Archive for the ‘Διεθνή’ Category


αναδημοσίευση από : https://gutneffntqonah7l.onion.to/front.php3?lang=el&article_id=1501018

Στην περιοχή Chinatown του Los Angeles, πάνω από 50 άτομα συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας, απαιτώντας καλύτερους μισθούς για τους εργαζομένους της Walmart. Το συνδικάτο οργάνωσε διαμαρτυρία στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 200 συνδικαλιστές, εργαζόμενοι της WalMart, και οι υποστηρικτές τους. Συγκεντρώθηκαν έξω από ένα νέο κατάστημα της Walmart και κάθισαν στο δρόμο –  μπλοκάροντάς τον για ένα χρονικό διάστημα πριν συλληφθούν και απομακρυνθούν. Η αστυνομία κράτησε όλους τους συλληφθέντες στη φυλακή όλη τη νύχτα εκτός και αν πληρώνανε 500 δολάρια εγγύηση.

Ο Glen Arnodo, εκπρόσωπος των διαδηλωτών είπε:

Απόσπασμα:
» Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε ώστε να επιστήσει την προσοχή στο ρόλο της Wal-Mart όσον αφορά την ισότητα στο εισόδημα. Η Wal-Mart παρατείνει και αποτελεί την επιτομή της άνισης  κατανομής του πλούτου που έχουμε σε αυτή τη χώρα αυτή τη στιγμή. Πολλοί από τους ανθρώπους που παίρνουν μέρος σε αυτή την ειρηνική διαμαρτυρία ήταν μέλη συνδικαλιστικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών και των νοσηλευτών, ακτιβιστές κοινοτήτων αγώνα και άλλοι.»

Ένας δουλοπρεπής της Wal-Mart ισχυρίστηκε ότι:

Απόσπασμα:
»Όλα τα καταστήματα της Wal-Mart στην Κομητεία του Los Angeles παραμένουν ανοιχτά. Έχουμε δει ξανά και ξανά ότι δεν υπάρχουνε ουσιαστικά υπαλλήλοι της Wal-Mart που συμμετέχουν σε αυτές τις οργανωμένες εκδηλώσεις επειδή γνωρίζουν την αλήθεια σχετικά με την εργασία στην Wal-Mart. Παρέχουμε στους υπαλλήλους μας περισσότερες ευκαιρίες για ανάπτυξη της καριέρας τους και μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια για την οικογένειά τους από πολλές άλλες εταιρείες στην Αμερική.»

Ο υπηρέτης του αφεντικού ο οποίος έδωσε τη συνέντευξη δεν είναι ενήμερος ότι οι μισθοί της Wal-Mart είναι τόσο χαμηλοί, ώστε σε ένα μέσο κατάστημα της Wal-Mart (που απασχολούνται 300 εργαζόμενοι), οι εργαζόμενοι διεκδικούν για την ενίσχυση των σκατένιων μισθών τους επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας της τάξης των 1.2 εκατομμυρίων δολαρίων.

Ο Anthony Goytia, εργαζόμενος της Wal-Mart και πατέρας δύο παιδιών, ισχυρίζεται ότι πληρώνεται 12.000 δολάρια το χρόνο. Ανέφερε ότι το ηλεκτρικό είναι κομμένο σε τακτική βάση καθώς δεν μπορεί να αντεπεξέλθει οικονομικά στην αποπληρωμή των λογαριασμών του. Λαμβάνει δάνεια έκτακτης ανάγκης (payday), πηγαίνει στις τράπεζες τροφίμων, συμμετέχει σε κλινικές δοκιμές, και πουλάει το αίμα του. Πιέζει για πάνω από ένα χρόνο να έχει φουλ ωράριο αλλά το αφεντικό του προτιμά να προσλαμβάνει προσωρινούς εργαζόμενους ώστε να μπορεί να τους απολύει ανά πάσα στιγμή.

Οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η Wal-Mart μπορεί να πληρώνει σε κάθε εργαζόμενο μισθό τουλάχιστον 25.000 δολάρια το χρόνο, επικαλούμενη τα 17 δισεκατομμύρια δολάρια κέρδος που είχε πέρυσι και τους ιδιοκτήτες (οικογένεια Walton) οι οποίοι έχουν περιουσία δισεκατομμυρίων δολαρίων – που ισούται με  το σύνολο του πλούτου του 42% των κατώτερων οικονομικά αμερικανικών οικογενειών.

