Posts Tagged ‘ΓΣΕΕ’


ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Γ.ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 48β ( 320 γραφείο – 3ος όροφος ) ΤΗΛ.ΦΑΞ: 210-8221083

(Ανοιχτά κάθε Τρίτη –Πέμπτη από 10,30 έως 4 ).

Σελίδα: pekop.wordpress.com Email.pekop1999@gmail.com Κινητά: 6978865730 – 6978844725.

Αθήνα: 10-09-2010

«Βαρέα κι Ανθυγιεινά» στους υπουργούς και τους βουλευτές

της Τρόικας… Κάνουν την πιο βρώμικη δουλειά!

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που μοίραζε προεκλογικά πέρυσι στη Θεσσαλονίκη το ΠΑΣΟΚ, ο Γιωργάκης και τα στελέχη του, κατέρρευσαν με πάταγο.

Ένα χρόνο μετά οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, βιώνουμε μια πρωτοφανή κατάσταση με μια εθελόδουλη Κυβέρνηση, η οποία μας παρέδωσε όμηρους στις αποφάσεις και στις ορέξεις του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Το αξιοθρήνητο τσίρκο των σαλτιμπάγκων που παριστάνουν τους Κυβερνήτες της χώρας έχουν κηρύξει τον πόλεμο σε ολόκληρη την εργατική τάξη!

Εμείς οι καθαρίστριες και οι καθαριστές συνεχίζουμε να ανεβαίνουμε τον δικό μας Γολγοθά.

Τα σκοτεινά και βρώμικα εργολαβικά κυκλώματα που όπλισαν τα χέρια των δολοφόνων κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα, παραμένουν ατιμώρητα.

Οι «ικανότητες» του αρμόδιου Υπουργού Χρυσοχοϊδη περιορίστηκαν στην επικοινωνιακή διαχείριση χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Ο ανεκδιήγητος μάλιστα Λοβέρδος, έτρεξε να εκμεταλλευτεί τηλεοπτικά το γεγονός παρουσιάζοντας το διαμέρισμα που είχε κατακτήσει το κίνημα συμπαράστασης για την Κούνεβα και είχε υπογράψει η προηγούμενη Υπουργός, σαν δική του παραχώρηση!

Κατά τα άλλα βυσσοδομεί μαζί με τους πρώην συνδικαλιστές Κουτρουμάνη και Σπυρόπουλο κατά του κλάδου μας και ετοιμάζονται σαν πιστά σκυλάκια της τρόικας να μας βγάλουν μαζί με πολλούς άλλους κλάδους εργαζομένων από τα βαρέα και ανθυγιεινά!

Αυτό αφήνουν να διαρρεύσει στα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια για να μετρήσουν τις αντιδράσεις μας. Είναι φανερό:

Ο Μόνος κλάδος που θα μείνει στα «βαρέα κι ανθυγιεινά» είναι οι υπουργοί και οι βουλευτές γιατί έχουν αναλάβει να κάνουν την πιο βρώμικη δουλειά.

Στους εργασιακούς χώρους όχι μόνο δεν απομακρύνθηκαν οι εργολάβοι – δουλέμποροι, όχι μόνο δεν βελτιώθηκαν οι εργασιακές συνθήκες γαλέρας που βιώνουμε αλλά χειροτέρευσαν! Έτσι:

· Η περιβόητη ΟΙΚΟΜΕΤ απολύει εργαζόμενους από τον ΗΣΑΠ με τις ευλογίες της διοίκησης του Οργανισμού!

· Στο Γενικό Κρατικό Γ. Γεννηματάς τοποθέτησαν τον «δικό τους» εργολάβο που παραβιάζει τις διατάξεις της λειψής νομοθεσίας και ενώ έπρεπε να τον πετάξουν από το νοσοκομείο ετοιμάζονται να του ανανεώσουν την σύμβαση για να εκμεταλλεύεται ακόμα δύο χρόνια τους εργαζόμενους.

· Στο Ναυτικό Νοσοκομείο δύο εργαζόμενες που τόλμησαν να καταγγείλουν τον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν, απολύθηκαν παρά την δέσμευση του Χάλαρη ειδικού γραμματέα του υπουργείου ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο!

· Στην αμαρτωλή ΕΡΤ εκβιάζονται οι εργαζόμενες να δουλεύουν 6ωρα και 8ωρα και να πληρώνονται για 4ωρο και με μισό ένσημο!

