Posts Tagged ‘ΑΜΕΛ’


Δεκαπέντε μέρες έχουν περάσει από το εντυπωσιακό συλλαλητήριο της 5ης Μάη και η ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ έχουν προκηρύξει άλλη μια 24ωρη απεργία. Είναι σίγουρο πως η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να απεργούμε και να κατεβαίνουμε στο δρόμο, μόνο έτσι μπορούμε να αντισταθούμε στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών. Παρόλα αυτά είναι εξίσου σίγουρο πως δύσκολα θα αλλάξει κάτι όσο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες εμμένουν σε σπασμωδικές και μεμονωμένες απεργίες. Η πραγματοποίηση απεργιών με μεγάλη χρονική απόσταση και περιορισμένη χρονική διάρκεια χαρακτηρίζονται από αδιέξοδη προοπτική και εκτονωτικό ρόλο ως προς την οργή και τις ανησυχίες των εργαζομένων.

Οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να νιώθουμε οργή και ανησυχία είναι πολλοί και προφανείς. Πιο συγκεκριμένα όσων αφορά την ΑΜΕΛ ο νέος πρόεδρος ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του, η δομή και ο τρόπος λειτουργίας της ΑΜΕΛ υστερούν σε σχέση με τα σύγχρονα οργανωτικά πρότυπα αλλά …και με την επιχειρησιακή του έμπνευση. Ο κύριος Μιχαλόπουλος επεσήμανε κατευθείαν την κακή οργάνωση και το άθλιο οργανόγραμμα των διευθύνσεων. διαπίστωσε περί τα 300 άτομα σαν πλεονάζων προσωπικό από τις υπηρεσίες και έλλειψη ανθρώπων στα συνεργεία και στην παραγωγική δουλειά. Εννοείται, βέβαια, ότι το διοικητικό ταλέντο του νέου προέδρου δεν ανακάλυψε τίποτα να περισσεύει, τίποτα ελλειμματικό, στις δουλεμπορικές εργολαβικές συμβάσεις ούτε στις «επενδύσεις»  για την ασφάλεια σε εξοπλισμό και εργολάβους. Η υπερεκμετάλλευση των εργατριών στον καθαρισμό – και όχι μόνο – χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, τα ελαστικά ωράρια, η ανασφάλιστη εργασία, οι κάμερες που βρίσκονται πια παντού, οι σεκιουριτάδες και οι ειδικοί φρουροί, το κλείσιμο των σταθμών στους διαδηλωτές, οι διμοιρίες των μπάτσων που μεταφέρονται με το μετρό στις διαδηλώσεις όχι απλώς δεν περισσεύουν αλλά διεγείρουν το φαντασιακό επιχειρησιακό ταμπεραμέντο του κυρίου Μιχαλόπουλου και των ομοίων του, για το μοντέλο μιας σύγχρονης επιχείρησης.

Η νέες διοικήσεις στους διάφορους οργανισμούς αναλαμβάνουν καθήκοντα σε κατάσταση οικονομικής χρεοκοπίας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου παρέδωσε την χώρα στο ΔΝΤ και κράτησε για τον εαυτό της τον ρόλο του Τσολάκογλου και των ταγματασφαλιτών. Στο όνομα του πατριωτισμού, θα εξασφαλίσει την εφαρμογή του προγράμματος του ΔΝΤ με την κρατική βία και καταστολή. Ήδη εξαγγέλθηκαν  μέτρα στραγγαλισμού των λαϊκών στρωμάτων που αντιστοιχούν σε κοινωνική αντεπανάσταση. Μείωση μισθών και συντάξεων, κατάργηση επιδομάτων, αυξήσεις έμμεσων και άμεσων φόρων, αυξήσεις στα καύσιμα, κατάργηση του 14ου και 13ου μισθού, άνοιγμα του ασφαλιστικού. Όμως δεν θα σταματήσουν εκεί. Είναι φανερό ότι στοχεύουν στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου τομέα. Δύο χαρακτηριστικά σημεία πάνω στον άξονα τον οποίο κινούνται είναι η συγκρότηση επιχειρησιακών πλάνων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι εταιρείες και ο καθορισμός αυξήσεων, προσλήψεων, απολύσεων, μεταθέσεων μετά από απόφαση των συναρμόδιων υπουργείων παρακάμπτοντας συνδικάτα και εργαζόμενους. Το άγχος της διοίκησης οφείλεται στην υποχρέωση να εφαρμόσει στην ΑΜΕΛ τις διαταγές του ΔΝΤ και όχι εξαιτίας κάποιας ανανεωτικής έμπνευσης. Έτσι η πρώτη πράξη της νέας διοίκησης ήταν η προσπάθεια, ανεπιτυχούς πρέπει να τονιστεί, περικοπής του δώρου Πάσχα και της δωροεπιταγής. Η δεύτερη είναι η προσπάθεια συνδιαχείρησης του «πλεονάσματος» του προσωπικού με τον ΗΣΑΠ. Είναι όμως άλλο πράγμα να ψηφίζεις ένα νόμο και άλλο να τον εφαρμόσεις………