Πηγή: http://libcom.org/blog/dozens-arrested-protest-demanding-better-pay-wal-mart-workers-08112013


αναδημοσίευση από : http://prolprot.espivblogs.net/2013/06/19/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1/

 

χιλιάδες διαδηλωτές και κρατική καταστολή στους δρόμους του Σάο Πάολο, στη Βραζιλία της σοσιαλδημοκρατικής διακυβέρνησης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης…

μετάφραση (από τα ιταλικά) και αναδημοσίευση μιας σύντομης ενημέρωσης-ανάλυσης που δημοσιεύθηκε στις 18 Ιούνη στο http://www.infoaut.org

Τις τελευταίες 15 μέρες στη Βραζιλία, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους διάφορων πόλεων ενάντια στην αύξηση της τιμής των εισιτηρίων των δημόσιων τοπικών συγκοινωνιών. Οι συγκεκριμένες διαδηλώσεις χαρακτηριστήκαν από μια αποφασιστικότητα και μια συγκρουσιακότητα που έδωσαν ζωή σε βίαιες συγκρούσεις, οι οποίες απαντήθηκαν με σκληρή καταστολή. Στην αύξηση των τιμών των εισιτηρίων των δημόσιων συγκοινωνιών προστέθηκε και η κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος από την  πλευρά της κυβέρνησης για την προετοιμασία του Confederation Cup, που αποτελεί πρελούδιο του Μουντιάλ του 2014 και του ασυγκράτητου άξονα των λεγόμενων Brics (Βραζιλία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική). Ένα γεγονός που οδήγησε σε έξωση χιλιάδες βραζιλιάνους, στην κατεδάφιση ολόκληρων περιοχών της πόλης και μια κερδοσκοπία χωρίς όρια.

Αν και τα πρώτα ματς του Confederation Cup αποδοκιμάστηκαν από διαδηλώσεις μερικών εκατοντάδων, που αντιμετωπίστηκαν με βίαιη καταστολή, χθες στο Ρίο ντε Τζανέιρο περίπου 100.000 άτομα κατέβηκαν στους δρόμους και περίπου 20.000 ήταν αυτοί που πραγματοποίησαν έφοδο στο κοινοβούλιο της Πολιτείας του Ρίο. Μια έφοδος η οποία απαντήθηκε από τα αντίστοιχα ματ με μια βία, που δεν κατάφερε όμως να εκδιώξει τους διαδηλωτές που για πολλές ώρες αντιστάθηκαν στις αστυνομικές επιθέσεις. Οι άντρες της στρατό-αστυνομίας, που κατέφθασαν με θωρακισμένα οχήματα, εκτόξευσαν δακρυγόνα και πυροβόλησαν τόσο με πλαστικές όσο και με πραγματικές σφαίρες, πραγματοποιώντας παράλληλα πολυάριθμες συλλήψεις και προκαλώντας πολυάριθμους τραυματισμούς. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στις άλλες μεγάλες βραζιλιάνικες πόλεις. Στη Μπραζίλια εκατοντάδες νεολαίοι επιτέθηκαν στο μέγαρο της κυβέρνησης δίνοντας ζωή σε μια θεαματική κατάληψη, ανεβαίνοντας στην ταράτσα του και κραυγάζοντας «το μέγαρο είναι δικό μας». Παρόμοια ήταν η μέρα και στο Σάο Πάολο, όπου τη νύχτα περικύκλωσαν το μέγαρο της κυβέρνησης μετά από μια τεράστια διαδήλωση που διέσχισε τους δρόμους της πόλης, που την περασμένη Πέμπτη αποτέλεσε πεδίο σκληρών συγκρούσεων με την στρατό-αστυνομία.