· Στα στρατιωτικά νοσοκομεία οι εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι έως και 3 μήνες με πρόσχημα την οικονομική κρίση λες και οι καθαρίστριες και το πενιχρό μεροκάματο που παίρνουν μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στα νοσοκομεία έφταιξαν για την κατάντια όλων των δημόσιων νοσοκομείων.

· Προκηρύττουν διαγωνισμούς χωρίς να υπολογίζουν επιδόματα αδείας, γάμου, κ.λ.π. στην πραγματικότητα καταργούν τις Σ.Σ.Ε και καταπατούν οι ίδιες οι διοικήσεις των δημοσίων την εργατική νομοθεσία με την εντολή των εκάστοτε Υπουργείων.

· Αρνούνται πεισματικά να δεχθούν συγκεκριμένες προτάσεις που έχουμε καταθέσει για κατάργηση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, προσπαθώντας μέσα από τα τηλεοπτικά παράθυρα να σκορπίσουν πανικό σε εργαζόμενους, συνταξιούχους κόβοντας μισθούς συντάξεις κ.λ.π.

Τα ίδια συμβαίνουν παντού. Δουλέμποροι, Διοικήσεις και εργατοπατέρες συνεργάζονται και αλληλοκαλύπτονται.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, εργαζόμενοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Δεν μπορεί να κλείνουμε τα μάτια μας στην πραγματικότητα. Τα ερωτήματα πρέπει να τεθούν και να απαντηθούν από εμάς τους ίδιους:

Γιατί η αντίδραση του εργατικού κινήματος δεν εξελίχθηκε αντίστοιχα με την προκλητική επίθεση και ληστεία που δεχθήκαμε εργαζόμενοι και συνταξιούχοι;

Τι ρόλο έπαιξαν τα συνδικάτα και οι πολύχρωμες διοικήσεις τους; Γιατί δεν θέλησαν ή δεν κατάφεραν να προστατέψουν την εργατική τάξη από την πρωτοφανή επίθεση εναντίον της;

Τι πρέπει να κάνουμε με ποιους τρόπους με ποιες μορφές θα καταφέρουμε να ανασυγκροτηθούμε και ενωμένοι να αντεπιτεθούμε και να νικήσουμε;

Χωρίς να έχουμε την μαγική λύση, θέλουμε να την ανιχνεύσουμε μαζί σας.

Από τις εμπειρίες μας έχουμε βιώσει τον ρόλο των κομμάτων και των παρατάξεων μέσα στο εργατικό κίνημα.

Γι’ αυτό στην ανακοίνωση που μοιράσαμε πέρυσι στη ΔΕΘ προβλέπαμε τους κινδύνους που απειλούν το εργατικό κίνημα από τον υποταγμένο κρατικό και κομματικό συνδικαλισμό.

Σήμερα γίνεται ολοφάνερη η καταστροφική δράση τους. Η ψηφοθηρία είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Η πορεία για την σημερινή κατάσταση ήταν εξαρχής προδιαγεγραμμένη.

Στο πρόβλημα οι εργαζόμενοι πρέπει να δώσουμε γρήγορα απάντηση.

Φτάσαμε στα όρια της επιβίωσης, μεγάλο τμήμα εργαζόμενων, συνταξιούχων, ανέργων και νεολαίας βρίσκεται ήδη στο περιθώριο.

Θα περιμένουμε με σταυρωμένα τα χέρια την ξεπουλημένη ΓΣΕΕ για να μας καθοδηγήσει και να μας σώσει;

Θα περιμένουμε μέχρι τη Δευτέρα παρουσία, για να αλλάξει ο «συσχετισμός δυνάμεων» για να πάμε στον παράδεισο όπως υπονοεί το ΠΑΜΕ; Μα μέχρι τότε δεν θα έχει μείνει κανένας μας ζωντανός, θα μας έχουν πεθάνει από την πείνα. Ήδη άρχισαν να λένε τα παπαγαλάκια στα ΜΜΕ: «Ας κρυώσουμε και ένα χειμώνα αρκεί να βγούμε από την κρίση»…

Τα χειρότερα δεν τάχουμε δει ακόμα. Είναι προκλητικοί και αδίστακτοι.

