Posts Tagged ‘εργατικος ελεγχος’


Μετά από εννιά χρόνια αγώνα καταφέραμε να κερδίσουμε την οριστική απαλλοτρίωση του εργοστασίου μας. Ο δρόμος που διανύσαμε οι εργάτριες και οι εργάτες της Ζανόν δεν θα ήταν εφικτός αν δεν είχαμε προηγουμένως ξεριζώσει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία από τη συνδικαλιστική μας εκπροσώπηση. Πρώτα, το 1998, αποκτήσαμε τη δική μας επιτροπή για να αγωνιστούμε για τους μισθούς μας, για τις συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής, ενάντια στις απολύσεις, την κακομεταχείριση, τις ταπεινώσεις. κ.λπ. Κυρίως όμως αγωνιστήκαμε για να εγκαθιδρύσουμε έναν νέο τρόπο εργασίας: την άμεση δημοκρατία. Έτσι αργότερα, το 2000, δημιουργήσαμε το δικό μας συνδικάτο και το θέσαμε στην υπηρεσία των εργαζομένων.
Σε αυτά τα σχεδόν εννιά χρόνια κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Εκτιμάμε την βοήθεια που λάβαμε αυτά τα χρόνια αγώνα: από τις κοινότητες του Σεντενάριο, του Νεουκέν, του Πλοτιέρ, κ.λπ. Που στα τέλη του 2001 έρχονταν με ένα πακέτο μακαρόνια στον καταυλισμό που κρατούσαμε για 5 μήνες, τους έγκλειστους των φυλακών που βρίσκονταν λίγα μέτρα από το εργοστάσιο, οι οποίοι δώρισαν το συσσίτιο τριών ημερών για να μπορέσουμε να αντισταθούμε, τις μητέρες της πλατείας Μαϊου του Νεουκέν, που από την πρώτη μέρα μας υιοθέτησαν σαν παιδιά τους και μας συντροφεύουν μέχρι σήμερα, αντιστεκόμενες πλάι μας, κάθε μια από τις πέντε διαταγές εξώσεις, την καταστολή και τις απειλές, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της ένωσης εργαζομένων στην εκπαίδευση του Νεουκέν(ΑΤΕΝ), μέχρι την αλληλεγγύη σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, από συντρόφους που ποτέ δεν γνωρίσαμε, οι οποίοι μαθαίνοντας για τον αγώνα μας μας έστελναν οικονομική ενίσχυση για να μπορέσουμε να αντισταθούμε.
Μάθαμε ακόμα να είμαστε αλληλέγγυοι με όλους τους εργάτες, δημιουργώντας ένα μόνιμο ταμείο απεργίας. Προωθήσαμε τον συντονισμό, γιατί είναι θεμελιώδης για την νίκη των εργατικών αγώνων: από τους μεταλλωρύχους του Ρίο Τούρμπιο, τους εργάτες στις πετρελαϊκές, στους σιδηροδρόμους(…) μέχρι τα κινήματα απεργών του Ταρταγάλ και δεκάδες ανακτημένα εργοστάσια.
Από την αρχή ανοίξαμε το εργοστάσιο στην κοινότητα και υποδεχτήκαμε χιλιάδες παιδιά και ενήλικες για να γνωρίσουν την εμπειρία του αγώνα μας.
Προωθήσαμε την ενότητα εργατών, μαθητών και φοιτητών, κάτι που είχε ως καρπό την συμφωνία συνεργασίας με το πανεπιστήμιο.
Πραγματοποιήσαμε φεστιβάλ μουσικής, χωρίς την παρουσία της αστυνομίας, με καλλιτέχνες της περιοχής και γκρουπ εθνικής εμβέλειας, που στάθηκαν αλληλέγγυοι στον αγώνα μας.
Ο αγώνας μας είχε πάντα ως αναφορά την πάλη των τάξεων, αναγνωρίζοντας τις κυβερνήσεις, τα αφεντικά και τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατείες ως τους εχθρούς των εργαζομένων.
Αυτή η εμπειρία, που οικοδομήθηκε όλα αυτά τα χρόνια και η μεγάλη υποστήριξη σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, μας βοήθησε να λυγίσουμε την πολιτική θέληση της τοπικής κυβέρνησης, η οποία αναγκάστηκε να προωθήσει και να ψηφίσει το σχέδιο νόμου για την απαλλοτρίωση.
Θεωρούμε ότι αυτή η κατάσταση που κατάφερε το σύνολο της εργατικής τάξης έχει τεράστια αξία. Ότι αυτή η κυβέρνηση που σήμερα ψηφίζει για την απαλλοτρίωση της Ζανόν υπό εργατικό έλεγχο είναι η ίδια που δολοφόνησε την Τερέσα Ροδρίγκες*, η ίδια που κατέστειλε τις εργάτριες και τους εργάτες της Ζανόν στα τέλη του 2001 και θέλησε να μας κάνει έξωση 5 φορές, η ίδια που πυροβόλησε και έβγαλε το μάτι του συντρόφου μας κεραμοποιού Πέπε Αλβεάλ, η ίδια που δολοφόνησε τον σύντροφο Κάρλος Φουεντεάλμπα* και η ίδια που σήμερα μιλάει για κοινωνική ειρήνη. Όταν αυτή τη στιγμή παγκόσμιας οικονομικής κρίσης οι επιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις τους μας κυρήσσουν πόλεμο με απολύσεις, μισθούς πείνας, αυξήσεις τιμών, κ.λπ.
Τα σχολεία και τα νοσοκομεία αδειάζουν και το μοναδικό δημόσιο έργο για το οποίο μιλάνε είναι η κατασκευή φυλακών, για να κλείσουν τους νέους μας, τη στιγμή που καθημερινά πεθαίνουν δεκάδες οικογένειες όταν πιάνουν φωτιά οι επισφαλείς παράγκες τους στις καταλήψεις γης.
Για αυτό και παρά την τεράστια αυτή κατάκτηση, σε μια συγκυρία διεθνούς οικονομικής κρίσης κερδίζοντας την απαλλοτρίωση από την κυβέρνηση, κάτι που του δίνει πολύ μεγαλύτερη αξία, εμείς από την εργατική διαχείριση της Ζανόν και το συνδικάτο κεραμοποιών του Νεουκέν, είμαστε πεπεισμένοι ότι ο αγώνας μας δεν έχει τελειώσει, γιατί όπως και από την πρώτη στιγμή, θεωρούμε ότι η σωτηρία δεν είναι ατομική αλλά αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης.
Σύντροφοι και συντρόφισσες όλοι και όλες που με κάποιο τρόπο βάλατε ένα κόκκο άμμου: ας μοιραστούμε τη χαρά αυτού του μεγάλου βήματος!
Στους συντρόφους που ακόμη κοιτούν δύσπιστοι, τρομαγμένοι ή σκεπτικοί τους καλούμε να γίνουν μέρος αυτής της ιστορίας που δεν είναι τίποτα άλλο από την συνεισφορά ενός κόκκου άμμου, στον μετασχηματισμό της πραγματικότητας και την συνέχιση του ονείρου των 30.000**  συντρόφων μας: μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους!