Συγκρούσεις και στο Μπέλο Οριζόντε, όπου διεξάχθηκε το ματς του Confederation Cup μεταξύ Νιγηρίας-Ταϊτής. Και εδώ η αστυνομία έκανε υπερβολική χρήση δακρυγόνων και πλαστικών σφαιρών προς τους διαδηλωτές που αποπειράθηκαν μ’ αποφασιστικότητα να προσεγγίσουν το στάδιο Mineirao. Στο Ρίο, δύο μέρες πριν καταγράφηκαν συγκρούσεις στην περιοχή γύρω από το στάδιο Maracana πριν από την έναρξη του ματς Ιταλίας-Μεξικού.

Τη στιγμή που οι διαδηλώσεις  επεκτείνονται σ’ ολόκληρη τη χώρα, φαίνεται ότι κερδίζει έδαφος ο πρωταγωνιστισμός χιλιάδων νεολαίων και πολύ νεολαίων όλων των κοινωνικών στρωμάτων που κατεβαίνουν στο δρόμο με μια ολοένα αυξανόμενη αποφασιστικότητα. Μια αυξανόμενη αποφασιστικότητα που αποτελεί καρπό και μιας πολιτικής, με σημείο εκκίνησης εκείνη του Λούλα, και μιας υφέρπουσας κρίσης των κομμάτων της αριστεράς που ανέκαθεν παρουσιάστηκε (άτσαλα) να υιοθετεί τις κοινωνικές απαιτήσεις, χωρίς όμως να τα καταφέρνει. Εμβληματική, ως προς αυτό, είναι η σιωπή του Partito do Trabalhadores [Κόμμα των Εργατών] που τώρα μένει σαστισμένο μπροστά στις εξεγέρσεις που ξεσπάνε σε διάφορες βραζιλιάνικες πόλεις. Ταυτόχρονα, στην ατμόσφαιρα αιωρείται η ανικανότητα διαχείρισης, από την πλευρά της κυβέρνησης, της τρέχουσας συνθήκης. Επιπλέον, αναδεικνύεται σε ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο η ακραία τεχνοκρατική διαχείριση της διοίκησης της χώρας, όπως αυτή που προώθησε η Ντίλμα τα τελευταία χρόνια, η οποία θριαμβολογεί ότι σχημάτισε μια μεσαία τάξη (την ίδια για την οποία υπερηφανεύονταν οι διεφθαρμένοι γραφειοκράτες), που τώρα φαίνεται να εκρήγνυται στις πλατείες μ’ ένα νεολαιίστικο συντελεστή που έχει μπουχτίσει να περιμένει μια –ολοένα και πιο αργόσυρτη– αλλαγή με τίμημα την μητροπολιτική μεταβολή που επιβάλλει η ανάπτυξη στις μεγάλες πόλεις.

πηγή: http://www.infoaut.org/index.php/blog/conflitti-globali/item/8175-brasile-la-popolazione-in-rivolta-assaltati-i-parlamenti-regionali


αναδημοσίευση από :   https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1436761

 

Μετά την βίαιη εκκαθάριση των εργατικών μπλόκων που είχαν στηθεί μπροστά στις αποθήκες της ΙΚΕΑ στην Piacenza στις 2 Νοεμβρίου, οι διαμαρτυρίες επεκτάθηκαν σε άλλες πόλεις. Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης οργανώθηκαν στην Bologna και την Piacenza στις 7 Νοεμβρίου, ενώ διαδηλώσεις αλληλεγγύης έλαβαν μέρος στις 10 Νοεμβρίου μπροστά σε πολλά καταστήματα ΙΚΕΑ σε όλη την Ιταλία.

Εν τω μεταξύ, χιλιάδες πολίτες εκμεταλλεύτηκαν τη διαφημιστική εκστρατεία της ΙΚΕΑ για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους απεργούς. Όταν η ΙΚΕΑ ζήτησε από τους πελάτες να φανταστούν τρόπους προώθησης  «αλλαγών», χιλιάδες απάντησαν υποστηρίζοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια της να αλλάξει την εικόνα της στο διαδίκτυο, η εταιρία έριξε την ιστοσελίδα της με την επισήμανση ότι έχει δεχτεί ηλεκτρονική επίθεση (hacking).