· Είμαστε αναγκασμένοι να παρακολουθούμε την κρίση, τις παλινωδίες και την παθογένεια της όλης αριστεράς αμέτοχοι ή θα αντισταθούμε στην επίθεση κατά της ίδιας μας της ύπαρξης από το ΔΝΤ την ΕΕ και την κατοχική κυβέρνηση της χώρας;

· Είμαστε υποχρεωμένοι να καταπίνουμε καθημερινά τόνους βρωμερής προπαγάνδας από τους καναλάρχες και τα παπαγαλάκια τους ότι οι εργαζόμενοι δεν παράγουν τίποτα; Όλος αυτός ο συρφετός από μεταλαγμένο ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ντόρα, Μπομπολιστάν, Λαμπρακηστάν, Κουρηάδες, Αλαφουζιστάν κ.λ.π. ξερνάνε τόση μπόχα καθημερινά που μόνο ενωμένη η εργατική τάξη μπορεί να ξεβρομίσει την κοινωνία. Το λέμε μετά λόγου γνώσεως λόγο ειδικότητας…

Γι’ αυτό καλούμε χωρίς προαπαιτούμενα όλα τα σωματεία καθαριστριών και όλες τις εργατικές συλλογικότητες που ανησυχούν για την σημερινή κατάσταση σε ανοιχτή Γενική Συνέλευση στις 24 Σεπτέμβρη στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας στις 18.00 για να ανιχνεύσουμε τους δρόμους που θα μας βγάλουν από το σημερινό αδιέξοδο και να συμβάλλουμε για την δημιουργία ενός κοινού μετώπου αγώνων όλων των εργαζόμενων των συνταξιούχων και των ανέργων.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς.

Το Δ.Σ. του σωματείου.


Στις 8 Ιούλη η ΓΣΕΕ προκήρυξε άλλη μία πανεργατική απεργία. Μια κινητοποίηση με όλα τα χαρακτηριστικά που η ΓΣΕΕ μας έχει συνηθίσει να δίνει. Άνευρη, ξεκομμένη, με ελάχιστη προπαγάνδιση και μηδαμινή προσπάθεια να κατέβει ο κόσμος στη διαδήλωση.

Από ορισμένες κινήσεις μάλιστα, οδηγούμαστε εύκολα στο συμπέρασμα πως όχι μόνο αδιαφόρησε αλλά επιδίωξε και τελικά πέτυχε να υπάρξει πολύ μικρή συμμετοχή στις συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η επιλογή να μην λειτουργήσουν με κάθε τρόπο τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Για ποιο λόγο άλλωστε και ενώ το ΣΕΛΜΑ ( το μεγάλο σωματείο στην ΑΜΕΛ ) είχε αποφασίσει να κρατήσει ανοιχτό το Μετρό από τις 10 μέχρι τις 4 (παρόλο που η ΠΑΣΚΕ πρότεινε 24ωρη) λίγες ώρες μετά το σωματείο των ηλεκτροδηγών αποφάσισε 24ωρη απεργία κλείνοντας το σύστημα?

Η εικόνα της τελευταίας, κατά πάσα πιθανότητα, απεργίας αυτής της περιόδου θα χαροποίησε ιδιαίτερα τους καρεκλοκενταύρους της ΓΣΕΕ, καθώς η πορεία που πραγματοποιήθηκε ξεχάστηκε ήδη, το ασφαλιστικό ψηφίστηκε και ο κόσμος πλέον πάει διακοπές. Η μη λειτουργία των ΜΜΜ ήταν απλώς το επιστέγασμα του σχεδιασμού των εργατοπατέρων για την υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και αφεντικών.

Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε μια σύγκριση που αναδεικνύει το ρόλο που επιτελούμε σε ημέρες απεργιών. Στις 5 και 20 Μάη πραγματοποιήθηκαν δύο πανεργατικές απεργίες. Όπως πολλοί γνωρίζουμε στην 1η απεργία ο κόσμος που κατέβηκε στο δρόμο ξεπέρασε τις 200.000, και ενώ στις 20 του μήνα η συμμετοχή στην απεργία ήταν αυξημένη, ο κόσμος που κατέβηκε δεν ήταν ούτε  ο μισός. Το γεγονός πως τα ΜΜΜ, πλην ΗΣΑΠ, είχαν αποφασίσει 24ωρη απεργία σίγουρα επηρέασε σημαντικά προς αυτήν την κατεύθυνση

Επομένως, καλή είναι η διάθεση που έχουν αρκετοί εργαζόμενοι στο Μετρό για απεργίες και σκλήρυνσης της στάσης μας, είναι απαραίτητο όμως να αναλογιζόμαστε τις ανάγκες της κάθε περίπτωσης και όταν ο στόχος όλων πρέπει να είναι η μέγιστη συμμετοχή του κόσμου στη διαδήλωση, είναι αναγκαίο οι αποφάσεις μας να κινούνται με αυτό το σκεπτικό.