Η ΖΑΝΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ!
Εργάτριες- εργάτες της Ζάνον- συνδικάτο κεραμοποιών του Νεουκέν

*σ.τ.μ. Η 24χρονη Τερέσα δολοφονήθηκε το 1997 στη διάρκεια συγκρούσεων σε μπλόκο εργαζομένων και ανέργων, στο οποίο δεν συμμετείχε. Η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. Δέκα χρόνια αργότερα στον ίδιο ακριβώς δρόμο, δολοφονήθηκε ο δάσκαλος Κάρλος Φουεντεάλμπα μέσα σε αυτοκίνησο, ενώ αποχωρούσε από μπλόκο μετά από συμφωνία με την αστυνομία.
** σ.τ.μ. Οι 30.000 δολοφονημένοι της δικτατορίας

Λίγα λόγια για το εργοστάσιο της Ζανόν:

Το 2001,κατα το μεγάλο οικονομικό κραχ στην Αργεντινή το εργοστάσιο κεραμικών Zanon, ένα εργοστάσιο κεραμικής στην επαρχία της Νεουκέν, κλείνει αφήνοντας τους εργάτες απλήρωτους. Οι αγανακτισμένοι εργάτες λαμβάνουν την απόφαση να προχωρήσουν στην απαλλοτρίωση του εργοστασίου χωρίς αρχικά να υπάρξει καμία αντίδραση από τον βιομήχανο-ιδιοκτήτη του Luigi Zanon. Έτσι στο αυτοδιαχειριζόμενο πλέον εργοστάσιο οι μηχανές ξαναπαίρνουν μπροστά. Το εγχείρημα των εργατών είναι επιτυχές καθώς η επιχείρηση ξανά γίνεται κερδοφόρα, και προσφέρει 170 νέες θέσεις εργασίας. O Luigi Zanon προσπαθεί με νόμιμα και παράνομα μέσα να ανακτήσει το εργοστάσιο. Ωστόσο οι εργάτες με την αλληλεγγύη από την κοινωνία καταφέρνει και αντιστέκεται στην καταστολή.

Οι εργαζόμενοι στη Ζανόν έχουν επίσης έχουν επιτύχει βαθιά λαϊκή υποστήριξη στην επαρχία της Νεουκέν δείχνοντας με πολλούς τρόπους την αφοσίωσή τους στους συνανθρώπους τους, όπως πρόσφατα με το χτίσιμο του κέντρου υγείας της στερημένης κοινότητάς τους, δίπλα στο εργοστάσιο.