Η ένταση κλιμακώθηκε περισσότερο στις 7 Νοέμβρη, όταν η εταιρία ανακοίνωσε την απόλυση 107 εργαζόμενων στα πλαίσια συρρίκνωσης των αποθηκών της στην Piacenza, κατηγορώντας την ίδια στιγμή τον αγώνα των  εργαζομένων γι’ αυτή της την απόφαση. Αυτό οδήγησε τις τρεις μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις  CGIL, CISL και την UIL  να προχωρήσουν σε ανοιχτές διαπραγματεύσεις για να «λύσουν την κρίση των αποθηκών» που εκλήφθηκε ως δημιούργημα των εργαζομένων.  Αργότερα η εξαγγελία – απειλή  των απολύσεων αποσύρθηκε μετά από μια αβέβαιη συμφωνία, ενώ η κατάσταση για τους 12 συνεταιριστικούς υπαλλήλους που είχαν απολυθεί από τα αντίποινα της εταιρίας δεν άλλαξε.

Το επεισόδιο αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μεγαλώσει το χάσμα  μεταξύ της ανεξάρτητης αριστερής συνδικαλιστικής οργάνωσης COBAS και των CGIL, CISL και UIL ( οι οποίες μερικές φορές ονομάζονται και «ομοσπονδία συνδικαλιστικών οργανώσεων»). Τα τρία αυτά σωματεία απέρριψαν τις ανησυχίες που εξέφρασε η COBAS για τους φορτοεκφορτωτές, θεωρώντας τα ως μεμονωμένα παράπονα που δεν αντιπροσωπεύουν το ευρύτερο εργατικό δυναμικό. Ωστόσο, μια ομάδα μάχιμων εργαζόμενων απάντησε με μια ανοιχτή επιστολή, με την οποία επαναλαμβάνει την επιλογή της να εκπροσωπηθεί από την COBAS  και να ζητήσει μεταξύ άλλων  η ίδια εθνική Συλλογική Σύμβαση να επεκταθεί σε όλους τους συνεταιρισμούς εργαζομένων που απασχολούνται στην φόρτωση και την εκφόρτωση.

 

Πηγή: http://www.libcom.org/blog/struggle-ikea-continues-november-11-update-12112012

Δείτε επίσης: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1434196


αναδημοσίευση από : https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1420353

 

Περίπου στις 10 το πρωί ξεκίνησε  η πορεία που είχε καλεστεί από το Συνδικάτο Εργαζομένων της Ανδαλουσίας, από την πόλη Los Palacios προς τη γειτονική πόλη Dos Hermanas. Η πορεία καλέστηκε ενάντια στην άφιξη της Μέρκελ και στα μέτρα που παίρνει η ισπανική κυβέρνηση ενάντια στην κοινωνία και στην αρχή είχε περίπου 1000 διαδηλωτές ενώ 300 περίπου μπάτσοι την ακολουθούσαν πολύ στενά. Το ίδιο το συνδικάτο αναφέρει πώς η «συμμετοχή» στην πορεία των μπάτσων δεν ήταν για να προστατεύσουν τους διαδηλωτές, (μιας και μεγάλο μέρος της διαδήλωσης έγινε στην εθνική οδό) αλλά για να αποτρέψουν τις δράσεις των διαδηλωτών. Παρόλα αυτά, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, οι μπάτσοι δεν κατάφεραν να σταματήσουν τους εργαζόμενους που συμμετείχαν στην πορεία να καταδεικνύουν τους υπαίτιους της κρίσης.

Σε προηγούμενες παρόμοιες πορείες που είχαν γίνει, οι διαδηλωτές πραγματοποίησαν καταλήψεις πολυκαταστημάτων και πολυεθνικών όπως το Zara στην Γρανάδα, την τράπεζα Banesto στην Μάλαγα, ένα υποκατάστημα της πολυεθνικής ισπανικής τράπεζας BBVA (Banco Bilbao Vizcaya Argentaria) στην Ουλτέρα και στις 6 Σεπτέμβρη ένα σούπερμαρκετ της γερμανικής εταιρίας Lidl στην πόλη Dos Hermanas, διαμαρτυρόμενοι μ΄ αυτό τον τρόπο για την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ισπανία που φέρνει μαζί της καινούριες περικοπές με αποτέλεσμα την εξαθλίωση της κοινωνίας.

