Posts Tagged ‘ασφαλεια’


Η ληστεία στην ΑΜΕΛ από αγνώστους, αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, στους πάσης φύσεως τρομολάγνους να κατακεραυνώσουν για την έλλειψη μέτρων ασφαλείας και την υποβάθμιση της ΥΠΑΣΕΛ, νοσταλγώντας τα «άτρωτα» μέτρα ασφαλείας των Ολυμπιακών. Φτάσανε μέχρι του σημείου να θυμηθούν τον περιβόητο σερίφη της ΑΜΕΛ (προφανώς εννοείται ο Γιαννισόπουλος) που τάχα άδικα εκδιώχθηκε και μας άφησε ανυπεράσπιστους απέναντι στους αδίστακτους ληστές και την εγκληματική κοινωνία. Δεν προκαλεί βέβαια καμία εντύπωση ότι οι νοσταλγοί προέρχονται από το χώρο της ΠΑΣΚΕ, γιατί κατ’ αρχάς είναι γνωστά τα παραταξιακά παιχνιδάκια που έχουν διαδραματιστεί με πρωταγωνιστή τον εν λόγω κύριο και κατά δεύτερον είναι το μόνο σημείο στο οποίο θα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν από τη ΔΑΚΕ, αφού σε ότι αφορά τον έλεγχο και την αστυνόμευση είναι σε πλήρη συμφωνία.

Να τους θυμίσουμε ότι η απαξίωση της υπηρεσίας αυτής
( ΥΠΑΣΕΛ ), με τα τότε καθήκοντά της, και του προϊσταμένου της, προήλθε από τους ίδιους τους εργαζόμενους στην υπηρεσία αυτή και όχι από τη διοίκηση. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι αρνήθηκαν να μετατραπούν σε αστυνομικούς με ιδιαίτερα καθήκοντα και ρόλους, τους οποίους τόσο η εταιρεία όσο και ο προϊστάμενος τους ποτέ δεν δέχθηκαν να περιγράψουν επίσημα, γραπτώς ή προφορικώς, ως όφειλαν. Απλά λειτουργούσε με εισαγόμενα πρότυπα ασφαλείας κατά τις αντιλήψεις του Γιαννισόπουλου και της διοίκησης, ιδιαίτερα του δόγματος μηδενικής ανοχής απέναντι στην ελάχιστη παραβατική συμπεριφορά. Δεν υπήρχε κανένας διαχωρισμός ηλικίας ή ευπαθούς κοινωνικής ομάδας. Το μετρό γέμισε κάμερες και ειδικούς φρουρούς που ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να παραβιάζουν το συνταγματικό δικαίωμα του καθένα, ακόμη κι αν είναι ζητιάνος ή εξαρτημένος να μπορεί να μεταφερθεί στο σπίτι του.

Οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στην περιβόητη πια υπηρεσία δεν αποτέλεσαν και αλλαγή στην πολιτική της εταιρείας, αντιθέτως το δόγμα της μηδενικής ανοχής ενισχύθηκε και την εφαρμογή του βιώνουμε και εμείς. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την τοποθέτηση καμερών στο καινούργιο κτίριο και τη μέχρι πρότινος, τουλάχιστον, καταγραφή των κινήσεών μας εντός του κτιρίου, καθώς επίσης την αναβάθμιση της ΥΠΑΣΕΛ σε διεύθυνση με αύξηση του προσωπικού της και την τοποθέτηση ως διευθυντή πρώην ανώτατου στελέχους της αστυνομίας, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Ακραία εκδήλωση του δόγματος μηδενικής ανοχής είναι το κλείσιμο σταθμών σε περιπτώσεις πολιτικών εκδηλώσεων ή διαδηλώσεων όταν κρίνετε ότι οι συγκεντρωμένοι αποτελούν ομάδες «υψηλού κινδύνου». Όμως εδώ μπαίνουν ορισμένα ερωτήματα. Ποιος κρίνει και με ποια κριτήρια ότι οι συγκεντρωμένοι κάθε φορά ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου; όσων αφορά τα συμφέροντα και τις αντιλήψεις ποιών αποτελούν κίνδυνο; Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειώσουμε ότι πάρα πολλές φορές έχει επιτραπεί η μεταφορά των σωμάτων ασφαλείας με συρμούς που κινούνται παράλληλα με την πορεία διαδηλώσεων, υποτιμώντας αν μη τι άλλο τον τεράστιο κίνδυνο για το επιβατικό κοινό μιας ενδεχόμενης συμπλοκής μέσα στο σταθμό. Αν είναι η αστυνομία αυτή που υποδεικνύει στη διοίκηση μια τέτοια στάση τότε πολύ απλά η ΑΜΕΛ αποτελεί μέρος των επιχειρησιακών σχεδίων και του κατασταλτικού μηχανισμού της αστυνομίας.

Αν είναι η διοίκηση της ΑΜΕΛ αυτή που παίρνει τις αποφάσεις, θα πρέπει να της ζητηθούν εξηγήσεις, με ποιο δικαίωμα κλείνει με το έτσι θέλω τους σταθμούς, προκαλώντας δυσλειτουργία στο σύστημα, με αποτέλεσμα να εμφανιζόμαστε και εμείς οι ίδιοι ως εχθρικά διακείμενοι απέναντι σε ανθρώπους που τόσο ταξικά όσο και πολιτικά έχουμε κοινά προβλήματα και αγωνίες.

Γι’ αυτό λοιπόν πρέπει όλοι εμείς, σαν εργαζόμενοι, αντιλαμβανόμενοι τους εαυτούς μας ως κομμάτι της εργατικής τάξης, έχοντας επίγνωση ότι εχθρός μας δεν είναι ο κόσμος που αγωνίζεται, αλλά τ’ αφεντικά και το κράτος με τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς, να πάρουμε ξεκάθαρη θέση προασπίζοντας τις ανάγκες της κοινωνίας, υπερασπιζόμενοι τα πιο αδύναμα αλλά και τ’ αγωνιζόμενα κομμάτια της.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ

– ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ –

Advertisements