Άλλωστε το Δ.Σ. του ΣΕΛΜΑ έχει λάβει εξουσιοδότηση από την τελευταία Γενική Συνέλευση για προκήρυξη απεργιών στο άμεσο χρονικό διάστημα, κάτι που αναμένεται να πραγματοποιηθεί, αν τελικά οι συνδικαλιστές δεν καταφέρουν να βρουν μια δικαιολογία προκειμένου να αναστείλουν, για άλλη μια φορά, την απεργία. Τότε θα πρέπει να αποδείξουμε με τη συμμετοχή και τη στάση μας κατά πόσο είμαστε αποφασισμένοι να κλιμακώσουμε τη δράση μας.

Επειδή ο κοινωνικός ρόλος των ΜΜΜ είναι αδιαμφισβήτητος και αδιαπραγμάτευτος, θα πρέπει τόσο τα αιτήματά μας όσο και η δράση μας, να εκφράζουν αυτή τη διαπίστωση. Γι’ αυτό το λόγο, το στοιχειώδες είναι να υπερασπιζόμαστε τους διαδηλωτές αλλά και το επιβατικό κοινό στο σύνολό του, από τις δυνάμεις καταστολής, είναι πολύ πρόσφατο το περιστατικό με την εισβολή των ΜΑΤ στην Ομόνοια στις 29 Ιούνη. Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό να εφαρμόσουμε σε μέρες απεργίας ελεύθερη μετακίνηση για όλους, σε μια περίοδο μάλιστα σαν τη σημερινή είναι απαραίτητο να επιδιώξουμε μείωση της τιμής ή και κατάργηση του εισιτηρίου, καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μετακίνηση είναι δικαίωμα και όχι εμπόρευμα.

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ

ΑΛΗΤΕΣ – ΛΕΡΕΣ – ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στους ΧΩΡΟΥΣ του ΜΕΤΡΟ

« ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ »

https://taxikometopo.wordpress.com

taksiko_metopo@hotmail.com


Δεκαπέντε μέρες έχουν περάσει από το εντυπωσιακό συλλαλητήριο της 5ης Μάη και η ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ έχουν προκηρύξει άλλη μια 24ωρη απεργία. Είναι σίγουρο πως η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να απεργούμε και να κατεβαίνουμε στο δρόμο, μόνο έτσι μπορούμε να αντισταθούμε στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών. Παρόλα αυτά είναι εξίσου σίγουρο πως δύσκολα θα αλλάξει κάτι όσο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες εμμένουν σε σπασμωδικές και μεμονωμένες απεργίες. Η πραγματοποίηση απεργιών με μεγάλη χρονική απόσταση και περιορισμένη χρονική διάρκεια χαρακτηρίζονται από αδιέξοδη προοπτική και εκτονωτικό ρόλο ως προς την οργή και τις ανησυχίες των εργαζομένων.

Οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να νιώθουμε οργή και ανησυχία είναι πολλοί και προφανείς. Πιο συγκεκριμένα όσων αφορά την ΑΜΕΛ ο νέος πρόεδρος ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του, η δομή και ο τρόπος λειτουργίας της ΑΜΕΛ υστερούν σε σχέση με τα σύγχρονα οργανωτικά πρότυπα αλλά …και με την επιχειρησιακή του έμπνευση. Ο κύριος Μιχαλόπουλος επεσήμανε κατευθείαν την κακή οργάνωση και το άθλιο οργανόγραμμα των διευθύνσεων. διαπίστωσε περί τα 300 άτομα σαν πλεονάζων προσωπικό από τις υπηρεσίες και έλλειψη ανθρώπων στα συνεργεία και στην παραγωγική δουλειά. Εννοείται, βέβαια, ότι το διοικητικό ταλέντο του νέου προέδρου δεν ανακάλυψε τίποτα να περισσεύει, τίποτα ελλειμματικό, στις δουλεμπορικές εργολαβικές συμβάσεις ούτε στις «επενδύσεις»  για την ασφάλεια σε εξοπλισμό και εργολάβους. Η υπερεκμετάλλευση των εργατριών στον καθαρισμό – και όχι μόνο – χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, τα ελαστικά ωράρια, η ανασφάλιστη εργασία, οι κάμερες που βρίσκονται πια παντού, οι σεκιουριτάδες και οι ειδικοί φρουροί, το κλείσιμο των σταθμών στους διαδηλωτές, οι διμοιρίες των μπάτσων που μεταφέρονται με το μετρό στις διαδηλώσεις όχι απλώς δεν περισσεύουν αλλά διεγείρουν το φαντασιακό επιχειρησιακό ταμπεραμέντο του κυρίου Μιχαλόπουλου και των ομοίων του, για το μοντέλο μιας σύγχρονης επιχείρησης.

