινήσεις, όσο και της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση και της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό. Ενώ το Σάββατο 30 Μάρτη πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρία στο Υπουργείο Υποδομών με πρωτοβουλία της ΕΛΜΕΑ ́ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (Περιστερίου) και με καλέσματα από μια σειρά ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, οι οποίες κατέθεσαν και ψήφισμα ενάντια στην συμμετοχή της ΣΤΑΣΥ στο έργο. Τέλος με Δελτίο Τύπου από την Πρεσβεία της Παλαιστίνηςυπογραμμίζεται ότι “η σχεδιαζόμενη κατασκευή και  επέκταση της γραμμής Green Line στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ εντάσσεται στο πλαίσιο της αποικιοκρατικής εποικιστικής πολιτικής [του κράτους του Ισραήλ]”. Παραβιάζονται κατάφωρα διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου και ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών (ψήφισμα 2334 του Συμβουλίου Ασφαλείας και το ψήφισμα A/RES/73/98 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, αλλά και την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επιχειρηματική συνεργασία με τους Ισραηλινούς εποικισμούς. Ενώ τονίζεται ότι οι εταιρίες που συμμετέχουν στο έργο αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο νομικών και οικονομικών κυρώσεων.

Οφείλουν όλοι να πάρουν θέση για αυτό το ζήτημα, πρώτα από όλους οι εργαζόμενοι και τα σωματεία στις συγκοινωνίες, όπως έκανε το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών (Σ.Ε.Λ.Μ.Α.) με σχετική ανακοίνωση. Παρόμοια ψηφίσματα είχαν βγάλει και άλλα σωματεία, όπως η ΕΛΜΕ Πειραιά, ο ΣΥΒΧΨΑ και ο
ΣΜΕΔ, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη ευρύτερης καταδίκης της πολύπλευρης συνεργασίας του ελληνικού και ισραηλινού κράτους. Οι εργαζόμενοι δεν είμαστε πιόνια στον πόλεμο του Ισραήλ απέναντι στην Παλαιστίνη. Οφείλουμε να διατρανώσουμε την αντίθεση μας απέναντι στην πολιτική εξόντωσης που ακολουθεί το Ισραήλ. Οφείλουμε να στηρίξουμε τους μαχόμενους Παλαιστίνιους. Οι συγκοινωνίες εξυπηρετούν τους εργαζόμενους και όχι τα γεωπολιτικά συμφέροντα και τις δολοφονικές πρακτικές του κράτους του Ισραήλ.

Υ.Γ. Θεωρούσαμε αυτονόητο ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση στα γραφεία του Σωματείου Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών (ΣΕΛΜΑ), καθώς το συγκεκριμένο σωματείο είναι το μοναδικό μέχρι στιγμής από τον κλάδο που έβγαλε σχετική ανακοίνωση. Στα γραφεία που ανήκουν στους εργαζόμενους των συγκοινωνιών είναι ο ενδεδειγμένος χώρος για μια τέτοια συζήτηση. Όμως τα μέλη του Δ.Σ, κρυμμένα πίσω από την ανωνυμία μιας αόριστης πλειοψηφίας και ενώ είναι ενήμερα εδώ και ένα μήνα, δια στόματος του προέδρου, μας αρνήθηκαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τα γραφεία. Ενός σωματείου στο οποίο είμαστε μέλη.

Επομένως η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία σωματείων στη Λόντου 6 (Εξάρχεια). Εκεί όπου πραγματοποιούμε τις μηνιαίες συνελεύσεις μας. Εκεί όπου η χρήση των γραφείων για εκδηλώσεις κοινωνικής, ταξικής, διεθνιστικής αλληλεγγύης βρίσκει την ελευθερία να εκφραστεί.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΜΑΗ 17:00 στα γραφεία των σωματείων Λόντου 6 (εξάρχεια)

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες
taxikometopo.wordpress.com – taxikometopo@espiv.net


Την Πέμπτη 28/2 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από τα γραφεία της ΣΤΑΣΥ ενάντια στη συμμετοχή της εταιρείας στην κατασκευή και λειτουργία τραμ στην Ιερουσαλήμ.