Η απόσταση με τα πόδια από τις δύο αυτές πόλεις που έγινε η πορεία είναι πάνω από 3 ώρες και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη γύρω στις 12.20 το πρωί το Lidl είχε ήδη καταληφθεί χωρίς να το έχουν πάρει χαμπάρι οι μπάτσοι. Η κατάληψη δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι 1 ώρα αργότερα όταν η πορεία έμπαινε πια στην πόλη oπότε μπάτσοι και κανάλια έτρεξαν στο σούπερμάρκετ.

Οι διαδηλωτές θέλησαν να περάσουν μέσα από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης αλλά οι τοπικές αρχές τους απέκλεισαν και δημιουργήθηκε ένταση. Παρόλα αυτά η  πορεία οδηγήθηκε με παρακάμψεις έξω από το κέντρο προσπαθώντας να μη γίνει αντιληπτή από τους κατοίκους. Ωστόσο ο κόσμος κατέβηκε μαζικά στο δρόμο για να υποδεχθεί την πορεία, τους 3000 πλέον διαδηλωτές που έφτασαν στην πόλη τους και όλοι μαζί συνέχισαν να διαδηλώνουν στην πόλη.

Λίγο αργότερα όταν ο κόσμος έφτασε στο δημοτικό γήπεδο για να ξεκουραστεί κάποιοι από τους διαδηλωτές  πήγαν στο Lidl για να σταθούν αλληλέγγυοι σε 8 συλληφθέντες καταληψίες του σούπερμάρκετ, που λίγη ώρα αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι με τις κατηγορίες της απείθειας και φθοράς δημόσιας περιουσίας.

Η παραπάνω πορεία είναι η έκτη διαδήλωση που έγινε στα πλαίσια του καλέσματος διαμαρτυρίας αριστερών συνδικάτων και σωματείων ενάντια στην οικονομική «κρίση» και στα μέτρα, απαιτώντας τα χρέη των τραπεζών να μην τα πληρώσει ο λαός. Οι κινητοποιήσεις αυτές που ξεκίνησαν στις αρχές Αυγούστου, πήραν το όνομα Andalucía en Pie και στη διάρκειά τους έχουν γίνει διάφορες ακτιβίστικες δράσεις όπως καταλήψεις τραπεζών και απαλλοτριώσεις σούπερμαρκετ. H επόμενη πορεία στις 7 Σεπτέμβρη, ξεκινάει από την πόλη Dos Hermanas προς την Bellavista για να καταλήξει στην Sevilla.


αναδημοσίευση από : https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1416389

Κάποιες παρατηρήσεις για τον αγώνα των ανθρακωρύχων, από τηνCNT-AIT Asturias, στις 17 Ιουνίου (όταν η απεργία και οι κινητοποιήσεις ήταν στο φόρτε τους):

 

Εξαφάνιση των συνελεύσεων σαν όπλο των εργαζομένων και απεμπλοκή αυτών από την επίλυση των δικών τους προβλημάτων και την ανάθεση αυτών στους εκπροσώπους των συνδικαλιστικών επιτροπών (εκλεγμένων στις συνδικαλιστικές εκλογές):

1º.- Ο λόγος που οδήγηθηκαν σε απεργία διαρκείας είναι οι περικοπές των επιδοτήσεων κατά 60% για τον κλάδο,οι οποίες θα φέρουν και πρόωρο κλείσιμο των ορυχείων και χαμένες θέσεις εργασίας για τους εργάτες αλλά και λιγότερα λεφτά για τους συνδικαλιστές ηγέτες της CCOOκαι της UGT, για τους τοπικούς πολιτικούς και για επιχειρηματίες όπως ο Vitorino Alonso, για αυτό και μέχρι και οι δήμαρχοι του PP (το κόμμα στην κυβέρνηση) και δεξιοί πολιτικοί υποστηρίζουν τις κινητοποιήσεις.

2º.- Επομένως, το ζήτημα είναι ακανθώδες, λόγων των διαφορετικών συμφερόντων. Η πρώτη διεκδίκηση αφορά τις επιδοτήσεις, ώστε να συνεχίσει όλη η φάση με τις καλές πρόωρες συντάξεις,συνδικαλιστές, επιχειρηματίες και πολιτικούς να τρώνε από την πίτα, αλλά να ξεχνάνε πόσες θέσεις εργασίας χάνονται, την έλλειψη επενδύσεων για την ανάκαμψη της τοπικής οικονομίας(πού είναι τα χρήματα που λείπουν από τις επιδοτήσεις που ήρθαν από τις Βρυξέλλες;), ότι ο άνθρακας δεν είναι εναλλακτική ενέργεια, αλλά στρατηγική,γιατί μολύνει το περιβάλλον κτλ. κτλ.

3º .- Από την άλλη, η CNTείχε λίγη οργανική παρουσία και μικρή επιρροή στον κλάδο του άνθρακα ιστορικά και σχεδόν ανύπαρκτη πρόσφατα. Δεν μπόρεσε ποτέ να φτιάξει κανένα σωματείο στα ορυχεία και η δράση της μέτρησε μόνο με κάποια σκόρπια άτομα. Ο κλάδος ελέγχεται αποκλειστικά από την CCOO και την UGT, που ελέγχουν μέχρι και τις θέσεις εργασίας, στις οποίες μπορείς να έχεις πρόσβαση μόνο αν είσαι μέλος κάποιου από αυτά τα δύο συνδικάτα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να στηρίξουμε τις κινητοποιήσεις συμμετέχοντας στα καλέσματα που γίνονται και με προκηρύξεις να δημοσιοποιούμε τη θέση μας. Υπάρχουν σύντροφοι που συμμετέχουν στις δράσεις που γίνονται αυτές τις μέρες και στις συγκεντρώσεις μπροστά στα ορυχεία στα οποία υπάρχουν εργάτες κλεισμένοι.Αύριο, η γενική απεργία που καλέστηκε στην ευρύτερη περιοχή θα έχει τη στήριξη και την παρουσία της CNT και από δω καλούμε τους εργάτες της Αστούριας να ενισχύσουν και να συνεισφέρουν στην επέκταση του καλέσματος.

4º.- Όσον αφορά τις κινητοποιήσεις που γίνονται τώρα, η ριζοσπαστικοποίηση που μπορεί να συμπεράνει κανείς από την ενημέρωση στα ΜΜΕ (πολύ λιτή και μεροληπτική, κατά τα άλλα, από το φόβο μην επεκταθούν οι αγώνες) είναι πιο πολύ στους τρόπους παρά στο βάθος. Η διαμαρτυρία δεν αμφισβητεί τον τρόπο που αποφασίζεται και διαχειρίζεται το μέλλον του κλάδου ούτε την συνενοχή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που είναι υπεύθυνη κι αυτή στο μέτρο της για την κατάστασης στην οποία βρίσκεται η περιοχή. Ενδιαφέρει μόνο να μην επιδεινωθεί η κατάσταση, να πετύχουν αυτά που είχαν χωρίς να επιδιώξουν καμία βελτίωση στις σχέσεις μεταξύ της εργατικής τάξης και των αντιπάλων της. Όλα φαίνεται να απαντούν σε ένα σενάριο γραμμένο από πριν στο οποίο όλα είναι καλά δεμένα και οι κινητοποιήσεις θα σταματήσουν όταν οι γραφειοκρατίες το πουν. Η ικανότητα κάποιων «αυτόνομων» παραγόντων να επηρεάσουν την κατάσταση είναι πολύ περιορισμένη, γιατί γίνονται ελάχιστες συνελεύσεις και αυτές που γίνονται είναι απλά για να επικυρώσουν τις αποφάσεις των μεγάλων συνδικάτων.
Βλέπουμε λοιπόν ότι από το βάθος αναδύεται το προβληματικό συνδικαλιστικο κίνημα που βασανίζει τους εργάτες σε αυτή τη χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια:εξαφάνιση των συνελεύσεων σαν όπλο των εργαζομένων και απεμπλοκή τους απο την επίλυση των δικών τους προβλημάτων και την ανάθεση αυτών στους εκπροσώπους των συνδικαλιστικών επιτροπών (εκλεγμένων στις συνδικαλιστικές εκλογές), που έκανε το κίνημα να αδυνατεί να αρθρώσει μια αυτόνομη ταξική απάντηση. Και αυτά πληρώνονται: με το εργατικό κίνημα σε αυτή την κατάσταση, οι συσχετισμοί στο σημερινό επεισόδιο του ταξικού πολέμου που ονομάζεται «κρίση» είναι εντελώς με τη μεριά της καπιταλιστικής τάξης που επιβάλλει τη στρατηγική της χωρίς καμία αμφισβήτηση.

