Posts Tagged ‘απεργίες διαρκείας’


Δεκαπέντε μέρες έχουν περάσει από το εντυπωσιακό συλλαλητήριο της 5ης Μάη και η ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ έχουν προκηρύξει άλλη μια 24ωρη απεργία. Είναι σίγουρο πως η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να απεργούμε και να κατεβαίνουμε στο δρόμο, μόνο έτσι μπορούμε να αντισταθούμε στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών. Παρόλα αυτά είναι εξίσου σίγουρο πως δύσκολα θα αλλάξει κάτι όσο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες εμμένουν σε σπασμωδικές και μεμονωμένες απεργίες. Η πραγματοποίηση απεργιών με μεγάλη χρονική απόσταση και περιορισμένη χρονική διάρκεια χαρακτηρίζονται από αδιέξοδη προοπτική και εκτονωτικό ρόλο ως προς την οργή και τις ανησυχίες των εργαζομένων.

Οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να νιώθουμε οργή και ανησυχία είναι πολλοί και προφανείς. Πιο συγκεκριμένα όσων αφορά την ΑΜΕΛ ο νέος πρόεδρος ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του, η δομή και ο τρόπος λειτουργίας της ΑΜΕΛ υστερούν σε σχέση με τα σύγχρονα οργανωτικά πρότυπα αλλά …και με την επιχειρησιακή του έμπνευση. Ο κύριος Μιχαλόπουλος επεσήμανε κατευθείαν την κακή οργάνωση και το άθλιο οργανόγραμμα των διευθύνσεων. διαπίστωσε περί τα 300 άτομα σαν πλεονάζων προσωπικό από τις υπηρεσίες και έλλειψη ανθρώπων στα συνεργεία και στην παραγωγική δουλειά. Εννοείται, βέβαια, ότι το διοικητικό ταλέντο του νέου προέδρου δεν ανακάλυψε τίποτα να περισσεύει, τίποτα ελλειμματικό, στις δουλεμπορικές εργολαβικές συμβάσεις ούτε στις «επενδύσεις»  για την ασφάλεια σε εξοπλισμό και εργολάβους. Η υπερεκμετάλλευση των εργατριών στον καθαρισμό – και όχι μόνο – χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, τα ελαστικά ωράρια, η ανασφάλιστη εργασία, οι κάμερες που βρίσκονται πια παντού, οι σεκιουριτάδες και οι ειδικοί φρουροί, το κλείσιμο των σταθμών στους διαδηλωτές, οι διμοιρίες των μπάτσων που μεταφέρονται με το μετρό στις διαδηλώσεις όχι απλώς δεν περισσεύουν αλλά διεγείρουν το φαντασιακό επιχειρησιακό ταμπεραμέντο του κυρίου Μιχαλόπουλου και των ομοίων του, για το μοντέλο μιας σύγχρονης επιχείρησης.

Η νέες διοικήσεις στους διάφορους οργανισμούς αναλαμβάνουν καθήκοντα σε κατάσταση οικονομικής χρεοκοπίας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου παρέδωσε την χώρα στο ΔΝΤ και κράτησε για τον εαυτό της τον ρόλο του Τσολάκογλου και των ταγματασφαλιτών. Στο όνομα του πατριωτισμού, θα εξασφαλίσει την εφαρμογή του προγράμματος του ΔΝΤ με την κρατική βία και καταστολή. Ήδη εξαγγέλθηκαν  μέτρα στραγγαλισμού των λαϊκών στρωμάτων που αντιστοιχούν σε κοινωνική αντεπανάσταση. Μείωση μισθών και συντάξεων, κατάργηση επιδομάτων, αυξήσεις έμμεσων και άμεσων φόρων, αυξήσεις στα καύσιμα, κατάργηση του 14ου και 13ου μισθού, άνοιγμα του ασφαλιστικού. Όμως δεν θα σταματήσουν εκεί. Είναι φανερό ότι στοχεύουν στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου τομέα. Δύο χαρακτηριστικά σημεία πάνω στον άξονα τον οποίο κινούνται είναι η συγκρότηση επιχειρησιακών πλάνων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι εταιρείες και ο καθορισμός αυξήσεων, προσλήψεων, απολύσεων, μεταθέσεων μετά από απόφαση των συναρμόδιων υπουργείων παρακάμπτοντας συνδικάτα και εργαζόμενους. Το άγχος της διοίκησης οφείλεται στην υποχρέωση να εφαρμόσει στην ΑΜΕΛ τις διαταγές του ΔΝΤ και όχι εξαιτίας κάποιας ανανεωτικής έμπνευσης. Έτσι η πρώτη πράξη της νέας διοίκησης ήταν η προσπάθεια, ανεπιτυχούς πρέπει να τονιστεί, περικοπής του δώρου Πάσχα και της δωροεπιταγής. Η δεύτερη είναι η προσπάθεια συνδιαχείρησης του «πλεονάσματος» του προσωπικού με τον ΗΣΑΠ. Είναι όμως άλλο πράγμα να ψηφίζεις ένα νόμο και άλλο να τον εφαρμόσεις………

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσουν τα μέτρα ούτε στο μετρό, ούτε πουθενά. Δεν πρέπει να επιτρέψουν καμιά απόλυση εργαζόμενου. Πρέπει να υπερασπιστούμε τις συλλογικές συμβάσεις και να διεκδικήσουμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Να μην δεχθούμε καμιά περικοπή μισθού. Να μην πληρώσουμε τα χρέη τους. Να γίνει έλεγχος των οικονομικών και των βιβλίων της εταιρείας από επιτροπές των εργαζόμενων ώστε να γνωρίζουμε τα οικονομικά της. Αν θέλει ο κύριος Μιχαλόπουλος να κάνει περικοπές μισθών και προσωπικού να τις κάνει στους διευθυντές και τους προϊσταμένους του.

Πρέπει να απαιτήσουμε να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις παντού, και μέσα από αυτές να καθοριστούν οι όροι και τα πλαίσια του αγώνα. Πρέπει το σύνολο των εργαζομένων να δραστηριοποιηθεί, να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας και να αντιληφθούμε πως μόνο μέσα από τη συλλογική δράση και την αλληλεγγύη μεταξύ μας μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις αλλά και προοπτική στον αγώνα μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΕΤΡΟ

-ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-

Advertisements