Από τις αρχές του μήνα πήραμε την πρωτοβουλία και καλέσαμε σε συγκέντρωση, απευθυνόμενοι παράλληλα σε όσο το δυνατόν περισσότερα σωματεία και συλλογικότητες, επικοινωνώντας με το σύνολο των συναδέλφων, κυρίως στη ΣΤΑΣΥ, το γιατί ως εργαζόμενοι πρέπει να κάνουμε ξεκάθαρη την αντίθεσή μας στους σχεδιασμούς ελληνικού και ισραηλινού κράτους, σχεδιασμοί που περιλαμβάνουν τη συμμετοχή της ΣΤΑΣΥ στην προσπάθεια νομιμοποίησης των ισραηλινών εποικισμών.

Τη συγκέντρωση στήριξαν με καλέσματά τους ο Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση, στον οποίο συμμετέχουμε άλλωστε, η Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση και η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, ενώ ψήφισμα καταγγελίας της συνεργασίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ έβγαλε η ΕΛΜΕ Πειραιά.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 12 το μεσημέρι, με περισσότερα από  30 άτομα  έξω από τα γραφεία, όπου για περίπου μία ώρα μοιράζονταν κείμενα, τοποθετήθηκαν πανό και πετάχτηκαν τρικάκια. Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι από τις 11 30 μία διμοιρία ΥΜΕΤ είχε τοποθετηθεί έξω από την υπηρεσία πληρωμής προστίμων ενώ τόσο στην εν λόγω υπηρεσία όσο και στην κεντρική είσοδο η διοίκηση επέλεξε να κατεβάσει ρολά, να τρομοκρατήσει τους συναδέλφους για επικείμενη επίθεση και να τους κλειδώσει στα γραφεία τους.

Καμία ανοχή στην κρατική και εργοδοτική τρομοκρατία

Καμία νομιμοποίηση των ισραηλινών εποικισμών

Αλληλεγγύη στη μαχόμενη Παλαιστίνη

Διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη ενάντια στους σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες

taxikometopo@espiv.net

 


Κοινοί αγώνες για κοινές ανάγκες, σε κράτος και κεφάλαιο δεν κάνουμε τις πλάτες

Το τελευταίο διάστημα στον κλάδο των συγκοινωνιών επικρατεί η άποψη ότι επειδή έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο, όλο και κάτι θα τσιμπήσουμε. Από την πληρωμή της περσινής άδειας και την αποπληρωμή χρωστούμενων τροφείων μέχρι τα αναδρομικά των δώρων που έχουν καταργηθεί αλλά ακόμα και μια ευνοϊκή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ας δούμε τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Αντί να πανηγυρίζουμε για χρωστούμενα που μας πληρώνουν δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι το 2019 προβλέπεται ακόμα πιο δύσκολο από τα προηγούμενα γιατί εκτός από το νόμο του 2011 όπου προβλέπει τη συγχώνευση των εταιρειών, έχουμε μια σχετικά πρόσφατη τροπολογία που ανοίγει το δρόμο να αναλάβουν συγκοινωνιακό έργο ιδιώτες, ενώ τρέχει ήδη μελέτη για την ομιλοποίηση των εταιριών, την περαιτέρω συγχώνευση υπηρεσιών και την επικείμενη μείωση προσωπικού. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε και δεν αλλάζει με θετική σκέψη και χαμόγελα.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, έχει ξεκινήσει και η συζήτηση σχετικά με την επικείμενη ΣΣΕ. Για άλλη μια φορά οι συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει, γίνονται εν τη απουσία μας. Όχι μόνο γιατί δεν είμαστε παρόντες στις συζητήσεις αλλά και γιατί ποτέ δεν έχουμε ενημερωθεί για το περιεχόμενο των συζητήσεων. Για άλλη μια φορά οι ειδικοί και οι έμπειροι αναλαμβάνουν το “βαρύ φορτίο” των διαπραγματεύσεων. Για άλλη μια φορά εμείς, οι εργαζόμενοι δεν χρειάζεται να ξέρουμε γιατί πολύ απλά δεν είμαστε εμείς που θα αποφασίσουμε.

Για εμάς, ως Ταξικό Μέτωπο, η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας είναι το χαρτί όπου αποτυπώνονται τόσο η πάλη μεταξύ εργαζομένων και εργοδοσίας όσο και η ταξική συνείδηση των εργαζομένων. Για εμάς το ζήτημα της ΣΣΕ δεν μπορεί να αφορά τα προεδρεία των Δ.Σ. Είναι κομβικής σημασίας η Συλλογική Σύμβαση να αποτελέσει θέμα συζητήσεων και ζυμώσεων ανάμεσα μας. Η σύγκληση Γενικών Συνελεύσεων, η γνωστοποίηση του περιεχομένου της Σύμβασης αρκετό καιρό πριν φτάσουμε στην υπογραφή της είναι απαραίτητος όρος για να μην έχουμε και πάλι τα φαινόμενα εκβιασμών και τελεσιγράφων. Εκβιασμοί και τελεσίγραφα που εκφράζονται από τα ίδια τα Δ.Σ. των σωματείων.