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσουν τα μέτρα ούτε στο μετρό, ούτε πουθενά. Δεν πρέπει να επιτρέψουν καμιά απόλυση εργαζόμενου. Πρέπει να υπερασπιστούμε τις συλλογικές συμβάσεις και να διεκδικήσουμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Να μην δεχθούμε καμιά περικοπή μισθού. Να μην πληρώσουμε τα χρέη τους. Να γίνει έλεγχος των οικονομικών και των βιβλίων της εταιρείας από επιτροπές των εργαζόμενων ώστε να γνωρίζουμε τα οικονομικά της. Αν θέλει ο κύριος Μιχαλόπουλος να κάνει περικοπές μισθών και προσωπικού να τις κάνει στους διευθυντές και τους προϊσταμένους του.

Πρέπει να απαιτήσουμε να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις παντού, και μέσα από αυτές να καθοριστούν οι όροι και τα πλαίσια του αγώνα. Πρέπει το σύνολο των εργαζομένων να δραστηριοποιηθεί, να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας και να αντιληφθούμε πως μόνο μέσα από τη συλλογική δράση και την αλληλεγγύη μεταξύ μας μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις αλλά και προοπτική στον αγώνα μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΕΤΡΟ

-ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-


Με την επαύριον της ανάληψης των καθηκόντων του ο νέος πρόεδρος της ΑΜΕΛ – ακολουθώντας την πεπατημένη των προηγούμενων – ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του, η δομή και ο τρόπος λειτουργίας της ΑΜΕΛ υστερούν σε σχέση με τα σύγχρονα οργανωτικά πρότυπα αλλά …και με την επιχειρησιακή του έμπνευση. Η δημιουργία εντυπώσεων είναι must σε κάθε τέτοια αλλαγή προσώπου, προκειμένου να φτιαχτεί η απαραίτητη αλλά πλαστή εικόνα ανανέωσης. Ο κύριος Σαράντης επεσήμανε κατευθείαν την κακή οργάνωση και το άθλιο οργανόγραμμα των διευθύνσεων. Προϊστάμενοι και επιβλέποντες σωρεύονται στις διάφορες υπηρεσίες χωρίς ξεκαθαρισμένα καθήκοντα, με ίδιες αρμοδιότητες, πολλές φορές χωρίς υφισταμένους και ενίοτε χωρίς αντικείμενο. Κοντά σ’ αυτούς ένα πλήθος ανθρώπων που κανένας δεν γνωρίζει το αντικείμενο, το ωράριο, την ειδικότητά τους. Ο κύριος Σαράντης διαπιστώνει περί τα 300 άτομα σαν πλεονάζων προσωπικό από τις υπηρεσίες και έλλειψη ανθρώπων στα συνεργεία και στην παραγωγική δουλειά.

Αλλά γιατί εκπλήσσεστε κύριε Σαράντη; Στην ΑΜΕΛ δεν υπάρχει καμιά οργανωτική πρωτοτυπία. Αντίθετα ακολουθούνται πιστά τα γενικά πρότυπα τα δικά σας και των πολιτικών προϊσταμένων σας.  Λειτουργείται παράνομα την εταιρεία  εδώ και δέκα χρόνια χωρίς εσωτερικό κανονισμό, καθηκοντολόγιο και οργανόγραμμα γιατί αυτό σας δίνει την δυνατότητα για αθρόες προεκλογικές προσλήψεις, προαγωγές και αναβαθμίσεις των δικών σας παιδιών, των φίλων, των γυναικών, των θείων και ανιψιών σας. Στην συνέχεια οι δικοί σας άνθρωποι επανδρώνουν το περιβάλλον των διευθυντών και το δικό σας. Εννοείται, βέβαια, ότι το διοικητικό ταλέντο του κυρίου Μιχαλόπουλου δεν ανακάλυψε τίποτα να περισσεύει, τίποτα ελλειμματικό, στις δουλεμπορικές εργολαβικές συμβάσεις ούτε στις «επενδύσεις»  για την ασφάλεια σε εξοπλισμό και εργολάβους. Η υπερεκμετάλλευση των εργατριών στον καθαρισμό – και όχι μόνο – χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, τα ελαστικά ωράρια, η ανασφάλιστη εργασία, οι κάμερες που βρίσκονται πια παντού, οι σεκιουριτάδες και οι ειδικοί φρουροί, το κλείσιμο των σταθμών στους διαδηλωτές, οι διμοιρίες των μπάτσων που μεταφέρονται με το μετρό στις διαδηλώσεις όχι απλώς δεν περισσεύουν αλλά διεγείρουν το φαντασιακό επιχειρησιακό ταμπεραμέντο του κυρίου Σαράντη και των ομοίων του, για το μοντέλο μιας σύγχρονης επιχείρησης.