Η νέες διοικήσεις στους διάφορους οργανισμούς αναλαμβάνουν καθήκοντα σε κατάσταση οικονομικής χρεοκοπίας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου παρέδωσε την χώρα στο ΔΝΤ και κράτησε για τον εαυτό της τον ρόλο του Τσολάκογλου και των ταγματασφαλιτών. Στο όνομα του πατριωτισμού, θα εξασφαλίσει την εφαρμογή του προγράμματος του ΔΝΤ με την κρατική βία και καταστολή. Ήδη εξαγγέλθηκαν  μέτρα στραγγαλισμού των λαϊκών στρωμάτων που αντιστοιχούν σε κοινωνική αντεπανάσταση. Μείωση μισθών και συντάξεων, κατάργηση επιδομάτων, αυξήσεις έμμεσων και άμεσων φόρων, αυξήσεις στα καύσιμα, κατάργηση του 14ου και 13ου μισθού, άνοιγμα του ασφαλιστικού. Όμως δεν θα σταματήσουν εκεί. Είναι φανερό ότι στοχεύουν στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου τομέα. Δύο χαρακτηριστικά σημεία πάνω στον άξονα τον οποίο κινούνται είναι η συγκρότηση επιχειρησιακών πλάνων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι εταιρείες και ο καθορισμός αυξήσεων, προσλήψεων, απολύσεων, μεταθέσεων μετά από απόφαση των συναρμόδιων υπουργείων παρακάμπτοντας συνδικάτα και εργαζόμενους. Το άγχος της διοίκησης οφείλεται στην υποχρέωση να εφαρμόσει στην ΑΜΕΛ τις διαταγές του ΔΝΤ και όχι εξαιτίας κάποιας ανανεωτικής έμπνευσης. Έτσι η πρώτη πράξη της νέας διοίκησης ήταν η προσπάθεια, ανεπιτυχούς πρέπει να τονιστεί, περικοπής του δώρου Πάσχα και της δωροεπιταγής. Η δεύτερη είναι η προσπάθεια συνδιαχείρησης του «πλεονάσματος» του προσωπικού με τον ΗΣΑΠ. Είναι όμως άλλο πράγμα να ψηφίζεις ένα νόμο και άλλο να τον εφαρμόσεις………

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσουν τα μέτρα ούτε στο μετρό, ούτε πουθενά. Δεν πρέπει να επιτρέψουν καμιά απόλυση εργαζόμενου. Πρέπει να υπερασπιστούμε τις συλλογικές συμβάσεις και να διεκδικήσουμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Να μην δεχθούμε καμιά περικοπή μισθού. Να μην πληρώσουμε τα χρέη τους. Να γίνει έλεγχος των οικονομικών και των βιβλίων της εταιρείας από επιτροπές των εργαζόμενων ώστε να γνωρίζουμε τα οικονομικά της. Αν θέλει ο κύριος Μιχαλόπουλος να κάνει περικοπές μισθών και προσωπικού να τις κάνει στους διευθυντές και τους προϊσταμένους του.

Πρέπει να απαιτήσουμε να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις παντού, και μέσα από αυτές να καθοριστούν οι όροι και τα πλαίσια του αγώνα. Πρέπει το σύνολο των εργαζομένων να δραστηριοποιηθεί, να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας και να αντιληφθούμε πως μόνο μέσα από τη συλλογική δράση και την αλληλεγγύη μεταξύ μας μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις αλλά και προοπτική στον αγώνα μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΕΤΡΟ

-ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-