Σήμερα στην Ζανόν εργάζονται 400 άνθρωποι, καθώς αυξήθηκε η παραγωγή κάτω από εργατικό έλεγχο. Το δρόμο της Zanon ακολούθησαν και πολλά άλλα εργοστάσια στην χώρα, δείχνοντας σε όλους μας ότι ακόμα και στις μέρες μας είναι εφικτός ένας άλλος τρόπος να λειτουργεί η αγορά προς όφελος των εργατών και των λαϊκών μαζών και όχι προς όφελος των αφεντικών.

πηγή : http://apatris.info/2010/07/zanon-%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%AE-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%BD/

Advertisements

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ BARΘELONIKA

ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Από την Δευτέρα 7 Ιούνη οι εργαζόμενοι στο εστιατόριο Barθelonika διαχειριζόμαστε οι ίδιοι το εστιατόριο και γι’ αυτό ζητάμε την βοήθεια και συμπαράσταση όλων των εργαζομένων της Θεσσαλονίκης.

Δύο εβδομάδες πριν οι ιδιοκτήτες του εστιατορίου μάς δήλωσαν ότι η επιχείρηση δεν πηγαίνει καλά και ότι θα κλείσει για τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες και είναι αμφίβολο αν θα ξανανοίξει και τον Σεπτέμβρη και ακόμη πιο αμφίβολο πόσοι από εμάς θα δουλέψουν και με τι όρους εργασίας. Μας ανακοίνωσαν επίσης ότι όλοι οι εργαζόμενοι του εστιατορίου απολύονται άμεσα ενώ οι αποζημιώσεις των απολύσεων θα αρχίσουν να καταβάλλονται από τον Οκτώβριο… αν βέβαια θα έχουν λεφτά για να μας τις δώσουν.

Σαν εργαζόμενοι στον κλάδο του επισιτισμού/τουρισμού γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η απόλυση στην σημερινή συγκυρία της βαθύτατης οικονομικής κρίσης και των σκληρών αντεργατικών επιθέσεων, σημαίνει τα πέταγμά μας στην εξαθλίωση. Γι’ αυτό αποφασίσαμε σαν εργαζόμενοι του εστιατορίου να μην υποκύψουμε και να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Απαιτήσαμε και κατακτήσαμε από τους ιδιοκτήτες του εστιατορίου να πληρώνουν κάποια τα έξοδα της επιχείρησης και την ασφάλισή μας, και εμείς να αναλάβουμε την διαχείριση του εστιατορίου για τους δύο μήνες (Ιούνιο και Ιούλη) ενώ τον Αύγουστο να μας δοθεί η κανονική άδειά μας.

Σαν εργαζόμενοι του εστιατορίου Barθelonika είμαστε αποφασισμένοι να μην αφήσουμε να κλείσει το εστιατόριο που δουλεύουμε αλλά και να μην κλείσει κανένα εστιατόριο και να μην απολυθεί κανένας συνάδελφος. Γι’ αυτό και συμπαραστεκόμαστε στον δίκαιο αγώνα των συναδέλφων μας στο εστιατόριο Banquet.

Το εστιατόριο Barθelonika θα το διαχειριζόμαστε εμείς οι ίδιοι με την γενική συνέλευσή μας. Οι αποφάσεις για την λειτουργία του θα παίρνονται με πλειοψηφία και όλοι οι συνάδελφοι θα τις εφαρμόζουμε. Ότι περισσεύει από τα έσοδα αφού αφαιρεθούν τα έξοδα, θα μοιράζονται ισότιμα σε όλους τους συναδέλφους. Όλοι οι συνάδελφοι θα δουλεύουμε τις ίδιες ώρες εργασίας στις ίδιες θέσεις εργασίας που ήμασταν και πριν.

Επιπλέον αποφασίσαμε να προσφέρουμε 30% έκπτωση σε όλους τους πελάτες του εστιατορίου.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, την νεολαία και τον λαό της Θεσσαλονίκης να μας στηρίξουν ενεργά σε αυτή μας την προσπάθεια να διαχειριστούμε το εστιατόριο ώστε να σώσουμε τις δουλειές μας και να μην πεταχτούμε στην ανεργία και στην εξαθλίωση.

Το εστιατόριο Barθelonika βρίσκεται στο κέντρο της πόλης μας, στην Βενιζέλου 3, μέσα στη στοά Ρογκότη, 1ος όροφος, τηλ. 2310 225 242

Ωράριο λειτουργίας: από τις 11 το πρωί μέχρι τις 1 το βράδυ. Κάθε Κυριακή θα είμαστε κλειστά.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ BARΘELONIKA