Τελικά όμως, ποια είναι η πραγματική ανησυχία του κυρίου Μιχαλόπουλου; Ο κύριος Σαράντης αναλαμβάνει καθήκοντα σε κατάσταση οικονομικής χρεοκοπίας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου παρέδωσε την χώρα στο ΔΝΤ και κράτησε για τον εαυτό της τον ρόλο του Τσολάκογλου και των ταγματασφαλιτών. Στο όνομα του πατριωτισμού, θα εξασφαλίσει την εφαρμογή του προγράμματος του ΔΝΤ με την κρατική βία και καταστολή. Ήδη εξαγγέλθηκαν  μέτρα στραγγαλισμού των λαϊκών στρωμάτων που αντιστοιχούν σε κοινωνική αντεπανάσταση. Μείωση μισθών και συντάξεων, κατάργηση επιδομάτων, αυξήσεις έμμεσων και άμεσων φόρων, αυξήσεις στα καύσιμα, κατάργηση του 14ου και 13ου μισθού, άνοιγμα του ασφαλιστικού. Όμως δεν θα σταματήσουν εκεί. Ένα πακέτο μέτρων αφορά τον περιορισμό του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα μέχρι την πλήρη ιδιωτικοποίησή του και τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών. Βασικός άξονας γύρω από τον οποίο θα κινηθούν για το δημόσιο είναι η εφαρμογή του νόμου του Αλογοσκούφη. Θυμίζουμε ότι δύο από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του νόμου είναι η συγκρότηση επιχειρησιακών πλάνων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι εταιρείες και ο καθορισμός αυξήσεων, προσλήψεων, απολύσεων, μεταθέσεων μετά από απόφαση των συναρμόδιων υπουργείων παρακάμπτοντας συνδικάτα και εργαζόμενους, κάτι που το είδαμε να εφαρμόζεται σε εμάς στην προηγούμενη σύμβαση εργασίας. Το άγχος του κ. Μιχαλόπουλου οφείλεται στην υποχρέωση να εφαρμόσει στην ΑΜΕΛ τις διαταγές του ΔΝΤ και όχι εξαιτίας κάποιας ανανεωτικής έμπνευσης. Έτσι η πρώτη πράξη της νέας διοίκησης ήταν η προσπάθεια περικοπής του δώρου Πάσχα και της δωροεπιταγής. Η δεύτερη είναι η προσπάθεια συνδιαχείρησης του «πλεονάσματος» του προσωπικού με τον ΗΣΑΠ. Είναι όμως άλλο πράγμα να ψηφίζεις ένα νόμο και άλλο να τον εφαρμόσεις………

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσουν τα μέτρα στο μετρό. Δεν πρέπει να επιτρέψουν καμιά απόλυση ή μετακίνηση εργαζόμενου. Πρέπει να υπερασπιστούμε τις συλλογικές συμβάσεις και να διεκδικήσουμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Να μην δεχθούμε καμιά περικοπή μισθού. Να μην πληρώσουμε τα χρέη τους. Να γίνει έλεγχος των οικονομικών και των βιβλίων της εταιρείας από επιτροπές των εργαζόμενων ώστε να γνωρίζουμε τα οικονομικά της. Αν θέλει ο κύριος Μιχαλόπουλος να κάνει περικοπές μισθών και προσωπικού να τις κάνει στους διευθυντές και τους προϊσταμένους του.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 5 ΜΑΪΟΥ


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΕΤΡΟ

– ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ –