Posts Tagged ‘δωρεάν συγκοινωνίες’


Στη μεταμνημόνιο εποχή, κάθε εργαζόμενος αλλά και κάθε κλάδος γνωρίζει ότι μόνος του ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα κεκτημένα, ούτε να ανατρέψει τα μέτρα. Ο Παπακωνσταντίνου δήλωσε ξεκάθαρα ότι «η κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει τα έσοδα αλλά ελέγχει απόλυτα τις δαπάνες του προϋπολογισμού», που σημαίνει πλήρη εκποίηση όχι μόνο των μεταφορών αλλά της ενέργειας, του νερού και όλων των βασικών υποδομών.

Μετά τους νόμους της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, της κοινωνικής ασφάλισης, τις μειώσεις των μισθών, στο στόχαστρο των ελεγκτών του ΔΝΤ και της κυβέρνησης έχουν μπει οι συγκοινωνίες. Απολύσεις, μετατάξεις προσωπικού, ιδιωτικοποιήσεις είναι στα άμεσα σχέδια προκειμένου να εξαλειφθούν τα ελλείμματα και να μετατραπούν οι συγκοινωνίες σε κερδοφόρες επιχειρήσεις. Στην πραγματικότητα, η ακήρυχτη οικονομική χρεοκοπία αναγκάζει την άρχουσα (προς το παρόν) τάξη, να ξεφορτωθεί το κοινωνικό κράτος διαλύοντας την παιδεία, την υγεία και πρόνοια, μαζί και τις μεταφορές κηρύσσοντας τον πόλεμο στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Πρώτος στόχος έχει τεθεί ο ΟΣΕ και η πώληση του 49% της ΤΡΕΝΟΣΕ. Διόλου τυχαία ακούστηκε η COSCO γνωστή από την ιδιωτικοποίηση των ΣΕΜΠΟ στον Πειραιά ως πιθανός αγοραστής με στόχο την κυριαρχία στις μεταφορές.

Το γεγονός πως κινέζικες, αραβικές, γερμανικές κλπ πολυεθνικές θέλουν να επιβάλουν τους όρους τους, δεν σημαίνει πως το ελληνικό κράτος και κεφάλαιο μένουν αμέτοχα στην ταξική σύγκρουση που εντείνεται διαρκώς. Η παραφιλολογία περί ξενόδουλης κυβέρνησης εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο τα ντόπια αφεντικά, τα οποία δε δίνουν λόγο πουθενά για τις χιλιάδες απολύσεις, μειώσεις μισθών και την εν γένει εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης. Κατά δεύτερον τα διάφορα φασιστοειδή και γενικότερα συντηρητικά κομμάτια της κοινωνίας επωφελούνται και στην προσπάθειά τους να αποκρύψουν την έντονη ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας σηκώνουν τα λάβαρα του πατριωτισμού εξυπηρετώντας με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα τόσο των αφεντικών όσο και του κρατικού μηχανισμού.

Ο κοινωνικός ρόλος των μεταφορών αναδεικνύεται πρώτα από όλα από την φύση του έργου που προσφέρουν και η υπεράσπισή του είναι άρρηκτα δεμένη με την υπεράσπιση των εργασιακών κεκτημένων και του δικαιώματος στην δουλειά. Αν υλοποιηθούν τα σχέδια τρόικας – κυβέρνησης θα είναι ένα μεγάλο χτύπημα για την κοινωνία συνολικά και για το εργατικό κίνημα ιδιαίτερα. Πιστεύουμε ότι η υπεράσπιση των μεταφορών δεν αφορά αποκλειστικά τους εργαζόμενους σε αυτές και ότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμο ζήτημα για να αφεθεί η διαχείρισή του στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Το πιο κρίσιμο και επικίνδυνο σημείο στα σχέδιά τους είναι η προοπτική λειτουργίας των εταιρειών μεταφορών στη βάση του καπιταλιστικού κέρδους καταργώντας τον κοινωνικό τους χαρακτήρα. Για αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό πως οι αγώνες των εργαζομένων στα ΜΜΜ δεν κρίνουν μόνο τους μισθούς μας ή τη θέση μας, αλλά πολύ περισσότερο θα καθορίσουν κατά πόσο το σύνολο της κοινωνίας, δηλ. η εργατική τάξη, θα μπορεί να μετακινείται ελεύθερα για την ικανοποίηση λιγότερο ή περισσότερο βασικών της αναγκών. Είναι εύκολα αντιληπτό πως με ακόμα πιο ακριβό εισιτήριο, λιγότερα δρομολόγια και έλλειψη ασφαλούς συντήρησης των μέσων μεταφοράς θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολο για τους εργαζόμενους να δαπανούν το μειωμένο εισόδημά τους, εάν αυτό υπάρχει, προκειμένου να χρησιμοποιούν τα ΜΜΜ.

Είναι ακριβώς  ανάλογη πολιτική με εκείνη που εφαρμόστηκε στα ασφαλιστικά ταμεία και με ανάλογα αποτελέσματα. Ο πρώτος όρος για την ομαλή λειτουργία των συγκοινωνιών είναι να διασφαλίζεται η ασφάλεια της μεταφοράς. Και είναι ακριβώς αυτός ο όρος που δεν επιτρέπει εκπτώσεις στην ακριβή συντήρηση και στην υψηλή ειδίκευση του προσωπικού που απαιτεί ο βαρύς εξοπλισμός των εταιρειών αυτών. Το κέρδος μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε βάρος της ασφάλειας, της ποιότητας και της ταχύτητας μεταφοράς. Θεωρούμε πως όλοι μας έχουμε ήδη πληρώσει για την κατασκευή και λειτουργία των μέσων συγκοινωνίας εκτός αυτού όμως και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο, είναι δικαίωμα του καθενός να μετακινείται ελεύθερα επομένως δεν μπορεί να του στερείται το δικαίωμα στη μετακίνηση εάν δεν μπορεί ή ακόμα κι όλας εάν δεν θέλει να πληρώσει. Το ερώτημα πως θα πληρωνόμαστε εμείς δεν μας αφορά. Όσο υπάρχει καπιταλισμός ας κόψουν το κεφάλι τους κράτος και αφεντικά και να βρουν τρόπο να μας πληρώνουν, όταν θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα τότε θα έχουμε και την υποχρέωση να βρούμε τον τρόπο λειτουργίας των συγκοινωνιών.

Αυτό το τελευταίο μπορεί να φαντάζει ουτοπικό και ανέφικτό σε ορισμένους, παρόλα αυτά η πραγματικότητα προβάλει αυτή την ανάγκη πιο επιτακτικά από ποτέ, όσον αφορά τουλάχιστον το πρόσφατο παρελθόν. Η κίνηση μάλιστα της εργατικής τάξης συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, μετά το Δεκέμβρη 2008 εμφανίζονται νέες μορφές εργατικών κινητοποιήσεων που συσπειρώνουν πλατύτερα εργατικά στρώματα σε επίπεδο κοινής δράσης & αλληλεγγύης, μαζί ή και ενάντια σε παραδοσιακά σωματεία που σηματοδοτούν μια νέα κατάσταση που κοινωνικοποιεί και πολιτικοποιεί κάθε μικρό ή μεγάλο εργατικό αγώνα (καθαρίστριες, Wind, αλιεργάτες Μηχανιώνας, ΜΕΤΚΑ, ΑΓΡΑ, BANQUET, Ελληνικά Γράμματα κλπ) και σπρώχνει τους εργαζόμενους στην υπέρβαση του απομονωτισμού και του κλασσικού συνδικαλιστικού αγώνα. Παρά τη διασπορά των αγώνων, η σχετική τους χρονική πυκνότητα και οι επαναλαμβανόμενες δράσεις αποτελούν το μεγαλύτερο σχολείο ταξικής πάλης για όλους τους εργαζόμενους και προσμετράτε ως κεκτημένο στη συλλογική συνείδηση της εργατικής τάξης

Εμείς καλούμε συλλογικότητες, αγωνιστές, συνδικάτα, όλους τους ενδιαφερόμενους να παλέψουμε από κοινού για την ανατροπή των σχεδίων τους στις μεταφορές.

Ο στρατηγικός σχεδιασμός μας κατευθύνεται στην ενοποίηση των συμφερόντων ολόκληρης της εργατικής τάξης και όχι μόνο των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ.

Κάθε νίκη μέσα στο εργατικό κίνημα είναι και δική μας νίκη. Μια νίκη στο ΜΕΤΡΟ είναι νίκη ολόκληρης της εργατικής τάξης.

Δεν αναγνωρίζουμε τα ελλείμματα των δημόσιων συγκοινωνιών, ελλείμματα που έγιναν μαύρο πολιτικό χρήμα, δάνεια στους τραπεζίτες, «αναπτυξιακά» κίνητρα στους βιομήχανους, αφορολόγητα ποσά στους εφοπλιστές και φράγκα πολλά σε συμβούλους και διευθυντάδες εντός κι εκτός των δημόσιων επιχειρήσεων.

Αυτός που  χρεοκόπησε είναι ο καπιταλισμός και όχι οι μεταφορές.

Στη χρεοκοπία τους αντιτάσσουμε τα πλεονάσματα των δικών μας δυνάμεων για να τους ανατρέψουμε.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ

– ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ –

https://taxikometopo.wordpress.com/

taksiko_metopo@hotmail.com


Μετά τους νόμους της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, της κοινωνικής ασφάλισης, τις μειώσεις των μισθών, στο στόχαστρο των ελεγκτών του ΔΝΤ και της κυβέρνησης έχουν μπει οι συγκοινωνίες.Απολύσεις, μετατάξεις προσωπικού, ιδιωτικοποιήσεις είναι στα άμεσα σχέδια προκειμένου να εξαλειφθούν τα ελλείμματα και να μετατραπούν οι συγκοινωνίες σε κερδοφόρες επιχειρήσεις. Στην πραγματικότητα, η ακήρυχτη οικονομική χρεοκοπία αναγκάζει την άρχουσα (προς το παρόν) τάξη, να ξεφορτωθεί το κοινωνικό κράτος διαλύοντας την παιδεία, την υγεία και πρόνοια, μαζί και τις μεταφορές κηρύσσοντας τον πόλεμο στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Πρώτος στόχος έχει τεθεί ο ΟΣΕ και η πώληση του 49% της ΤΡΕΝΟΣΕ.Διόλου τυχαία ακούστηκε η COSCO γνωστή από την ιδιωτικοποίηση των ΣΕΜΠΟ στον Πειραιά ως πιθανός αγοραστής με στόχο την κυριαρχία στις μεταφορές.2.500 εργαζόμενοι στον ΟΣΕ απειλούνται άμεσα με απόλυση.Για τις συγκοινωνίες της πρωτεύουσας σχεδιάζεται η ενοποίησή τους σε δύο φορείς.Ένας σταθερής τροχιάς (Μετρό, ΗΣΑΠ, Τραμ) και ένας δεύτερος  με την ενοποίηση της ΕΘΕΛ με τον ΗΛΠΑΠ. Ευελπιστούν ότι ο κεντρικός σχεδιασμός της λειτουργίας των δύο φορέων θα εξαλείψει τις επικαλύψεις των δρομολογίων, επομένως θα μειωθούν τα δρομολόγια, και σε συνδυασμό με τις σχεδιαζόμενες απολύσεις σε όλα τα μέσα θα μειωθεί δραστικά το λειτουργικό κόστος.Η αύξηση του εισιτηρίου από τις αρχές Οκτώβρη στα 1,20 Ευρώ θα γεμίσει τα άδεια ταμεία των μεταφορών.

Όμως τα σχέδιά τους είναι και καιροσκοπικά και επικίνδυνα.Το ενιαίο εισιτήριο και κοινό ταμείο των εταιρειών μετέτρεψε σε μια ημέρα το Μετρό, από μοναδική κερδοφόρα εταιρεία μεταφορών σε μαύρη τρύπα αφού τα κέρδη δεσμεύθηκαν από τον ΟΑΣΑ για να καλύψουν τα ελλείμματα των άλλων εταιρειών.Στο Μετρό ήδη δρομολογήθηκαν περίπου 300 απολύσεις.Είναι ακριβώς  ανάλογη πολιτική με εκείνη που εφαρμόστηκε στα ασφαλιστικά ταμεία και με ανάλογα αποτελέσματα.Όμως το πιο κρίσιμο και επικίνδυνο σημείο είναι η προοπτική λειτουργίας των εταιρειών μεταφορών στη βάση του καπιταλιστικού κέρδους καταργώντας τον κοινωνικό τους χαρακτήρα. Ο πρώτος όρος για την ομαλή λειτουργία των συγκοινωνιών  είναι να διασφαλίζεται η ασφάλεια της μεταφοράς.Και είναι ακριβώς αυτός ο όρος που δεν επιτρέπει εκπτώσεις στην ακριβή συντήρηση και στην υψηλή ειδίκευση του προσωπικού που απαιτεί ο βαρύς εξοπλισμός των εταιρειών αυτών.Το κέρδος μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε βάρος της ασφάλειας,της ποιότητας και της ταχύτητας μεταφοράς.

Ο κοινωνικός ρόλος των μεταφορών αναδεικνύεται πρώτα από όλα από την φύση του έργου που προσφέρουν και η υπεράσπισή του είναι άρρηκτα δεμένη με την υπεράσπιση των εργασιακών κεκτημένων και του δικαιώματος στην δουλειά.Αν υλοποιηθούν τα σχέδια τρόικας – κυβέρνησης θα είναι ένα μεγάλο χτύπημα για την κοινωνία συνολικά και για το εργατικό κίνημα ιδιαίτερα.Πιστεύουμε ότι η υπεράσπιση των μεταφορών δεν αφορά αποκλειστικά τους εργαζόμενους σ΄ αυτές και ότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμο ζήτημα για να αφεθεί η διαχείρισή του στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία.Εμείς καλούμε συλλογικότητες, αγωνιστές, συνδικάτα, όλους τους ενδιαφερόμενους να παλέψουμε από κοινού για την ανατροπή των σχεδίων τους στις μεταφορές. Αυτός που χρεοκόπησε είναι ο καπιταλισμός και όχι οι μεταφορές.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 08 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

(ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΚΟΤΖΙΑ 12 : 00 Μ.Μ.)

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ

– ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ –

https://taxikometopo.wordpress.com/

taksiko_metopo@hotmail.com


Φτάσαμε επιτέλους στον περιβόητο και πολυαναμενόμενο Σεπτέμβρη. Ήρθε η ώρα να δούμε κατά πόσο η υποβόσκουσα οργή και αγανάκτηση θα βγει στο προσκήνιο, κατά πόσο θα σηκώσουμε κεφάλι  αρνούμενοι να δεχτούμε το μονόδρομο που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Όλο αυτό το διάστημα οι εξελίξεις στο Μετρό δεν έλειψαν από το προσκήνιο. Κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ορισμένα σημεία από έναν αγώνα που έχει ξεκινήσει από τα μέσα Ιουνίου.

  • Την Δευτέρα (14/6) η διοίκηση της εταιρείας ανακοινώνει ότι δεν θα μετατρέψει σε αορίστου τις συμβάσεις 286 νεοπροσληφθέντων και στην ουσία τους απολύει.
  • Μετά την ανακοίνωση των απολύσεων, την Τρίτη (15/6) εκατοντάδες εργαζόμενοι καταλαμβάνουν το κτήριο της διοίκησης και κρατούν σε ομηρία το συμβούλιο των διευθυντών που συνεδρίαζε εκείνη την ημέρα πάνω από τρεις ώρες.
  • Από την Τετάρτη μέχρι και την Παρασκευή το μετρό κλείνει μετά από κοινή απόφαση για απεργία και των τριών Σωματείων που υπάρχουν στο μετρό. Τις τρεις ημέρες της απεργίας οι συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων των σωματείων μετατρέπονταν από εκατοντάδες εργαζόμενους σε ανοιχτές συνελεύσεις και κατέληγαν σε αποφάσεις για την συνέχεια της απεργίας μέχρι και τη Δευτέρα 21/6.
  • Οι εκλεγμένοι όμως συνδικαλιστές, εκπαιδευμένοι οι περισσότεροι στο πανεπιστήμιο της ΓΣΕΕ, συγκάλεσαν, στα μουλωχτά, συμβούλιο την Κυριακή και εκμεταλλευόμενοι την απουσία του κόσμου κατάφεραν να αναστείλουν την απεργία με αιτιολογία την απειλή για ασφαλιστικά μέτρα της εταιρείας και την αλλαγή της διάθεσης του γραμματέα του υπουργείου (του ίδιου γραμματέα που τους είχε διώξει με τις κλωτσιές) που τώρα πια αποδεχόταν να μιλήσει με το Σωματείο αλλά ως «δια μαγείας» και παρά το «κανονισμένο ραντεβού» αυτός έλειπε…
  • την Δευτέρα 21/6 η διοίκηση της εταιρείας ανακοινώνει την απόφαση εφαρμογής των μέτρων του ΔΝΤ και της κυβέρνησης (μείωση μισθών 7%, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού) και στο μετρό παρόλο που η εταιρεία δεν εντάσσεται στο δημόσιο ή ευρύτερο δημόσιο τομέα.
  • Νέα θυελλώδης συνεδρίαση του Σωματείου την Τετάρτη 30/6 καταλήγει να πάρει απόφαση επιτέλους κάτω από την ασφυκτική πίεση των εργαζόμενων για γενική συνέλευση την Παρασκευή 2/7.
  • Αποφασίζεται απεργία για τις 13/7, όπου όμως αναστέλλεται αργά το απόγευμα στις 12/7 με αιτιολογία το χαρακτηρισμό της ως παράνομης και καταχρηστικής και ύστερα από απειλές της εργοδοσίας προς τους εργαζομένους.

Το παραπάνω μίνι ιστορικό δεν γίνεται εν είδει μνημόσυνου ενός αγώνα που έφτασε στο τέλος του, αντιθέτως επιδίωξή μας είναι να αντιληφθούμε οι εργαζόμενοι στο Μετρό ότι ειδικά τώρα θα πρέπει να επιδείξουμε ακόμα περισσότερη αγωνιστικότητα. Γιατί πλέον μπορούμε, αναλογιζόμενοι τι διαδραματίστηκε όλο αυτό το διάστημα, να αντιληφθούμε τόσο τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας όσο και το ρόλο που παίζουν οι κάθε λογής εργατοπατέρες. Ο τρόπος λειτουργίας άλλωστε των Δ.Σ στα σωματεία της ΑΜΕΛ αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Όταν οι εργαζόμενοι κινήθηκαν αυθόρμητα και δίχως καθοδήγηση δημιούργησαν καταστάσεις, όπου η υπόνοια και μόνο για μη ελεγχόμενη δράση προκάλεσε πανικό τόσο στη διοίκηση της εταιρείας όσο και στους εργατοπατέρες, οι οποίοι επιχείρησαν τάχιστα, ξεκάθαρα ή κεκαλυμμένα, να ανακτήσουν τον έλεγχο και να οδηγήσουν την οργή των εργαζομένων σε προδιαγεγραμμένα αδιέξοδα.