Τέλος, παρόλο που από τη CNT πάντα θα υπερασπιστούμε και θα προωθήσουμε την ταξική αλληλεγγύη, δεν πρέπει να ξεχάσουμε, μεταξύ μας, ότι οι ανθρακωρύχοι δεν είναι μια ομάδα που ξεχωρίζει ακριβώς για την αλληλεγγύη που δείχνει σε άλλες ομάδες. Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Πρωτότυπο εδώ:http://www.asturbulla.org/index.php?option=com_content&view=article&id=18523:algunas-consideraciones-ante-el-actual-conflicto-en-la-mineria&catid=138:actualidad-asturias&Itemid=205


αναδημοσίευση από : https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1416390

 

Κείμενο του Cándido González Carnero (μέλος του συνδικάτου της Αστούριας CSI, Corriente Sindical de Izquierdas) αμέσως μετά τη λήξη της απεργίας:

 

Πιστεύω ότι σήμερα είναι μια λυπηρή μέρα γιατί μόλις έγινε,για μια φορά ακόμα, αυτό που τόσο πολύ φοβόμασταν από την αρχή ότι θα γινόταν.Δυστυχώς πάλι δεν κάναμε λάθος. Για μια φορά ακόμα, και είναι πολλές πλέον στην ιστορία, η UGT και η CCOO έχουν προδώσει τον παραδειγματικό αγώνα που οι ανθρακωρύχοι πραγματοποιούσαν τους τελευταίους μήνες.

Δεν ήταν φυσιολογικό αυτό που συνέβαινε. Γιατί μετά από τη μεγάλη υποστήριξη που έδειξε ο κόσμος στη Μαδρίτη στην πορεία των ανθρακωρύχων,αυτά τα δύο συνδικάτα ανακοίνωσαν δημόσια μια αλλαγή στρατηγικής; Γιατί από τις 11 Ιουλίου, ενώ το ηθικό ήταν πολύ ψηλά μετά από την πορεία στη Μαδρίτη και μπορούσαν να εντείνουν τον αγώνα,τον άφησαν στην τύχη του, δίνοντας μια διέξοδο στην κυβέρνηση για να συνεχίσει να εφαρμόζει, με περισσότερη δύναμη,περικοπές και αλλαγές σε αυτόν και σε άλλους βιομηχανικούς τομείς;

H UGT και η CCOO ποτέ δεν έκαναν συνελεύσεις εργαζομένων, ούτε όταν ξεκίνησαν να οργανώνονται οι κινητοποιήσεις ούτε όταν έληξαν. Χωρίς αυτή τη συμμετοχή, οδήγησαν του ανθρακωρύχους σε μια δίμηνη απεργία,με εργάτες κλεισμένους κάτω στα ορυχεία για πάνω από 60 μέρες, ενώ θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί άλλα μέσα,λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αγώνας θα μπορούσε να κρατήσει πολύ και να είναι πολύ σκληρός.

Ο αγώνας των ανθρακωρύχων ήταν, αναμφίβολα, παραδειγματικός και ούτε οι ανθρακωρύχοι ούτε η κοινωνία δεν μπορεί να αξιολογήσει αυτό το ανεπιθύμητο τέλος ως μια ήττα, αλλά σαν μια προδοσία αυτών των συνδικάτων, που δυστυχώς επαναλαμβάνετε αρκετά συχνά.

Το ίχνος που έχουν αφήσει οι ανθρακωρύχοι αποτελεί σημείο αναφοράς για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας ενάντια στις περικοπές και την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης και των συνεργατών της ενάντια στις μειονεκτούσες τάξεις.

Αλλά ο αγώνας δεν έχει τελειώσει. Τώρα έρχεται η καταστολή.Εκεί πρέπει οι πάνω από 100 άνθρωποι εναντίων των οποίων έχει ασκηθεί ποινική δίωξη ως αποτέλεσμα της συμμετοχής τους στις κινητοποιήσεις, να έχουν τη στήριξη όλων μας.