Επίσης η συζήτηση επί του περιεχομένου έχει και ακόμα μία παράμετρο. Το γεγονός ότι εργαζόμαστε σε ένα συγκεκριμένο κλάδο δεν μας αποκόπτει από το σύνολο των εργαζομένων. Ήμαστε και εμείς κομμάτι της εργατικής τάξης και ως τέτοιο πρέπει να διεκδικούμε. Να απορρίψουμε συντεχνιακές αντιλήψεις και να θέσουμε στο επίκεντρο τα συμφέροντα όλων των εργαζομένων. Οι όποιες νίκες μας στη διαπραγμάτευση θα πρέπει να γίνονται κτήμα όλων των εκμεταλλευομένων και να δίνουν το πάτημα για περισσότερες διεκδικήσεις σε άλλους κλάδους. Τέλος θα πρέπει να απορρίψουμε εμφατικά τις όποιες εκδηλώσεις κανιβαλισμού που μπορεί να εκφραστούν από τη ΣΣΕ. Το παράδειγμα της προηγούμενης ΣΣΕ της ΣΤΑΣΥ δεν πρέπει να επαναληφθεί, όπου συνέδεε τον μισθό μας με τα έσοδα της εταιρείας από το ηλεκτρονικό εισιτήριο.

Η εργατική διαδήλωση το Σάββατο 16 Φλεβάρη, που οργανώνεται από σωματεία και εργατικές συλλογικότητες αποσκοπεί, ως συνέχεια της διακλαδικής και από τα κάτω οργανωμένης απεργίας την 1η Νοέμβρη, να θέσει στο προσκήνιο τις κοινές μας ανάγκες και τους κοινούς αγώνες για την υπεράσπισή τους, έχοντας ως βασικό χαρακτηριστικό την από τα κάτω οργάνωση του αγώνα. Όπως αναφέρουν και σε σχετική ενημέρωση : “…Κύριες αιχμές της διαδήλωσης, όπως και της προαναφερόμενης απεργίας μας (1/11/18), αποτελούν το αίτημα για αυξήσεις στους μισθούς και τις αμοιβές μας και η διαχρονική μάχη μας για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Μάλιστα, η διαδήλωση αυτή είναι να γίνει λίγες ημέρες μετά τις τελικές ανακοινώσεις της κυβέρνησης περί αύξησης του κατώτερου μισθού, που συνιστούν μια ακόμα προσπάθεια εμπαιγμού μας. Κι έτσι η διαδήλωση αυτή αποτελεί και μια άμεση αγωνιστική απάντηση από την πλευρά μας. Επίσης, στις βασικές αιχμές της διαδήλωσης περιλαμβάνονται και η εναντίωσή μας στις απολύσεις και την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία…”

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι γραφειοκρατικές και ρεφορμιστικές συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν μπορούν να σταθούν ανάχωμα στη συνολική επίθεση που αντιμετωπίζουμε. Μόνο η οργάνωση από τα κάτω, η δημιουργία συνδικάτων μαχητικών και ταξικών, συνδικάτων που θα λειτουργούν με συνελεύσεις και θα αποφασίζουν τα μέλη τους και όχι οι πεφωτισμένες ηγεσίες, θα μπορέσουν να αγωνιστούν με επιτυχία και να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του οικονομικού και πολιτικού συστήματος.

Μέσα και από το Συντονισμό Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση καλούμε όσους συναδέλφους και συναδέλφισσες μπορούν να κατέβουν στο δρόμο, για να πορευτούμε μαζί, να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για έναν άλλο συνδικαλισμό στις συγκοινωνίες. Ένα συνδικαλισμό Βάσης – Μαχητικό – Ταξικό – Ακηδεμόνευτο.

Εργατική διαδήλωση Σάββατο 16/2 11:30 πμ Πλ. Κοραή (Αθήνα)

 

Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις Συγκοινωνίες

taxikometopo@espiv.net