Όλο αυτό το διάστημα τα ΜΜΕ δεν σταμάτησαν να μας ρίχνουν λάσπη, να μας επιτίθενται και να παρουσιάζουν την πραγματικότητα κατά το δοκούν. Επιμένουν να χρησιμοποιούν δύο χιλιοειπωμένα μεν, αβάσιμα δε επιχειρήματα, πρώτον ότι οι προσλήψεις είναι παράνομες και δεύτερον ότι η εταιρεία είναι ελλειμματική, με τις προαναφερθείσες προσλήψεις να παίζουν καθοριστικό ρόλο. Εκτός του ότι είναι γελοίο να υποστηρίζεις ότι 300 περίπου άτομα είναι υπεύθυνα για τα χρέη μιας εταιρείας του μεγέθους του Μετρό, είναι εξοργιστικό και ασφαλώς όχι τυχαίο ότι δεν γίνεται καμία αναφορά στις προμήθειες ή στις εργολαβίες που έχουν εκτινάξει τα έξοδα στα ύψη. Είναι πλέον πασιφανές ότι τόσο οι ΔΕΚΟ όσο και γενικότερα οι εταιρείες δημόσιου χαρακτήρα έχουν καταστεί προβληματικές ύστερα από συνειδητές πολιτικές αποφάσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Οι περικοπές και οι απολύσεις στο μετρό είναι μέρος του πακέτου μέτρων που προωθείται από το ΔΝΤ και την κυβέρνηση και που αν το δει κανείς στο σύνολό του, δηλαδή το νόμο για τις εργασιακές σχέσεις και το νόμο για το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό, τότε ισοδυναμεί με κοινωνική αντεπανάσταση. Επιχειρούν να καταργήσουν ό,τι έχει κερδίσει η εργατική τάξη από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως ενδεχόμενη ήττα μας θα σημαίνει άμεση εφαρμογή των σχεδίων που έχουν για το σύνολο των μεταφορών. Οι δηλώσεις άλλωστε τόσο του Προέδρου της εταιρείας όσο και του Ρέππα αλλά και των δημοσιευμάτων σε εφημερίδες είναι ξεκάθαρες για το μέλλον που μας σχεδιάζουν, περαιτέρω μείωση μισθών, κατάργηση επιδομάτων και εργασιακών κεκτημένων, ουσιαστική, αλλά και τυπική ιδιωτικοποίηση μέσω των εργολαβιών, επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων με απολύσεις, μεγιστοποίηση του χρόνου εργασίας, ελλιπή εκπαίδευση και αναμφίβολα ελλιπή μέτρα ασφαλείας τόσο των εργαζομένων όσο και των επιβατών. Και η λίστα δεν σταματά εδώ καθώς ήδη σχεδιάζουν την αύξηση της τιμής του εισιτηρίου. Τα δρομολόγια προφανώς θα μειωθούν και σίγουρα ότι δεν αποδίδει κέρδος θα κόβεται καθώς σύμφωνα με το σκεπτικό τους οι συγκοινωνίες είναι εμπόρευμα και όχι κοινωνικό αγαθό. Πιο συγκεκριμένα τα ελλείμματα των συγκοινωνιακών φορέων θα καλυφθούν πρώτον από την αύξηση του εισιτηρίου και δεύτερον από τον δανεισμό των εταιρειών απευθείας από την αγορά και όχι μέσω της επιδότησής τους από τον κρατικό προϋπολογισμό, με επίπτωση την εγκατάλειψη του κοινωνικού χαρακτήρα των μεταφορών αφού το κόστος λειτουργίας μετακυλίεται απευθείας στις τσέπες των επιβατών και δρομολογείται η προοπτική ιδιωτικοποίησης.

Οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες θα πρέπει να αντιπαρατάξουν στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών, ένα κοινό μέτωπο αγώνα απαιτώντας να μη χαθεί τίποτα από τα κεκτημένα τους, να διεκδικήσουν αυξήσεις στο ύψος των σημερινών αναγκών τους, να διαφυλάξουν τον κοινωνικό χαρακτήρα των μεταφορών αντιστεκόμενοι στην οποιαδήποτε απόπειρα αύξησης τις τιμής του εισιτηρίου. Η εμπειρία των εργατικών αγώνων δείχνει το αδιέξοδο αλλά και τον εν δυνάμει συντηρητικό χαρακτήρα  που έχουν τα συντεχνιακά αιτήματα και η καλλιέργεια συντεχνιακών αντιλήψεων, ως εκ τούτου πρέπει να επιδιώξουμε να συνδέσουμε τους αγώνες για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας με τις ευρύτερες ανάγκες της εργατικής τάξης.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 08 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ (ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΚΟΤΖΙΑ 12 : 00 Μ.Μ.)

  • ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ

–       ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

https://taxikometopo.wordpress.com/

taksiko_metopo@hotmail.com